Vriend van mijn moeder

Allerliefste anoniem, Wat fijn dat jij je vraag aan ons durft te stellen en jeetje wat rot dat jij je zo voelt! Ik herken jouw gevoel eigenlijk heel goed. Mijn vader had ook al snel een nieuwe vriendin en er werd geen rekening gehouden met mijn gevoelens. Het ging zo snel en ik herinner me nog goed dat ik me ook absoluut niet op mijn gemak voelde bij hem thuis. Ik begrijp dat jij je moeder gewoon wilt kunnen zien, maar ook begrijp ik dat je hem niet wilt zien, omdat het voor jou te snel is. Misschien is er een andere oplossing voor? Wat ik nu doe is vaak alleen met mijn vader afspreken, dan gaan we bijvoorbeeld wat leuks doen of ergens heen, al is het maar iets kleins. Mijn vader neemt zijn vriendin dan ook niet mee, zodat we tijd samen hebben. Misschien is dit ook een oplossing voor jou om mee te beginnen? Zo kan je het misschien langzaam weer opbouwen met je moeder. Persoonlijk vind ik dit in ieder geval heel fijn, omdat er verder geen verplichtingen zijn. Misschien dat als je hier rustig met je moeder over praat, ze rekening kan houden met jouw gevoelens, want als het voor jou te snel gaat is het wel fijn als zij dit weet. Zou je het fijn vinden om hier met iemand over te praten? Als je wilt kan je een Buddy nemen. Dit is iemand die ook gescheiden ouders heeft met wie je via een app kan chatten. Zo is er altijd een luisterend oor. Zelf heb ik ook een Buddy en dat vind ik persoonlijk erg fijn, omdat er altijd iemand is die je begrijpt. Als je wilt kan je hier een Buddy aanvragen; https://www.villapinedo.nl/vind-een-buddy/ Ik wens je veel liefs en sterkte, Esmée

Hallo, Bedankt voor je bericht. Wat goed dat je ons via Isa hebt gevonden, was een mooie toespraak he! Ik snap heel goed dat het allemaal een beetje veel voor jou is, want zo'n scheiding is niet niks en dan krijg je ook nog eens te horen dat je moeder verliefd is.Dat lijkt mij heel moeilijk, als mijn moeder meteen iemand anders had gehad, was ik waarschijnlijk ook net zo boos en verdrietig als jou. Wat jammer ook dat je hem niet leuk vindt. Wat jammer dat je nu veel ruzie hebt met je mama, maar het is ook begrijpelijk. Je voelt je gewoon niet op je gemak bij de vriend van je mama en het is allemaal een beetje veel. Wat misschien eens goed zou zijn, is dat jullie echt met z'n tweeën gaan praten, in het echt. Als je uitlegt hoezo je je zo voelt en wat je dwars zit, kunnen jullie samen oplossingen zoeken. Ik heb geen ervaring met stiefouders, maar ik weet uit ervaring dat praten meestal echt goed is en opgelucht. Soms zie je er enorm tegenop, maar uiteindelijk heeft het wel veel zin. Je zou bijvoorbeeld ook met je mama kunnen afspreken om haar vriend even niet te zien en later na wat meer contact met hem op te bouwen, want misschien vind je hem nu wel heel stom, dit hoeft niet zo te blijven. Ik heb ook vaker dat ik eerst bepaalde mensen echt niet aardig vindt en later na juist wel, als ik deze persoon beter heb leren kennen. Je hoeft ook geen beste vriend met de vriend van je mama te worden. Maar het zou wel jammer zijn als jullie contact achteruit gaat vanwege hem. Ik wens je veel liefs en hoop dat ik je kon helpen. Groet, Anne

Lieve Anoniem, bedankt voor je berichtje op het forum. Wat een moeilijke en vervelende situatie! Ik herken het heel goed. Mijn ouders maakten al heel wat jaren ruzie en elke keer zei mijn moeder dat ze bij mijn vader zou weggaan, maar dat deed ze nooit dus ik geloofde haar niet meer. Totdat ze het moment kwam dat ze wél ging. Mijn moeder had al een nieuwe vriend toen ze nog met mijn vader was en ze is meteen bij hem ingetrokken. Inmiddels zijn ze met elkaar getrouwd. Mijn moeder begon meteen met haar nieuwe leven, terwijl mijn vader, broertje en ik nog moesten verwerken wat er allemaal gebeurde. Dat heeft me erg veel verdriet gebracht. Ook was ik teleurgesteld in en boos op mijn moeder. Ik had altijd een goede band met haar en nu had ze tegen me gelogen en zoiets gedaan. Ik kon het niet geloven . Het heeft dan ook een lange tijd geduurd voordat ik alles een plekje heb kunnen geven. Ik heb er veel over gepraat met mensen die ik vertrouw. Zo kon ik mijn hart luchten. Mijn moeder bleef maar vragen of ik bij haar en haar vriend langs wilde komen, maar dat heb ik pas gedaan toen ik er zelf klaar voor was. Dat heeft wel een paar maanden geduurd. Ik kan nu heel erg goed met mijn stiefvader opschieten. Daar ben ik heel blij om. En dat gun ik jou natuurlijk ook. Ik denk dat het vooral belangrijk is om de tijd te nemen om alles te verwerken wat is er gebeurd. Pas als je over je verdriet en boosheid heen ben, kun je ervoor openstaan om de band met je moeder en haar vriend te verbeteren. Als je nog heel boos en verdrietig bent, is dat een stuk moeilijker. Je zou kunnen beginnen met elkaar te bellen bijvoorbeeld, of te mailen. Zo hoef je elkaar nog niet meteen te zien, maar heb je wel contact. Als dat goed gaat en goed voelt, kun je een stap verder gaan door met elkaar af te spreken en elkaar weer te zien. Toen mijn moeder net bij mijn vader weg was, wilde ik niet meteen naar haar nieuwe huis toe. We spraken dan af bij mijn oma of in het huis waar ik met mijn vader ben blijven wonen. Zo kon ik haar wel zien, maar was de stap wat kleiner dan meteen in haar nieuwe huis bij haar nieuwe vriend op bezoek te gaan. Zo hebben we dat stapje voor stapje gedaan, totdat ik wel bij hen thuis wilde komen. Ik vond het heel fijn om dat zo stap voor stap te kunnen doen. Misschien helpt dat bij jou ook. Je zou ook eens op deze site kunnen kijken: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Hier kun je je aanmelden voor een buddy. Dat is iemand die zelf ook gescheiden ouders heeft en daarover met je kan praten. Ik hoop dat je hier wat aan hebt en ik wens je veel sterkte! Liefs, Nadine