Verdrietig om kleine dingen

Hallo Noor, Ik snap je gevoelens goed. Ik was toen mijn ouders gingen scheiden ook even verdrietig en reageerde anders op situaties. Het is ergens ook logisch, want ieder kind wil het liefst een gelukkig gezin. Goed dat je juf wel doorheeft hoe het met je gaat. Ik hoop dat zij er ook voor je is, als je wilt praten. Ik vind het trouwens ook super dat je de hulp hebt gezocht. Ik had vroeger zelf minder goede punten door de situatie met mijn ouders. Praten is zo belangrijk, dat lucht vaak enorm op. En daardoor haal je straks waarschijnlijk ook weer betere punten. Ik wens je veel liefs, Anne

Lieve Noor, Wat fijn en knap dat je je verhaal deelt op het forum! Wat een vervelende situatie zeg, maar ik vind het wel erg goed van je dat je hulp bent gaan zoeken en dat je dat ook deelt met alle andere jongeren hier. Zo kunnen zij misschien een voorbeeld aan jou nemen! Dat je er moeilijk mee om kunt gaan dat je ouders gescheiden zijn herkennen wij denk ik allemaal. Ik lees dat je eigenlijk een beetje op zoek bent naar iemand met hetzelfde verhaal als jij. Dit kan ik me goed voorstellen, want ik praat zelf bijvoorbeeld ook het liefst over dingen die met de scheiding te maken hebben met vriendinnen die ook gescheiden ouders hebben. Villa Pinedo heeft daar iets moois voor, waar jij misschien wel wat aan hebt. Je kunt je (via deze site: https://www.villapinedo.nl/buddy/#zoek-een-buddy) aanmelden voor een buddy. Een buddy is iemand die ongeveer hetzelfde meegemaakt heeft als jij. Met deze buddy kun je dan chatten via een speciale app wanneer jij dat graag wilt. Als ik eraan terug denk had ik vroeger ook graag een buddy gehad toen mijn ouders gingen scheiden, daarom denk ik dat het misschien ook wel iets voor jou zou kunnen zijn. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Succes Noor! Liefs, Mila

Lieve Noor, Dankjewel voor je berichtje. Super moedig van jou dat je hier schrijft wat je voelt en waar je zo mee zit de laatste tijd. Ik herken heel erg wat je zegt. Jaren geleden, toen mijn ouders net gescheiden waren, had ik hetzelfde. Ik werd boos om niets, moest ineens vaak huilen en voelde me erg onrustig. Ik weet nog precies hoe dat voelde. Dat was echt geen fijne tijd. Wat mij heeft geholpen, was aan iemand vertellen hoe ik me voelde. Het was zo fijn om mijn verhaal te doen, om echt te kunnen praten met iemand die je goed kent. Bijvoorbeeld een familielid, opa of oma. Soms is dat moeilijk, maar als je het dan gedaan hebt helpt dat vaak wel. Het voelt als een opluchting. Ook is het goed om te blijven praten met papa en mama. Misschien doe je dit niet omdat je bang bent dat ze het te druk hebben met andere dingen, maar ik weet zeker dat ze het fijn vinden als jij vertelt hoe je je voelt. Dan kunnen ze je misschien ook helpen met bepaalde dingen:-) Het is misschien moeilijk te geloven dat je je snel weer beter gaat voelen Noor, maar dat gebeurt echt. Geloof mij, ik heb hetzelfde meegemaakt. Ik was zo verdrietig en begreep veel dingen niet, maar soms moet je daar even doorheen. Het is alleen maar goed om soms even te huilen als je je verdrietig voelt. Dat lucht op en is beter dan alle gevoelens binnen houden. Veel sterkte lieve Noor. Je kunt altijd weer een berichtje plaatsen hier, als je dat graag wil. We helpen je graag. Er zijn veel kinderen met gescheiden ouders, dus we staan niet alleen:-) Liefs Yannick