Hoe ga ik hier mee om?

Hi Mandy,

Heel herkenbaar. Mijn vader was ook altijd heel afstandig en in het begin van de scheiding bleef hij dat. Maar sinds enkele jaren is hij veel meer betrokken. In het begin was dit voor mij ook heel ongemakkelijk. Het heeft bij mij vooral enkele jaren geduurd voordat het helemaal vertrouwd aanvoelde, maar nu is onze relatie heel goed.

Hoop dat je wat aan mijn reactie hebt en veel succes met deze situatie, het komt vast goed!

Ik heb dat ook maar blijf sterk en je weet dat het niet jouw schuld is❤️❤️

Hee Mandy! Wat mooi dat je deze vraag hier stelt. En wel fijn dat je vader er nu ook op een andere manier voor je wil en kan zijn. Ik herken wat je schrijft, dat het soms akward is en misschien wat onwennig voelt.

Ik heb iets vergelijkbaars met mijn moeder. Zij was voor de scheiding en ook na de scheiding emotioneel voor mij niet toegankelijk. Ik merk dat ik daardoor erg op mezelf ben en dat er wat afstand tussen ons is ontstaan. Gelukkig is dit de laatste jaren wat bijgetrokken, hebben we nu betere gesprekken en trekken we weer wat meer naar elkaar toe. Ik merk dat ik dat ook lastig vind, omdat het  best wel anders is dan dat het al die jaren is geweest. Gelukkig geeft mijn moeder mij de ruimte en laat ze het aan mij om aan te geven hoe diep de gesprekken gaan. Ik heb ook aangegeven dat ik dit het liefst rustig aan doe, omdat het best wel een verandering is. En ik geef het ook duidelijk aan als we over bepaalde dingen praten waar ik het met haar niet prettig vind om over te praten, zoals over mijn vader. Het heeft mij wel veel tijd gekost om dat te kunnen en ook te weten wat ik fijn vind, maar daarin durf ik nu wel voor mezelf te kiezen.

Hopelijk heb je er wat aan. En heel veel sterkte!