Vechtscheiding

Hey Anna, Wat een nare situatie zeg, ik snap helemaal dat je niet meer weet wat je ermee aan moet. Allereerst wil ik even zeggen dat je niemand stoort, je verhaal is ook niet lang maar juiste super duidelijk. Wij Zijn hier met n heleboel jongeren om jou te helpen dus voel je vooral niet schuldig. Ik snap heel goed dat je wil helpen om het geregeld te krijgen, maar dat zal toch echt iets zijn wat je je ouders moeten regelen. Het enige wat jij kan doen is denk ik met beide ouders gaan zitten en vertellen hoe jij (en misschien je zusje en broertje) je voelt. Misschien kan je daarbij een open brief gebruiken om het gesprek te starten als je het moeilijk vind. Hier heb je het linkje, https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/. Ik denk dat je in het gesprek heel er moet duidelijk maken hoe het voor jou is. Hoe jij je daarbij voelt, en ook kun je noemen hoe je het graag had gezien, i plaats van zeggen wat ze fout doen. Zelf gingen mijn ouders uit elkaar gegaan en is mijn moeder vrijwel direct vertrokken. Ik had toen zelf ook heel erg de behoefte om me er mee te bemoeien en te zorgen dat mijn ouders eruit kwamen, maar ben er al snel mee gestopt omdat ik erachter kwam dat ik toen alleen maar als spelpion gebruikt werd. Zo van kijk nou wat er gebeurt als je dit of dit niet doet, dan moet je dochter dus zus en zo doen. Ik zeg natuurlijk niet dat jou ouders ook zo zullen doen, maar en is en blijft de taak van ouders om voor jullie te zorgen, en te zorgen dat het geregeld word. Ik hoop dat ik je een beetje geholpen heb, en nogmaals, je ben hier nooit iemand tot last! Lieve groet, Charlotte

Lieve Anna, Jeetje wat een heftig verhaal en wat ben je in een ontiegelijke tweestrijd beland. Zo niet eerlijk maar zo herkenbaar. Je hoeft echt geen sorry te zeggen, hoop dat het delen van dit verhaal je al wat beter doet voelen. Vind het heel knap van je dat je dit hier durft te delen! Het is heel lastig om je advies te geven wat jij nu het beste kan doen. Want, wat ik jou ook wat hoor zeggen, is dat het niks met jou, je broertje en zusje te maken heeft. Het is echt een dikke clinge tussen je vader en moeder. Het advies wat ik wel kan geven, zijn alle brieven en de training van Villa Pinedo waar je ouders veel aan zouden kunnen hebben zodat het voor jullie fijner is. Maar daar moeten ze dan wel voor open staan. Voor jezelf is het belangrijk dat jij er met iemand over kan praten. Ik heb daar veel aan gehad, zolang ik dat niet deed, werd ik gek van mijn gedachten. Kon ik me niet concentreren op school, werd ik heel onzeker en gesloten. Voelde ik mij schuldig terwijl het niet mijn schuld was. Hoop dat je iemand om je heen hebt waar je je fijn bij voelt om je gevoelens te delen. Je staat er niet alleen voor. Je kan ook kiezen voor een buddy, dat is ook een vertrouwenspersoon die voor je klaar staat in deze rare periode.https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Hoop dat je hier wat aan hebt en wens je veel sterkte! Liefs, Jamie

lieve Anna, wat ontzettend rot voor je... Want een stomme situatie en wat jammer weer dat de ouders altijd de kinderen erbij moeten betrekken (heb ik zelf nu ook) denk maar dat je niet de enige bent met zon stomme situatie (misschien helpt dat een beetje) want nergens is het gras groener!! En je mag hiervoor echt geen sorry zeggen want jij kan hier niks aan doen! onthoud dat!! Ik hoop voor je dat de situatie thuis snel een beetje rustiger word voor jullie alle 3.. succes nog lieve Anna!