Verdriet om missen

Hoi lieve Freya, Wat knap van je dat je een berichtje plaatst op het forum! Als ik het goed begrijp mis jij de ene ouder heel erg als je bij de andere ouder bent en andersom! Ik vind het trouwens heel knap van je dat je dat hebt aangegeven bij je ouders. Fijn dat je dan even kan bellen! Ik kan me goed voorstellen wat je meemaakt. Toen ik 10 was gingen mijn ouders scheiden, mijn ouders maakten nooit ruzie en het kwam dus echt als een klap. Ik vond het dus heel vervelend dat mijn ouders uit elkaar gingen, en merkte ik dat ik (net zoals jij) mijn vader miste als ik bij mijn moeder was en mijn moeder als ik bij mijn vader was. Een tip die ik je daarvoor wil geven is: zoek afleiding! Je schrijft zelf al dat wanneer je druk bezig bent je soms het missen niet voelt. Dit komt omdat je met je gedachten dan ergens anders mee bezig bent. Kijk dus naar de dingen die je leuk vind om te doen en zorg dat je daar lekker mee bezig kan zijn. Ik vond het zelf altijd leuk om overdag creatief bezig te zijn. Zo ging ik bijvoorbeeld armbandjes maken of schilderen, dit gaf mij veel afleiding en daardoor merkte ik niet meer dat ik mijn ene ouder zo miste. Als je 's avonds in bed ligt snap ik dat je gedachten dan snel toch gaan naar het missen van je ouders. Ik vond het zelf altijd fijn om voor het slapen te gaan een boek te lezen, daar werd ik moe van en bleven mijn gedachten bij wat er gebeurde in het boek in plaats van dat ik dacht aan het missen. Weet dat het niet erg is om verdrietig te zijn en het heel logisch is als je de ene ouder mist als je bij de andere bent. Ik hoop dat ik je iets heb geholpen met mijn tips! Mocht je nog eens een vraag hebben dan mag je deze altijd stellen op het forum! Veel liefs, Sanne

Lieve Freya, Wat vervelend dat jij je papa en mama zo mist! Je bent niet de enige. Mijn ouders zijn nu bijna 6 jaar gescheiden en ik miste ze ook heel erg, gelukkig wordt dat met de jaren minder erg en kan ik er goed mee omgaan. Wat ik deed toen ik zo’n last had is heel leuk! Ik schreef als ik bij mama was brieven naar papa. Daarin vertelde ik wat ik had gedaan die dag, wat er stom was en leuk. Eigenlijk een soort dagboekje aan papa. En als ik bij papa was schreef ik een dagboekje voor mama. Dat deed ik dan voordat ik ging slapen, want zo leek het toch als of ik even met papa of mama kon praten en juist omdat ik ze schreef hoefde ik ze niet te bellen en kon ik toch vertellen wat ik stom en leuk vond die dag! En dan was het nog leuker als ik zonder bellen aan het eind van de week zag en alle brieven kon geven. Dan was ik zo trots op mezelf! En als ik dan toch een stomme dag had of ze moest bellen omdat ik ze miste kon ik dat natuurlijk altijd doen! Veel succes en ik hoop dat deze tip een beetje zal helpen

Lieve Freya, Ik begrijp heel goed hoe jij je voelt! toen mijn ouders gingen scheiden toen ik 6 was, miste ik mijn vader heel erg omdat ik hem alleen om het weekend en op woensdag zag. Dat was heel erg lastig voor mij, en ik begrijp heel goed dat jij je zo verdrietig voelt. Het is natuurlijk niet niks, zo'n scheiding en het is echt wennen dat je altijd een ouder moet missen. Gelukkig kan ik je zeggen dat dat vanzelf went, na een tijdje miste ik papa niet meer zo veel en nu kan ik hem zelfs een maand niet zien en niet verdrietig zijn. Wat voor mij heel erg hielp was afleiding. Ik hou heel erg van sporten dus ik ben bijvoorbeeld op atletiek gegaan en ben gaan hardlopen. Als ik verdrietig was dan ging ik ook wel eens een boek lezen of tv kijken, zodat ik even met mijn gedachten ergens anders kon zijn. 's Avonds als je dan in je bed ligt dan is dat het allermoeilijkste omdat je dan juist veel gaat nadenken. Super fijn dat je ouders zo lief voor je zijn en dat je altijd mag bellen, dat helpt vast wel een beetje! Soms als ik verdrietig was dan kwam mama mij in bed stoppen en dan kreeg ik een dikke knuffel. Ze vertelde me verhalen om we weer rustig te krijgen en toen kon ik goed slapen. Wat ik ook fijn vond was een foto van papa in mijn kamer. Zo had ik hem toch een beetje bij me. Ookal heb je er nu zo'n last van, na een tijdje raak je eraan gewend en dan weet je niet beter! Hopelijk gebeurt dat snel en heb je er niet meer zo'n last van. Als je er graag met iemand over wil praten mag je ook een buddy hier bij Villa Pinedo aanvragen, dat is iemand met gescheiden ouders met wie je kan chatten: https://buddy.villapinedo.nl. Ik heb zelf ook een buddy en dat is super fijn!!! Liefs, Amélie