Verlatingsangst

Hey lieve Anoniem, Wat goed dat je je vraag hier stelt op het forum! Ik denk dat veel jongeren die het forum lezen zich zullen herkennen in jouw vraag, dus bedankt voor je vraag :) Ik vond het zelf, vooral op het begin toen ze nog niet zolang uit elkaar waren, heel lastig om te wennen aan de situatie. Ik miste mijn moeder heel erg als ik bij mijn vader was en andersom. Bij mij is het wel minder geworden nadat ik wat meer gewend was aan de nieuwe situatie. Hoelang zijn jouw ouders al uit elkaar? Denk je ook dat het bij jou misschien ook nog even wennen is? Wat ik zelf fijn vond om het missen van mijn vader of moeder wat minder te maken was om als ik bijvoorbeeld bij mijn vader was, mijn moeder op te bellen of te face-timen om even te kletsen over mijn dag of iets anders dat ik graag wilde delen. Dat heeft bij mij namelijk heel erg geholpen om het gemis wat minder te maken, vooral als ik een keer wat langer bij een van mijn ouders was tijdens bijvoorbeeld de vakanties. Denk je dat dat voor jou ook zou kunnen helpen? Hopelijk heb je hier wat aan! Liefs, Annika

Lieve anoniem, Wat goed dat je ons gevonden hebt, en wat dapper dat je je verhaal hier wilt delen. Ik kan me goed voorstellen dat je de andere ouder mist, als je bij de ene bent! Dat is heel vervelend, maar ik denk dat er eigenlijk heel veel kinderen zijn die hier last van hebben. Zelf voel ik mij ook altijd heel schuldig als ik bij mijn moeder ben en weet dat mijn vader alleen is, en dan ben ik liever bij mijn vader, terwijl als ik bij mijn vader ben ik liever bij mijn moeder had willen zijn soms. Wat mij altijd helpt, is berichtjes sturen naar de ouder waar ik niet ben. Hoelang ben jij bij je vader, en hoelang bij je moeder? Misschien kan je als je langere tijd bij een ouder ben belmomenten afspreken. Zodat je vast momenten heb waarop je de andere ouder even kan spreken. Of kijken of je als je bij je moeder bent, korte afspraakjes kan maken met je vader en andersom? Wat misschien ook wel fijn is, is een Buddy. Dit is een jongere, die ook gescheiden ouders heeft, en je kan helpen, of naar je kan luisteren of je even kan troosten als je het moeilijk hebt. Hier kun je je aanmelden en meer informatie vinden. https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Ik hoop dat ik je een beetje geholpen heb, en dat je snel wat vind om minder last van je verlatingsangst te hebben. Lieve groetjes, Charlotte

Hey lieve anoniem, Allereerst wat goed dat je ons hebt gevonden en dat je je vraag hier stelt op het forum. In je bericht vertel je dat je verlatingsangst hebt bij zowel je moeder als je vader en dat je niet weet wat je kan doen. Wat vervelend dat je hier last van hebt! In een scheiding is het ook lastig om om te gaan met het missen van de ene ouder wanneer je bij de andere bent. Ik denk dat veel andere jongeren daar ook last van hebben, dus je bent niet de enige! Het is ook wennen wanneer je gewend bent dat je ouders eerst altijd samen thuis waren en nu niet meer. Ik vond dit in het begin zelf ook lastig, wanneer ik dan een tijdje mijn moeder of vader niet zag. Ik miste ze dan en wilde gewoon dingen aan ze vertellen, maar dat kon niet altijd omdat ze er dan niet waren. Later toen ik meer gewend was aan de situatie, dat ik soms mijn moeder een paar dagen niet zag ging het beter. Mijn ouders wonen niet zo ver van elkaar vandaan en ik mocht altijd bij mijn vader op bezoek gaan wanneer ik bij mijn moeder was en andersom. Ik vond het erg fijn dat het zo geregeld was. Mijn tips voor jou zijn om het tegen je vader en moeder te zeggen, dat wanneer je bij hen bent dat je de andere dan mist. Zo weten je beide ouders ervan. Je kan ook zeggen dat je nog moet wennen aan de nieuwe situatie, als dat zo voor jou is. Misschien kan je met je ouders afspreken om elkaar wat vaker te whatsapp of met ze te bellen wanneer je ze mist, zo kan je gezellig met ze kletsen over wat je die dag hebt gedaan en hun stem horen. Zou dit voor jou helpen? Ik hoop dat je hier iets aan hebt en anders mag je altijd terug komen op het forum en dan denken we met je mee. Veel succes! Liefs, Melissa