Verhaal bij andere ouder

Hoi Tabitha! Wat fijn dat je dit bericht op het forum hebt geschreven! Ik herken heel veel dingen van wat je hier schrijft. Als ik aan bijvoorbeeld mijn vader een leuk verhaal vertel over wat iets wat bijvoorbeeld bij mijn moeder is gebeurd reageert hij heel leuk, totdat ik benoem dat het bij mijn moeder was. Dan reageert hij ook heel koeltjes en eigenlijk precies zoals jij beschrijft, een beetje nep-enthousiast. Ik vind dit altijd best vervelend en een beetje frustrerend, omdat ze dan wel enthousiast doen tot de andere ouder wordt genoemd! Hoe ervaar jij dat? Ik vind het echt heel knap dat je dit al een keer met ze hebt besproken, dat heb ik zelf nog nooit gedaan! Ik zou het dan misschien nog een keer proberen te bespreken, en te benoemen dat je het wel fijn vindt dat ze hun best doen, maar dat het voor jou toch nog niet echt helpt. Misschien kun je dan vragen hoe het kan dat ze zo reageren, en bespreken of dat ook op een andere manier kan! Hopelijk heeft dit een beetje geholpen! Liefs, Dieuwertje

Lieve Tabitha, Bedankt voor je berichtje, heel fijn dat je je verhaal hier deelt! Ik denk dat het voor veel kinderen van gescheiden ouders herkenbaar is, voor mij in ieder geval zeker. Ook ik merkte wat aan de reactie van bijvoorbeeld mijn moeder als ik vertelde wat ik in het weekend met mijn vader had gedaan. Of ze reageerde heel koeltjes of ze probeerde wel enthousiast te doen maar het voelde inderdaad niet echt. Een tijdje heb ik hierdoor zelfs de neiging gehad om wat minder enthousiast te vertellen over wat ik bij de andere ouder had gedaan, omdat ik bang was mijn ouders te kwetsen. Nu zie ik dat dat mijn taak niet is, we moeten gewoon alles tegen onze ouders kunnen zeggen zonder ons hier druk om te maken. Super knap dat jij het bespreekbaar hebt gemaakt met je ouders, dat heb ik toen nooit gedaan. Je ouders doen gelukkig al wel hun best, maar jammer dat het resultaat nog niet is zoals jij fijn zou vinden. Ik heb gemerkt dat het bij mij met de tijd wel beter ging, dat het mijn ouders langzaamaan steeds beter lukte om wel wat enthousiaster te reageren. Ik heb zelf het idee dat dit ook een beetje te maken had met een stukje verwerking, die er voor hen ook wel bij kwam kijken met de scheiding. Mijn ouders hadden toch wel emotionele en vervelende dingen met elkaar meegemaakt, waarbij ik me kan voorstellen dat er dus soms allerlei emoties opkwamen als ik over de andere ouder vertelde. Dit maakt het natuurlijk niet minder vervelend om geen enthousiaste reactie te krijgen, maar het hielp me wel om ze wat beter te snappen. Ondanks dat het bespreekbaar maken niet direct het fijne resultaat had waar je op hoopte wil ik je toch aanmoedigen het te blijven bespreken. Als ze niet weten dat je het nog niet helemaal fijn vindt, weten ze eigenlijk ook niet dat ze nog iets beter hun best moeten doen. Misschien kan het je ouders ook helpen door bij zo’n verhaal vooral te focussen op jou en het plezier dat jij hebt gehad en niet zo zeer op met wie je was. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en wens je veel succes! Stuur gerust nog eens een berichtje als je nog eens iets kwijt wilt of een vraag hebt. Liefs, Lotte