Verre vader

Lieve Ama, Wat goed dat je je verhaal deelt op het forum. Ik kan helaas niet zeggen dat ik precies weet hoe je je voelt, want ik denk inderdaad dat, zoals jij ook al zei, er maar weinig kinderen zijn die in precies dezelfde situatie zitten. Mijn vader heeft in mijn pubertijd wel in Amsterdam gewoond en ikzelf woonde bij mama in Tilburg. Ik had het hier heel erg lastig mee omdat het bij mij op school ook niet goed ging en tussen mij en mijn moeder ging het ook niet zo fijn... Daarnaast had ik een stiefvader die thuis niet altijd zijn handjes thuis kon houden als hij gedronken had. Dus dit was allemaal niet prettig. Ik kwam niet graag op school en ik kwam ook niet graag thuis en omdat papa in Amsterdam woonde kon ik ook niet naar hem vluchten. Daarnaast deed mijn vader alleen maar leuke dingen met mijn broer en met mijn stiefbroertjes en zat ik vaak alleen thuis in het huis van mijn stiefmoeder. Hier had ik niets van mijzelf alleen de dingen die ik vanaf mama mee had genomen voor de weekenden. Op een bepaald punt werd het mij te veel en ben ik de verkeerde dingen gaan doen om aandacht te zoeken. Ik heb hier nu enorm spijt van want ik heb mijn vader hier heel erg mee gekwetst... Achteraf had ik liever gewoon een gesprek met papa aangegaan waarin ik hem kon vertellen dat ik zo veel verdriet had van het feit dat hij zo ver weg woonde en het feit dat we niet echt samen tijd spendeerde. Heb jij dit al eens gedaan? Ik lees dat je wel meerdere keren aan je vader gevraagd hebt wat de reden is dat hij zo ver weg is gaan wonen. Maar heb je hem toen ook verteld dat je het zo vervelend zit? Misschien is er wel een mogelijkheid om vaker langs te gaan of hem vaker over te laten komen? Misschien kunnen jullie een standaard dag per week afspreken om te skypen, snap dat dat ook lastig kan zijn vanwege het tijdverschil... Hopelijk ga je je er beter bij voelen, Liefs

Lieve Ama, Super goed dat je hier je verhaal vertelt! Ik hoop dat ik je met mijn verhaal misschien wat kan bieden, onze situaties lijken volgens mij erg op elkaar. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 1 was, dus daar weet ik, net als jij, niet veel van. Ik woonde ook bij mijn moeder, om de twee weken ging ik een weekend naar mijn vader. Mijn vader verhuisde met zijn nieuwe vrouw en mijn halfbroertje naar Australië toen ik 9 was. Ik heb ook nooit een, voor mijn gevoel, goede reden gekregen van hem voor de verhuizing. Ik lees in jouw bericht dat je schrijft dat hij jullie heeft achtergelaten en dat hij hier geen goede reden voor heeft. Dit gevoel heb ik ook heel lang gehad, en hierdoor ben ik contact verloren met mijn vader. Gelukkig zie ik in je bericht ook dat jij wel goed contact heb met je vader, dat lijkt me heel fijn. Ik denk dat het belangrijk is dat je aangeeft waarom je vraagt naar zijn reden voor de verhuizing, misschien begrijpt hij nu nog niet hoe erg jij er mee zit. Hij kan natuurlijk ook geen gedachten lezen, net als dat jij niet weet waarom hij verhuist is, kan hij ook niet raden waar jij mee zit. Ik heb zelf onlangs ook mijn vader een berichtje gestuurd met de vraag waarom hij verhuisde, en daarbij heb ik ook uitgelegd waarom ik het belangrijk vind dat hij antwoord geeft, dat heeft mij ook heel erg geholpen. Je schrijft ook dat je je vader mist in de dagelijkse dingen, misschien kunnen jullie daar ook samen over praten en een oplossing verzinnen. Bijvoorbeeld dat je elke week belt of skyped, of een leuke foto sturen via whatsapp als er iets leuks is gebeurd die dag! Zo kan je hem misschien een beetje meer betrekken bij je dagelijkse leven. Weet je dat je ook een Buddy kan aanvragen via de link hieronder? Je kan dat appen met iemand die een soortgelijke situatie heeft meegemaakt, iemand zoals ik! https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Ik hoop je hiermee een beetje geholpen te hebben, Liefs

Lieve Ama, wat ontzettend fijn dat jij jouw hart hier even komt luchten, en vooral de laatste paar zinnen raken mij heel erg. mijn moeder is toen ik 8 jaar was naar Griekenland verhuisd, ze is daar 2,5 jaar gebleven. ik kan je heel goed begrijpen wat je zegt over hoe kun je je 2 dochters achterlaten. deze vraag heb ik namelijk ook altijd nog. mijn moeder gaf mij de reden dat ze nederland niet meer leuk vond en naar een warm land wilde. bij mij was het eigenlijk ook de bedoeling dat ik mee zou gaan, maar dat heeft mijn vader tegen gehouden met een rechtzaak. ze zegt dat ze toen ze de uitslag kreeg van de rechtbank niet meer terug kon, maar dat geloof ik niet goed. tuurlijk kun je wel terug denk ik dan. nu ik wat ouder ben en meer acties van mijn moeder heb gezien, heb ik wel ingezien dat dit gewoon is hoe ze is. en ik kan mij er heel druk om maken, maar dat heeft voor mij geen zin, het is nou een maal zo gelopen en ik bekijk het maar positief dat ik ontzettend leuke vakanties had altijd. ik begrijp ook heel goed dat jouw stiefvader natuurlijk niet jouw vader is. dat zouden je ouders ook echt niet van je mogen verwachten in mijn mening. en het kan altijd dat het botst, dat gebeurt met je ouders ook wel eens, of met je vrienden toch? wat ik je in ieder geval heel erg wil aanraden is een buddy, de link is als volgt: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ . ik denk dat ik die in de tijd dat mijn moeder in griekenland zat heel erg had kunnen gebruiken. hierbij kun je namelijk altijd even je verhaal bij iemand kwijt en voel je je denk ik ook al een stuk minder alleen. ik hoop in ieder geval dat ik je met mijn verhaal ook al minder alleen heb kunnen laten voelen en dat het snel beter zal gaan. Liefs , kaylee