Ik mis pap gewoon

Hey Anoniempjee, Dankjewel voor je bericht :-). Allereerst: complimenten voor het zo helder verwoorden van de situatie! Ik kan me goed voorstellen dat het niet leuk is als de situatie zo verandert. Zeker als er meer mensen in huis zijn, moet de aandacht verdeeld worden. Ik vind het al wel heel goed dat je eerlijk bent geweest naar je vader en dat je het hem hebt gezegd. Misschien zou je hem alsnog een brief kunnen sturen en daarin mogelijk nog uitgebreider verwoorden hoe jij je voelt en vooral wat het met jou doet dat er minder tijd is met jou vader. Misschien kun je dan ook een concreet voorstel doen om samen - alleen met je vader - iets te ondernemen buiten de deur. Een keer uit eten, naar het bos of gewoon shoppen: er is van alles mogelijk :-). Het is dan weliswaar dan niet direct meer aandacht van je vader in huis, maar het kan wel weer een begin zijn van een nieuw hoofdstuk in de vader-dochter-tijd. Naast het voorstel zou je hem ook kunnen vragen of hij bijvoorbeeld vaker kleine dingen zou kunnen vragen, zoals hoe jouw dag was. Juist omdat jij er behoefte aan hebt. Ik hoop dat je verder kunt met de bovenstaande tips en dat het op den duur beter gaat tussen je vader en jou. Mocht je nog meer tips willen hebben of iets anders, laat maar weten ;-). Take care, Beau

Hi anoniempjee, Alvast bedankt voor het delen van je verhaal. Het is aangrijpend om te lezen hoe je leven kan veranderen wanneer je een stiefmoeder krijgt. Ik vind het dapper van je dat je je verhaal hebt gedeeld. Ik zie dat je al met je vader hebt gesproken over dat je de vader-dochter momenten tussen jou en je vader mist. Wat heb je allemaal in dat gesprek gezegd als je je dat allemaal nog kan herinneren. Een gesprek is meestal de beste manier om te kijken of 2 of meerdere mensen dezelfde gedachtes hebben over een bepaald onderwerp. Hopelijk heeft je vader in dat gesprek ook aangegeven dat hij die momenten met je ook mist. Ik kan me voorstellen dat hij het druk heeft door het bedrijf, maar wanneer hij thuis komt hoort hij natuurlijk meer tijd met jou door te brengen dan te denken aan het bedrijf. Door de grotere gezinssituatie moet hij zijn tijd anders indelen, maar misschien kan je aangeven dat je hem als eerst wilt zien wanneer hij thuis is en dat hij daarna naar je stiefbroers en stiefzus toe gaat. Als laatste tip dat ik je kan geven is dat je een gesprek aangaat met je stiefmoeder. Je kan haar je zorgen vertellen en ook dat het lijkt alsof ze je vader inpikt. Misschien is ze helemaal niet bewust van het feit dat het zo over komt op jou, maar als je het haar verteld, dan kan ze het beter begrijpen. Als je dat gesprek hebt gevoerd dan zul je je waarschijnlijk ook beter voelen :) Het is dan wel belangrijk om open kaart te spelen en geen beschuldigingen te maken of aanvallend dingen te vertellen. Je kunt je zorgen het beste vertellen zoals jij ze ervaart. Hopelijk heb je iets aan deze tips. Ik hoop dat ik je hiermee enigzins heb geholpen. Ik wens je success en als je meer tips nodig hebt, zeg het maar ;) Vriendelijke groeten, Bob

Dit is echt heel herkenbaar .. Ik ha ongeveer hetzelfde, mijn vader als hij thuiskwam ging eerst naar mijn stiefmoeder toe, en zij heeft opeens meer rechten dan ik. Ik was een tijdlang zo ontzettend boos op haar en mijn vader, dit was echt vreselijk, ik heb hem heel erg gekwetst. Nu gaat het goed, ik heb het geaccepteerd, maar ik ben nog steeds boos als hij haar meer aandacht geeft. Dus mijn advies: proberen niet te snel te denken dat hij haar meer aandacht geeft, maar laat niet over je heen lopen! Jij bent zijn kind, en hij moet jou ook zo behandelen. Ik snap je echt, maar het wordt beter, misschien kun je eens met ze allebei praten, want het kan niet dat hij jou minder aandacht geeft, je verdient die aandacht van je eigen vader.

Dankjewel voor jullie reactie Beau en Bob! In dat gesprek heb ik pap verteld dat ik het mis dat we iedere dag gingen wandelen, of samen naar de winkel gingen, of samen koken. Ik heb ook aangegeven dat hij al deze dingen nu met S doet. hij zei dat hij iedere dag met me ging wandelen omdat hij merkte dat er thuis veel spanning was (door de scheiding) en daardoor even het huis uit wou. ik begrijp eigenlijk helemaal niet waarom hij dat zei want ik ga al met hem wandelen vanaf dat ik in de kinderwagen lag en toe ging het nog goed tussen pap en mam. Ik ga denk ik een brief schrijven naar S omdat ik het moeilijk vind om met haar te praten. anoniem* Heel erg bedankt voor je reactie! Ik begrijp precies hoe je je voelt. Soms probeer ik het te accepteren en gaat het goed voor een week maar als er dan ruzie in huis is of wat dan ook, komt dat gevoel weer terug. Ik ga het nu gewoon de tijd geven en kijken wat daar van komt. Heel fijn dat het beter gaat bij jullie!

Hallo Anoniempjee, Goed dat je het gesprek bent aangegaan met hem. Helaas dat het niet zo is afgelopen als dat jij en ik hadden gehoopt. Hoe je het zo verteld begrijp ik die reactie ook niet. Waarschijnlijk, maar dit weet ik natuurlijk niet zeker, is hij nog onder stress of iets dergelijks en moet hij gewoon stoom afblazen. Zoals je zegt, bekijk gewoon van de zijlijn, terwijl je nog wel contact houdt met je vader. Voor het schrijven van de brief zou ik je nog steeds aanraden om geen beschuldigingen te maken naar S en niet aanvallend te zijn. Gewoon schrijven hoe jij dingen ervaart en hopelijk begrijpt zij je verhaal wel. Hopelijk heeft het deze keer wel het goede effect en komt er iets goed uit :) Als je dat hebt gedaan en er komt iets uit zou je het dan weer willen delen, omdat ik wel benieuwd ben of er in je situatie iets goeds uitkomt ;) Met vriendelijke groeten, Bob

Hoi Bob, Ja doe ik. Heel erg bedankt voor de tips!