Verdrietig

Lieve Anoniem, Wat goed dat je ons forum hebt gevonden en hier je vraag stelt! Het klinkt alsof je het echt heel naar vind, dat vind ik zo vervelend voor je! Het is niet de bedoeling dat jij je naar voelt bij één van je ouders, en ik vind het heel goed dat je naar een oplossing zoekt en zo voor jezelf zorgt! Ik herken je gevoel wel, ik heb ook een tijdje niet naar mijn papa gewild. Ik had het gevoel dat ik moest en hem anders teleurstelde, en dat vond ik super vervelend. Ik heb het toen ook met mijn mama gedeeld, en ben toen met haar dingen gaan bedenken die het toch fijn maakten om naar papa te gaan. Zo heb ik met papa afgesproken dat we wat meer leuke dingen samen doen zonder mijn stiefmoeder, mocht ik wat vaker vriendjes en vriendinnetjes meenemen, en hebben we samen mijn kamer extra mooi gemaakt daar zodat ik mij echt thuis voelde. Ik weet natuurlijk niet waarom jij het zo naar vindt om naar je papa te gaan, maar misschien kan jij ook bedenken wat je niet fijn vindt of je graag anders zou zien? Als je het lastig vindt om dit te verzinnen, wil je mama je misschien wel helpen. Het kan ook helpen om het te tekenen of op te schrijven, dit is misschien wat makkelijker dat het hardop zeggen. Probeer daarnaast ook te bedenken wat wél fijn is bij papa! Soms zie je door je verdriet ook de leuke dingen even niet meer, terwijl die er misschien nog wel zijn ! Je zegt dat je de laatste tijd niet meer wil, maar daarvoor dus nog wel. Wat was er toen allemaal fijn bij papa? En welke van die fijne dingen zijn er nog steeds? Ik heb alle vertrouwen in dat jij voor jezelf een manier gaat vinden om het weer fijner bij papa te hebben, en anders kan je altijd nog meer vragen stellen op het forum! Als je het fijner vindt om een tijdje met iemand te praten die ook gescheiden ouders heeft, kan je je bij Villa Pinedo aanmelden voor een buddy. Dat doe je hier: https://www.villapinedo.nl/vind-een-buddy/ Heel veel succes lieve anoniem, ik hoop dat je hier wat aan hebt! Liefs, Anne

Hoi lieve anoniem, Wat naar om te lezen dat je de laatste tijd niet zo graag meer naar je vader gaat. Goed dat je hier op het forum om advies vraagt! Heb je een idee hoe het komt dat je het de laatste tijd niet zo erg meer naar je zin hebt bij je vader? Is er laatst iets veranderd waardoor het ineens minder fijn is bijvoorbeeld? Ik herken de situatie wel een beetje hoor. Ik heb ook een tijdje gehad waarin ik minder graag naar mijn vader ging. Bij mij kwam het omdat mijn vader het hele huis had verbouwd, en ik niet echt meer een fijn eigen plekje had. Ik moest mijn kamer delen, waardoor ik me nooit echt kon terugtrekken. Het voelde ook minder als 'thuis' toen mijn plekje weg was. Ik heb er toen een keer met mijn vader over gepraat. Ik ging hem op een gegeven moment namelijk steeds minder vaak zien, terwijl ik hem wel miste. Ik heb toen tegen hem gezegd dat ik hem miste, en dat ik graag vaker langs zou komen, maar dat ik het niet zo erg meer naar mijn zin had daar. Samen hebben we toen gekeken naar een oplossing. We hebben toen ervoor gezorgd dat ik een fijn eigen plekje kreeg, waardoor ik me weer meer thuis ging voelen bij mijn vader. Samen hebben we mijn nieuwe kamer ingericht. Voor mij heeft dit toen al veel geholpen. Nu weet ik natuurlijk niet wat bij jou de reden is waarom je het bij je vader minder naar je zin hebt, maar je kunt er sowieso net als ik met je vader over praten. Je zegt dat je het wel al een keer tegen je moeder hebt gezegd, dat vind ik wel echt al een hele goede eerste stap. Maar blijkbaar heeft dat nog niet genoeg geholpen. Heb je er ook al eens met je vader over gepraat? Samen kunnen jullie dan kijken hoe jij het weer meer naar je zin kunt krijgen bij hem. Ik vond het eerst een beetje eng om tegen mijn vader te zeggen, maar mijn vader zei dat hij het juist fijn vond om te horen hoe ik me voelde. Hij wist helemaal niet dat ik het niet zo erg naar mijn zin had, en doordat ik er met hem over gepraat had wist hij het wel en kon hij me erbij helpen. Ik denk dat jouw vader het ook fijn zal vinden als je tegen hem zegt hoe je je voelt zodat hij je kan helpen. Dan is hij blij dat hij je kan helpen, en jij zal je er iets beter door gaan voelen :) Hopelijk kan je iets met mijn advies. Als je toch nog meer vragen hebt, of je verhaal even kwijt wilt, dan ben je altijd welkom hier op het forum :) Liefs, Samantha

Hallo, Bedankt voor je bericht. Ik herken dit heel erg, omdat ik zelf na de scheiding niet naar mijn vader wilde. Dit omdat ik nooit goed contact met hem had. Hij was nooit goed voor mij, mijn zussen,broer en moeder. Ik heb ook tegen mijn moeder gezegd dat ik niet naar hem wil. Zij stond achter mij wat ik fijn vond. Daarna ben ik vrijwel snel met mijn moeder verhuisd... naar Nederland. Misschien is jou situatie anders. Misschien wil je niet naar hem, omdat je het saai vindt? Misschien heeft het ook een andere redenen. Je zou dit ook tegen hem kunnen zeggen. Want dan weet hij ook wat je denkt en kunnen jullie samen eraan werken dat het bijvoorbeeld leuker wordt. Ik wens je veel liefs. Anne