Waar wil ik wonen?

Hallo Sanne, wat goed dat je een berichtje hebt gestuurd! Ik begrijp dat het erg lastig is om een keuze te maken bij wie je gaat wonen en dat dit ook erg verwarrend kan zijn aangezien er zoveel verschillende factoren bij komen zetten. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 7 was waardoor er voor mij werd gekozen waar en wanneer ik bij wie ging wonen. Dat was voor die tijd prima maar toen ik 16 werd had ik een vriend, een bijbaan en een sociaal leven bij mijn moeder thuis en vond ik het erg vermoeiend om om het weekend naar mijn vader te gaan. Ik had toen besloten om voornamelijk bij mijn moeder te wonen en naar mijn vader te gaan wanneer ik zin en tijd had. Dit vond ik wel een moeilijke keuze aangezien mijn vader het erg duidelijk niet leuk vond om mij minder te zien. Maar ik had uiteindelijk besloten om voor mijn eigen rust en welzijn toch bij mijn moeder te gaan wonen. Jij zegt in je bericht dat je geen van je ouders de rug toe wilt keren, en alhoewel ik deze gedachtegang heel goed begrijp, is het echt belangrijk om jezelf op de eerste plek te zetten. Uiteindelijk gaat het om jou en jouw leefplezier en dat is uiteindelijk wat ouders ook het belangrijkte (moeten) vinden. Ik ben nu het huis uit en dat geeft zoveel meer rust voor mij, maar als ik jou bericht zie dan blijf je nog een paar jaar bij je ouders wonen. Ik zou die tijd niet voor lief nemen, het is misschien 'maar' een paar jaar maar dat maakt het niet minder belangrijk. Ik kan je niet vertellen wat voor jou de beste optie is, maar wat ik je wel wil meegeven is dat je goed naar jezelf moet luisteren en dat het okay is om jouw welzijn en rust op de eerste plek te zetten. Ik hoop dat ik je heb kunnen helpen! Liefs, Hannah

Haai lieve Sanne, Super dat je de vraag stelt op ons forum :) Het is een moeilijke situatie, omdat je zoals je al zegt niemand de rug toe wilt keren. Maar het gaat wel om waar jij je het fijnste bij voelt. Je bent 18 dus je mag dit nu allemaal zelf bepalen. Je bent volwassen, dus je ouders hoeven dit niet meer te regelen. Dit kan natuurlijk ook lastig zijn, omdat je nu kan doen wat jij wilt. Je ouders kunnen hier het niet mee eens zijn, maar uiteindelijk is het jou beslissing. Het is belangrijk dat je weet waar je je het fijnste bij voelt. Als dat toch bij je vader is vanwege de betere mentale band, dan is er altijd nog een mogelijkheid om daar te gaan wonen. Als dat toch te druk is, dan kan je bij je moeder blijven. Je kan het ook wisselen door in het weekend bij de andere ouder te zijn, dan je doordeweeks doet. Het is lastig. Ik heb hier ook wel een beetje mee gezeten. Mijn vader wilde altijd dat ik vader langs kwam. Toen ik naar een hogeschool moest zoeken zei hij ook dat ik bij hem kan wonen om daar naar school te gaan. Ik vond het lastig, omdat ik hem niet wilde kwetsen. Ik wilde alleen absoluut niet daar wonen. Ik heb er uiteindelijk voor gekozen om bij mijn moeder te blijven wonen en af en toe een weekend bij mijn vader te zijn. Dit was voor hem niet leuk, maar nu heeft hij er vrede mee. Ik heb gekeken waar ik het gelukkigste van wordt. Dat is wonen bij mijn moeder en af en toe naar mijn vader gaan. Jij moet kijken waar jij het gelukkigste van wordt. Bij wie dat is. Je kan denken: ''hmm ja ik ga over een paar jaar toch het huis uit dus waar maak ik me druk om.'' Maar in die paar jaar kan je toch ongelukkig worden van de keuze die je toen hebt gemaakt. Mijn tip is denk aan wat jij wilt. Jij alleen kan bepalen wat het beste voor je is. Het is altijd lastig voor beiden ouders, omdat ze allebei willen dat je bij hen komt wonen. Het is uiteindelijk wel jouw beslissing. Denk er goed over na en praat met je vader en je moeder er over. Ik hoop dat je er snel uit komt! Veel liefs, Jaimy :)

Lieve Sanne. Ik herken het heel erg wat je zegt. Ik woon nu zelf 2 jaar bij mijn moeder, nadat ik het gevoel kreeg dat ik als een strandbal heen en weer gegooid werd elke week. Ik was altijd de beste maatjes met mijn vader, maar merkte al snel dat hij voor het eerst in mijn leven geheimen voor me hield. (over daten etc.) Ik voelde me snel verdrietig bij hem en maakte de keuze om bij mijn moeder te gaan wonen nadat ik elke keer huilend naar mijn vaders huis ging. Ikzelf lijk mentaal gezien ook meer op mijn vader en dat is ook waar ik mee kan botsen met mijn moeder. Mijn moeder en ik hebben een hele andere kijk op dingen. Mijn moeder is bijvoorbeeld erg pessimistisch en ik optimistisch. Mijn vader heeft zelf geen kinderen verder naast mij, maar zijn nieuwe vriendin heeft wel een jongere dochter van 15 en ik merk dat bij mij het gevoel jaloezie snel komt toe treden als zij bij hem is. Ik ga meestal naar mijn vader wanneer mijn moeder op vakantie is of wanneer ik een paar dagen echt niks gepland heb en er zin in heb om mijn vader weer te zien. Intussen tijd mist hij me wel ontzettend en begin ik dus ook over mijn keuze te twijfelen. Bij mijn moeder ben ik meer haar moeder. Bij mijn vader heb ik wel echt het gevoel dat ik zijn dochter ben en dat brengt rust in mijn hoofd, want daar kan ik gewoon zijn kind zijn en niet zijn ouder. Elke keer dat ik begin te twijfelen herinner ik mezelf eraan waarom ik in eerste instantie al bij mijn moeder ging wonen. Over dat ik als een strandbal heen en weer ben gegooid, dat ik al mijn spullen vergat mee te nemen en er altijd verdrietig van werd. Uiteindelijk moet je gewoon naar je hart luisteren. Als je twijfelt, denk er dan vooral aan waarom je ook alweer bij je moeder woont. Als je echt graag weer wilt wisselen, ga ervoor. Schrijf desnoods alles op. Al je gedachtes en de twijfels. Misschien is het wat duidelijker voor je wanneer het op papier staat. Of praat erover met vrienden. Mijn vrienden zeggen soms zulke wijze dingen waar ik nooit aan gedacht had, dat is echt ontzettend fijn. Ik wens je alle liefde en geluk van de wereld toe Liefs, Dolores