Het voelt niet als thuis

Lieve anoniem, Wat fijn dat jij je verhaal met ons durft te delen! Ik herken jouw situatie heel goed. Ik vond het ook nooit fijn bij mijn vader, door zijn vriendin. Het was niet dat ik haar niet aardig vond, maar ik kon gewoon niet met haar omgaan. Je zou dit aan je vader kunnen vertellen, zo kan hij er misschien rekening mee houden. Je zou met je vader kunnen praten, maar ik begrijp ook dat je dat misschien eng vind. Als je niet zo goed weet hoe je met je vader kan praten, dan zou je hem ook een brief kunnen schrijven. In die brief kan je alles rustig opschrijven en kan hij hem rustig lezen. Ik begrijp het heel goed als je dit misschien lastig vind. Zou je het misschien fijn vinden om zelf met iemand te praten hierover? Een vertrouwenspersoon of misschien wil je wel een buddy. Een buddy is iemand met wie je kan chatten via een app en die persoon heeft zelf ook gescheiden ouders. Ik vind het altijd fijn om met zo'n buddy te praten, omdat diegene heel goed herkend hoe ik mij voel. Misschien is het ook wel wat voor jou! https://www.villapinedo.nl/buddy/ Ik hoop dat je wat aan mijn advies hebt! Veel liefs, Esmée

Hoi! Wat goed dat je jouw verhaal over thuis met ons deelt. Ik herken me heel erg in jouw verhaal omdat het bij mij ook even heeft geduurd voordat ik de vriendin van mijn vader oké vond. Ik vond dit ook heel erg stom. Mijn broertje en ik reizen (nog steeds) elke week heen en weer tussen onze ouders. Eerst waren we bij beide huizen een gezinnetje van 3. Dit vond ik helemaal prima. Tot het moment dat mijn vader een nieuwe vriendin kreeg. Opeens was er iemand die overal bij was, die mee ging als we leuke dingen gingen doen en op de bank zat als ik thuis kwam. Dit vond ik helemaal niet leuk. Vooral omdat het voor mijn gevoel opeens heel veel was. En ook zij had haar mening klaar over hoe mijn vader ons aan het opvoeden was. Ik vond het prima hoe het ging. Ik zei niks tegen maar werd boos en opstandig tegen mijn vader en zijn vriendin. Toen ik ouder werd vond ik het ook vervelend dat ik minder privacy had, dit kwam ook omdat we een te klein huis hadden voor met z'n 4e. Ik heb toen op een gegeven moment gezegd dat ik het jammer vond dat we nooit meer dingen met 'ons gezinnetje' deden. Ook op dat moment kreeg ik een vriendje en begreep ik dat als je verliefd bent dat je graag veel met diegene wilt zijn. Vanaf dat moment ben ik haar steeds meer gaan waarderen. Ze was niet persé meer overal bij en we hadden duidelijk tegen haar gezegd dat we het niet waardeerde dat ze zich met de opvoeding bemoeide. Niet veel later zijn we ook met z'n alle bij haar gaan wonen, ze had een veel groter huis. Er blijven nu altijd dingen nog waar ik tegen aan loop met haar maar na jaren van irritaties en mezelf tegen haar opzetten heb ik ook ingezien hoe lief ze alles bedoelt en hoe fijn ik soms met haar over mijn ouders kan praten. Heb jij het ook al een keer tegen je vader gezegd? Of met dit met de vriendin van je vader besproken? Wat maakt het voor jou dat je je niet meer thuis voelt? Heb je je eigen ruimte? Leuke foto's aan de muur? Voor mij maakt dat mijn kamer, mijn kamer en voel ik mij daar veilig. Misschien is het een fijn idee om te kijken wat er voor jou er voor kan zorgen dat je je thuis voelt. Tijdens het schrijven van dit stukje moest ik denken aan dit gedeelde van de open brief die wij hebben, deze vind ik erg toepasselijk op de situatie: "Een scheiding voelt als een veilig huis dat ineens helemaal verbouwd wordt. Muren eruit, nieuwe vloerbedekking, ander behang. Eerst is het 1 grote puinhoop en dan kan er langzaam iets moois tevoorschijn komen. Laat ons rustig mee verven en vraag ons wat we van het uitzicht vinden. zo bouwen we met jullie samen aan een nieuw huis. Met hier en daar en barst of een kapotte dakpan. Maar wel warm, veilig en stevig. Een plek waar wij ons weer THUIS voelen. De sleutel hebben jullie net gekregen." De hele brief aan alle gescheiden ouders van Nederland kan je hier vinden: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Een heel verhaal, maar ik hoop dat je je herkent in mijn verhaal en er iets mee kan doen! Als je voor een langere tijd met iemand wilt kletsen kan je je ook aanmelden voor een buddy! Dit is iemand die ook een scheiding heeft mee gemaakt, naar jou luistert en tips geeft. Je kan je aanmelden op https://www.villapinedo.nl/zoek-een-buddy/ Liefs, Misha

sterkte misschien moet je lijstjes maken met dingen die goed gaan en dingen die niet goed gaan misschien lucht dat op

lieve Anoniem, Goed dat je je vraag hier stelt! Het is zeker lastig dat je je niet thuis voelt bij je vader, ik heb zelf al veel eerder hetzelfde ervaren en woon nu dan ook alleen bij mijn moeder. Ik kon niet zo goed omgaan met de vriendin van mijn vader en was er ook nog niet klaar voor om haar te accepteren, ik heb toen besloten om alleen bij mijn moeder te gaan wonen. Ik zelf vind het heel fijn, ik zie mijn vader ook nog steeds bijna elke dag als hij even langs komt. Wees duidelijk tegenover je ouders over hoe je je voelt zodat ze daar wel rekening mee kunnen maken. Misschien helpt het om een paar dagen extra bij je moeder te zijn? dan ben je nog wel af en toe bij je vader. Ook tegenover de vriendin van je vader vooral eerlijk zeggen dat het voor je negatief werkt als ze zich probeert voor te doen als je moeder. Misschien heeft ze het zelf helemaal niet door en is het ook helemaal niet haar bedoeling. Ik hoop dat je je snel beter voelt en eruit komt! liefs, Giulia