Voortrekken

Hoi, wat goed van je dat je dit deelt met ons op het forum. Dat klinkt als een hele vervelende situatie voor zowel jou als voor je zus. Super lief van jou dat je je zorgen maakt om je zus. Het lijkt me heel lastig voor je dat je je zus zo verdrietig ziet. Ik herken me niet helemaal in jouw situatie, maar ik moest mijn vader na de scheiding wel ineens delen met twee stiefzussen, waardoor ik soms het gevoel kreeg dat hij hun voortrok. Ik heb dit nooit durven te zeggen tegen hem, maar ik ben achteraf wel benieuwd wat hij daarop had gezegd. Misschien had het wel een reden, of had hij het helemaal niet door en ging dat per ongeluk. Misschien zou je (eventueel samen met je zus) het eens aan je vader kunnen vragen. Je kunt dan eigenlijk gewoon de feiten benoemen en zeggen wat voor gevoel jou en je zus dat geeft. Ik snap dat dat misschien moeilijk is, ik durfde dat zelf vroeger in ieder geval niet. Dus als jij er liever niets mee doet, is dat natuurlijk ook goed. En is je zus misschien al heel blij als je haar troost met een dikke knuffel. Je mag natuurlijk altijd opnieuw een berichtje plaatsen op ons forum! Veel liefs, Demi

Hoi lieve D, Wat goed dat je je verhaal deelt op het forum! Het lijkt mij een heel vervelend gevoel voor jou dat je het idee hebt dat je je vader je voortrekt. Ik vind het lastig om mij te verplaatsen in je verhaal omdat ik dit gevoel nooit zo heb ervaren met mijn ouders. Wel heb ik twee jongere broertjes dus moet de aandacht van mijn ouders altijd over ons drieën verdeelt worden. Dat kan soms wel lastig zijn. Als ik me probeer voor te stellen in jouw situatie te zitten dan zou ik denk ik het liefst met zowel mijn vader als mijn zus willen praten. Misschien kan je een keertje proberen om eerst met je zus te praten. Je kunt haar vertellen dat je haar regelmatig op haar bed ziet/hoort huilen en benieuwd bent wat er met haar is. Misschien huilt ze wel om iets anders? Maar stel dat ze wel huilt om de situatie met je vader dan zouden jullie met elkaar erover kunnen praten en kunnen kijken of jullie daar samen iets aan zouden kunnen doen. Misschien kunnen jullie dan wel samen in gesprek gaan met jullie vader. Het is vast fijn om je gevoelens kwijt te kunnen bij allebei. Voor mij werkt het altijd het beste om te praten met mijn ouders mocht er wat aan de hand zijn. Ik ervaar daarna altijd een gevoel van opluchting! Veel succes D.! Liefs, Sanne