Ik word gek

He nikita! Ik snap je helemaal! Ik zelf werd ook altijd gek van me ouders die ruzie maakten! Maar toen besefte ik me, dat ik pas 11 was en gewoon lekker kind moest zijn. Scheidingen zijn super vervelend, maar je moet proberen je er zo min mogelijk mee bezig te houden als het je teveel wordt. Ga lekker met vriendinnen spelen! Wat betreft de nieuwe partners van je ouders: praat erover. Als iets je niet bevalt moet je daarover praten met je ouders. Als je het niet durft kan je ze ook een brief schrijven. Het is trouwens niet correct dat je geslagen wordt. Heb je dit al aan iemand verteld? een juf op school? Of een oom of tante? Dit kan natuurlijk eigenlijk niet. Sterkte en succes! Liefs, simon

Hoi Nikita, Wat begrijpelijk dat je je zo voelt. Je vraagt je af hoe je jouw ouders kunt helpen en dat is logisch. Maar zoals Simon al zei, je bent nog maar tien jaar oud. Onthoud dat je gewoon kind mag en kan zijn. Het is vast niet de bedoeling van je ouders om jou gek te maken met hun problemen en ruzies. Dat is iets tussen hen. Lukt het je om er met ze over te praten? Dat je geslagen wordt is ook niet goed. Het is belangrijk om dit te delen met iemand die je kunt vertrouwen. Een volwassen persoon. Vraag aan hem/haar of hij/zij je zou kunnen helpen of dat ze wellicht met je ouders kunnen praten als je dat spannend vindt. Kun je erover praten met je beste vriendin? Want het is natuurlijk niet fijn voor haar dat ze dit ook meemaakt, maar het zou heel fijn zijn als jullie elkaar kunnen steunen en ervaringen kunnen delen. Ik wens je veel sterkte! Liefs, Femke

Heee Nikita! Ik snap je ook echt helemaal!! En ten eerste het is echt niet oke als je soms geslagen wordt! Echt niet oke! Het is dus heel belangrijk dat je dat aan iemand kan vertellen. Denk aan je oma? tante? een aardige juf? misschien de moeder van een vriendinnetje? iemand die je vertrouwt en aardig vind! Alleen zo kan je er voor zorgen dat dat ophoudt, want dat MOET ECHT! Daarnaast is het super irritant natuurlijk dat je ouders veel ruzie maken! En ik snap dat je daar heeeeelemaal gek van wordt. Ik denk dat het heel belangrijk is, als je misschien tegen je ouders kan vertellen hoe dat voor jou is. Misschien kunnen ze dan begrijpen dat wat ze aan het doen zijn niet goed is. Verder is het belangrijk dat je erover blijft praten, en als je zelf niets tegen je ouders durft te zeggen, zeg het tegen iemand anders, of schrijf het op! Heel veel succes ermee nikita! Liefs!