Ik hoor de ruzies

Hoi, Het horen van de ruzies van je ouders is niet leuk. En ik snap ook goed dat je dingen onthoudt die je ouders zeggen en daarover dan gaat piekeren. Ik vind het heel knap van jou dat je tegen jezelf hebt gezegd om niet meer bij de trap naar de ruzies van je ouders te luisteren. Hoe moeilijk dat ook is! Je hoeft je inderdaad niet te bemoeien met de ruzies van je ouders. Misschien is het wel een idee om je ouders te vertellen dat je ze hoort ruzie maken en dat je daar depri en verdrietig van wordt. Dat je bang bent dat ze gaan scheiden. Als je dat lastig vind kan je het anders ook opschrijven voor je ouders. Je ouders kunnen je dan misschien een beetje uitleggen waarom ze ruzie hebben en misschien wat gerust stellen. Daarnaast kunnen ze dan ook proberen rekening met jou te houden. Nu ze weten dat jij de ruzies hoort kunnen ze proberen minder ruzie te maken of wat stiller te zijn zodat jij ook niet in de verleiding komt om bij de trap te luisteren. Ik vind het ontzettend knap dat je dit berichtje geschreven hebt. Het is moeilijk als je denkt dat je ouders misschien wel gaan scheidden. Ik hoop dat je in ieder geval wat steun vind hier op de site van villapinedo. Daarnaast kan het ook altijd helpen om er met anderen erover te praten. Misschien heb je wel een hele goede vriend of vriendin? Of je gevoelens opschrijven in een dagboek. Dat kan ook helpen om iets minder te piekeren! Liefs Evi