Waar ik wil wonen

Hoi Demi, wat een enorm vervelende en verdrietige situatie zeg! Wat goed van je dat je je verhaal wil delen op het forum. Hoe is de omgangsregeling nu? Zie je je vader wel af en toe? Toen ik 12 was, was ik op maandag tot en met donderdag bij mijn moeder en de weekenden bij mijn vader. Ook toen was ik soms liever bij de ander. Ik denk dat het voor jou goed zou zijn als je eens aan je vader vraagt hoe hij het zou vinden als je (vaker) bij hem zou zijn. Misschien kan hij dan samen met jou en je moeder een keer om de tafel om het daarover te hebben. Helemaal niet naar je moeder gaan is ook zo ongezellig, en als je haar niet zo vaak ziet, wordt de band met haar niet sterker denk ik! Misschien kan je je gevoel naar je moeder en je stiefvader opschrijven. Dan heb je veel tijd om te bedenken wat je vervelend vindt en dan kunnen zij even nadenken en het laten bezinken en leidt het niet tot ruzie gelijk. Je kunt ook de open brief van Villa Pinedo gebruiken hiervoor. Er is er speciaal een voor nieuwe partners van je ouders. https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-nieuwe-partners-van-gescheiden-ouders/ Ik hoop dat je hier iets aan hebt! Veel liefs

Lieve Demi, Wat goed dat je hierheen bent gekomen met jouw vraag! Wat jammer dat je een slechte band hebt met je moeder en stiefvader, dat is niet fijn dat begrijp ik heel goed. Heel begrijpelijk dat je dan je vader mist en eigenlijk vaker bij hem wilt zijn. Als je 12 jaar bent mag je helaas niet niet zelf beslissen bij wie je woont, dat is pas vanaf 18 jaar. Maar dat betekent natuurlijk niet dat jij geen inspraak hebt! Je mag altijd met je ouders bespreken wat jouw wensen zijn en ik denk ook dat het heel goed is als je met je ouders bespreekt hoe jij je voelt en dat je eigenlijk graag meer tijd bij je vader wil doorbrengen. Ik snap heel erg goed dat dat een heel spannend gesprek is, ik lees ook dat je bang bent voor de reactie. Misschien kan je het eerst eens met je vader bespreken: wat vindt hij ervan, kan je wel vaker bij hem zijn? Als je vader het een goed idee vindt dan kan je misschien ook aan hem hulp vragen om met je moeder in gesprek te gaan, als dat in jullie situatie kan. Als dat niet kan dan denk ik toch dat het goed is als je het er met je moeder over hebt. Ik ben zelf ook een lange tijd met tegenzin naar mijn vader gegaan omdat ik het niet zo goed met mijn stiefmoeder kon vinden en ik me daar altijd verveelde. Toen heb ik daar met papa over gepraat. We hebben toen afgesproken dat ik niet meer perse elk weekend daarheen hoefde en dat als er bijvoorbeeld een feestje of iest van sport bij mama was, dat ik dan daar mocht blijven. Ik vond het heel spannend om het met papa over te hebben. Hij vond het natuurlijk wel jammer dat ik me daar verveelde maar hij begreep ook heel goed dat ik het leuker vond bij mama omdat daar al mijn vrienden wonen. Sinds dat gesprek begrijpt papa mij beter en doet hij zijn best om dingen te veranderen. Hoewel ik het wel heel spannend vond om dat gesprek aan te gaan ben ik wel heel blij dat het gebeurd is. Ik denk dat het uiteindelijk oplucht als je het er met je moeder over hebt. Probeer haar goed uit te leggen wat er in je omgaat, waarom je dit graag wil en hoe je je voelt. Hopelijk begrijpt ze jou dan beter en kunnen jullie samen kijken naar een oplossing. Misschien kan je dan ook op die manier de band met je moeder weer wat beter maken. Door goed te communiceren hebben jullie meer begrip voor elkaar en hoeft ze hopelijk ook minder vaak boos op je te zijn. Als je het echt te spannend vindt om een gesprek aan te gaan kan je eventueel ook een brief schrijven. Daarin kan je dan heel goed uitleggen wat je wil en waarom. Dan is het makkelijker om het er een keer over te hebben met je moeder, waarschijnlijk komt ze dan naar jou toe als ze de brief gelezen heeft en dan gaat het vanzelf! Laat je weten hoe het gegaan is? Ik wens je heel veel succes, Liefs, Amélie