Vanaf welke leeftijd?

Beste Pietje, Bedankt voor je vraag! Vanaf je 18e mag je helemaal voor jezelf beslissen. Dat betekent alleen niet dat je tot die tijd niks te zeggen hebt! Als jij ontevreden bent over de omgangsregeling die er nu is mag je dat best bespreken met je ouders. Zolang ze niet weten wat er in je omgaat kunnen ze je ook niet helpen. Ik weet dat het soms lastig is om zo’n gesprek te beginnen met je ouders maar het is achteraf vaak heel fijn en hopelijk kun je dan samen met je ouders tot een oplossing komen. Je zou ze ook de Open Brief van Villa Pinedo kunnen laten lezen https://www.villapinedo.nl/open-brieven/ . Ik heb een paar jaar voordat ik 18 was met mijn vader een gesprek gehad over de omgangsregeling. Ik ging toen om het weekend naar mijn vader maar ik had best wel vaak feestjes of andere dingen die ik dan zou missen als ik naar hem toe zou gaan (hij woont ver van het dorp van mijn moeder af). Sindsdien hebben we, in overleg met mama, afgesproken dat de omgangsregeling wat soepeler kon. Als er dan iets was waardoor ik liever later naar papa ging of eerder weg ging dan besprak ik dat met beiden en als ze dat allebei goed vonden dan was ik ook weer blij! Ik vond van te voren heel spannend maar ben zo blij dat ik samen met mijn ouders tot een compromis ben gekomen. Ik gun jou hetzelfde en hoop dat je er een goed gesprek over kan houden met je ouders. Heel veel succes! Liefs, Amélie

Hoi Pietje, Wat goed dat je ons forum gevonden hebt! Je vraagt vanaf welke leeftijd je zelf de omgangsregeling mag bepalen. Ik kan me goed voorstellen dat je je dat afvraagt. (Helaas) is het zo dat onze ouders tot ons 18e verantwoordelijk voor ons zijn en dus ook dit soort dingen voor ons bepalen. Echt zelf helemaal bepalen wanneer je waar woont mag dus eigenlijk pas als je 18 bent, maar dat betekent niet dat je daar nu nog geen inspraak op hebt. Heb je het al weleens met je ouders over de omgangsregeling gehad? En over dat je het misschien wel anders zou willen? Erover praten kan natuurlijk altijd, dat kan en mag op elke leeftijd. Ik heb vroeger ook wel een moment gehad waarop ik de omgangsregeling liever anders had. Ik heb het er toen samen met mijn ouders over gehad. Ik vond dit wel echt heel spannend en een beetje eng, maar achteraf was dat nergens voor nodig. Mijn ouders konden het wel begrijpen en we hebben samen gekeken naar een oplossing, waar iedereen het mee eens was. Door te zeggen wat je denkt en wil kunnen je ouders daar rekening mee houden. En als je het echt te eng of spannend vindt om te zeggen, dan zou je het altijd via een brief kunnen doen. Dat is wat ik vroeger deed als ik dingen te eng vond om te zeggen. Door de spanning lukte het vaak niet eens om wat te zeggen, terwijl ik de brief in stukjes kon schrijven wanneer ik me daar goed voor voelde. Ik kon zo rustig nadenken wat ik precies wilde zeggen en ik hoefde mijn ouders niet aan te kijken, ik hoefde niet hun eerste reactie te zien. Daardoor vond ik het net wat minder spannend. Misschien dat dat voor jou ook een idee is :) Ik hoop dat je iets hebt aan mijn advies. Ik wens je veel sterkte! Weet dat je altijd welkom bent hier op het forum als je toch nog meer vragen hebt :) Veel liefs, Samantha