Anorexia

Hoi Lotte, Ik vind het erg voor je dat je nog last hebt van de scheiding van jouw ouders. Zo te lezen heb je het ook niet makkelijk gehad de afgelopen 7 jaar. Steeds verhuizen en bij andere wonen. Als ik je verhaal zo lees heb je een vriend die heel veel om je geeft. Hij maakt zich zorgen om je. En ook al deel jij die zorgen niet helemaal, je erkent wel dat je problemen hebt en je weinig eet. Je zegt dat je het niet verdient om beter te worden. Maar lieve lieve Lotte dat verdien je zeker wel! Je verdient het om gelukkig te zijn en geen zorgen te hebben. En je verdient het ook om te eten. Niet eten helpt lost geen problemen op! Straf jezelf niet omdat je ouders niet gelukkig zijn. Omdat zij dat niet zijn betekent nog niet dat jij dan ook niet gelukkig mag zijn! Ik denk dat daar de kern ligt. de psycholoog kan jou helpen om aan jouw problemen te werken. Het contact met je ouders en het niet laten afhangen van jouw geluk van anderen. Dat is heel moeilijk. Ik weet het, maar je kan dat want je bent sterk! Kort gezegd is mijn tip om van jezelf te houden en jezelf toe te staan om gelukkig te zijn en te genieten van het leven. Daar willen je vriend en je psycholoog je vast bij helpen. Met de psycholoog kan je daarnaast de oorzaak van je problemen aan pakken. Heel veel sterkte gewenst. Weet dat je hier altijd terecht kan met al je vragen of je verhaal. We zijn er voor je! Liefs Evi

Lieve Lotte, Heel fijn om te lezen dat je een vriend hebt die veel om je geeft. Het feit dat je ouders niet gelukkig zijn betekent niet dat jij dat niet mag zijn! Ik weet niet of je jezelf te dik vindt dat je daarom weinig eet, of om jezelf ongelukkig te maken. Maar een ding weet ik wel en dat is dat er mensen zijn die om je geven en die je heel graag willen helpen. Maar zoals in een reactie hieronder al is gezegd moet je eerst van jezelf leren houden. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het. Je zegt dat je een lange tijd bij verschillende mensen hebt gewoond. Aan je leeftijd te zien zijn je ouders gescheiden op je 14e. Dit is een tijd waarin je je persoonlijkheid ontwikkeld en je je meer en meer loskoppelt van je ouders. Dit is echter ook een tijd waarin je veel steun en waardering van je ouders nodig hebt. Je geeft aan je vader haast niet te spreken, terwijl je vader juist zo'n belangrijke rol in je leven hoort te vervullen. Een vader hoort je aandacht te geven en ontzettend veel waardering voor wie je bent. Ook leert een vader je respect te hebben voor jezelf en voor je lichaam. Hij leert je van jezelf te houden zoals je bent. Als je dit gemist hebt (dat weet ik natuurlijk niet zeker) moet je weten, lieve Lotte, dat je echt waardevol bent. Je lichaam is waardevol. Geef het wat het nodig heeft en je zult waardering krijgen van je eigen lichaam. Je zult je beter voelen, fysiek en mentaal. Misschien is het zelfs een optie om het een keer bespreekbaar te maken met je ouders. Ik weet zeker dat ze om je geven en ze willen dat je gelukkig bent! Ik hoop dat je er iets uit kan halen wat je hoop geeft. Ik wens je al het geluk en liefde van de wereld toe, en vergeet niet dat je een geliefd mens bent! Liefs, Anne