Kijk naar me

Lieve Ashley, Als ik zo je berichtje lees dan heb je het momenteel niet makkelijk. Goed dat je hier je verhaal deelt, want ondanks dat het soms niet zo lijkt: je bent niet de enige. Heb je broers, zussen, vriendinnen of vrienden die je hier bij kunnen helpen? Zodat je in ieder geval niet alleen met dit allemaal rond loopt, en je je hart kunt luchten? Misschien dat zij, of misschien een opa of oma, of een vertrouwenspersoon op school je hierbij kunnen helpen? Toen ik in de vierde zat, ben ik naar mijn mentor toegestapt en heb ik alles verteld. Hij heeft me toen heel erg geholpen met bepaalde dingetjes. Het was in ieder geval al heel fijn om aan hem mijn verhaal te vertellen. Wat je misschien ook nog zelf kan doen, is een brief schrijven naar je ouders waarin je dit allemaal zegt. Misschien hebben ze helemaal niet door waar ze mee bezig zijn. Als je daarbij hulp nodig hebt, dan kun je altijd hier nog vragen stellen: dan kan ik met je meedenken hoe je zo'n brief kan schrijven. Misschien moet je ze een spiegel voorhouden waardoor ze pas zien waarmee ze bezig zijn, wat kan helpen. Ik hoop dat je hier iets mee kan... Heel veel sterkte in ieder geval, en weet dat als je meer tips wil dat je altijd terecht kan op dit forum.

Ik heb een zus , maar we hebben een nogal verschillend karakter zeg maar cheyenne gaat er nogal anders mee om dan mij , mijn broer tja wat zal ik daar over zeggen dat is een behoorlijk probleem geval en ik heb niet zoveel met hem .... Ik woon nu bij mijn oma dus die weet wel hoe het gaat maar wil er niets over horen ... En ik wil mama en papa ook niet in de weg staan zeg maar dus een brief schrijven tja ik denk dat ze het zelf al moeilijk genoeg hebben ... Helaas heb ik vakantie dus naar mijn mentor/titularis stappen gaat niet meer . Dankje voor je reactie , het voelde ook erg bevrijdend om mijn verhaal hier te vertellen