Vertrouwenspersoon

Hey Anoniem, Ik begrijp en voel met je mee dat het moeilijk is om een vertrouwenspersoon los te laten. Ik weet niet of je iets herkent van mijn verhaal, maar ik zal je dit vertellen. Ik ben zelf vroeger ook vaak angstig geweest om dat wat vertrouwd en dus comfortabel is los te laten, met name als het ging om uit mijn comfortzone stappen in een nieuwe omgeving met onbekende mensen. Toch ben ik er sterker door geworden en is mijn zelfvertrouwen gegroeid. Dit komt doordat ik altijd heel bewust ben geweest van mezelf, waardoor ik doorheb dat ik snel het gevoel heb om afhankelijk te zijn van een ander. Hierdoor heb ik de neiging om mijn geluk te laten bepalen door die van een ander.. Ik geloof dat bewustzijn is de eerste stap tot verandering. Hoe zit dit met jou? Herken je dit ook een beetje? Ik hoop dat ik je beetje positiviteit/moed geef door het delen hiervan, want jij lijkt mij echt open en bewust van jezelf. Ga zo door en maak je niet te veel druk. Je toekomst staat niet vast en je zult genoeg nieuwe vertrouwde mensen in je omgeving tegenkomen en evt zelfs ware vriendschap aan overhouden! (:

Hoi lieve Anoniem, Wat goed dat je een berichtje achterlaat! Ik snap heel goed dat dat lastig is. Met sommige mensen heb je meer een klik dan met anderen. Ik had ook een lange tijd niet iemand om mee te praten over wat me dwars zat. Ik had uiteindelijk wel een therapeut maar ik had niet het gevoel dat ze mij begreep en we klikten gewoon niet zo goed als ik zou willen. Ik ben een beetje van therapeut naar therapeut gegaan en kwam in die reis erachter dat met vrienden praten ook heel fijn is! Ik heb nu hele hechte vrienden en ik kan ze alles vertellen. We bellen af en toe en als ik ze nodig heb dan komen ze langs. Ik was een tijdje gestopt met gesprekken hebben, want ik kon geen professioneel iemand vinden om mee te praten. Kort geleden heb ik toch iemand gevonden om mee te praten en dat is echt heel erg fijn! Ik voel me nu gehoord en gezien! Jij praat natuurlijk over een gymdocent en geen therapeut. Maar misschien is dat ook heel erg fijn! Dan heeft iemand alle tijd om naar je te luisteren! Je kan altijd naar de huisarts gaan en zeggen dat je graag met iemand in gesprek wilt. Het is heel spannend om van school af te gaan en misschien naar een volgende school te gaan. Het is spannend om alles achter te laten, vooral de fijne docenten. Ik vond dat ook heel erg moeilijk. Ik nam bij mijn diplomering allemaal chocolade mee voor al mijn docenten en nam een foto met elk van hen. Dit hielp mij heel goed, want hen een cadeau geven zorgde ervoor dat ik afscheid van ze kon nemen en de foto's zorgen ervoor dat ik er af en toe naar kan kijken en lachend kan praten over wie mijn docenten waren. Je kan ook brieven aan ze geven om afscheid voor jezelf te nemen. Dan kan je elke docent in een brief bedanken en al helemaal de docent die jou zo goed heeft geholpen! Denk er voor jezelf anders over na over hoe jij afscheid kan nemen. Wat voelt voor jou het beste? En je mag je er best verdrietig over voelen, want afscheid nemen is ook heel lastig en eng! Ik ga nu met mijn opleiding stoppen en dat is ook heel gek. Opeens verlaat je iedereen. Dat gevoel van je down voelen hoort er ook een beetje bij, maar je kan wel kijken naar wat je lichaam en geest nodig hebben om dat het allerbeste te doen! Bij mij was dat op de middelbare school door ze chocolade te geven en foto's met ze te nemen. Ik wens je alle liefde en geluk van de wereld toe! Liefs, Dolores