Vaker bij moeder zijn

Hey Summer, Tof dat je een berichtje achterlaat op ons forum! Fijn dat je ons hebt weten te vinden en dapper dat je jouw verhaal met ons durft te delen!! Ik kan me jouw situatie heel goed voorstellen. Ik was een weekend in de twee weken bij mijn vader en dit weekend ging altijd heel snel voorbij. Daarom zag ik mijn vader lang niet zo vaak als mijn moeder. Als kind van gescheiden ouders heb je vaak dat je liever wat vaker bij de een wil zijn, dat is helemaal niet zo raar. Maar wel erg ingewikkeld als je ouders daarover afspraken hebben gemaakt! Even een vraagje uit nieuwsgierigheid hoor: heb je het wel naar je zin bij je vader? Of zijn er - behalve het missen van je moeder - nog andere redenen waarom je haar vaker wil zien? En heb je al een idee hoe het er in de ideale situatie uit zou zien? Daarmee bedoel ik: hoe zou de omgangsregeling eruit zien als jij het voor het zeggen had? Wat je altijd kunt doen, is er met je ouders over praten. Maar als dat nog een stapje te ver is (te spannend of omdat je denkt dat je ouders boos zullen worden, zoals bij jou), kun je het ook eerst met iemand anders bespreken. Of bijvoorbeeld eerst een keer met je moeder bespreken. Denk je dat dat lukt? In elk geval heel veel succes, dappere Summer. En als je wil laten weten hoe het is gegaan of als je nog meer vragen hebt, stuur dan gerust nog een berichtje.

Lieve Summer, wat fijn dat je ons forum gevonden hebt en je vraag deelt! Ik kan mij goed voorstellen wat jij nu voelt. Ik heb eerst een tijdje alleen bij mijn vader gewoond en daarna ging ik ook elke week van mijn vader naar mijn moeder en andersom. Het is was altijd weer even wennen want de regels en omgang met elkaar waren bij mijn vader anders dan bij mijn moeder. Helemaal met een stiefvader en stiefmoeder is dit even wennen. Heb jij ook een stiefvader en/of stiefmoeder waarbij je dat verschil merkt? Soms gebeurde er dingen bij mijn vader die ik graag wou delen met mijn moeder of andersom. Het maakte mij verdrietig als ik dit even niet kon delen. Misschien kun je je moeder bellen op de momenten dat je haar mist? Zoals ik al aangaf heb ik in het begin niet bij mijn moeder gewoond. Ik heb zelf de keus gemaakt dat ik dit eerst niet wilde. Het is goed om met je ouders te gaan praten over hoe jij je voelt. Als je het te spannend vindt om met je vader te praten kun je eerst ook met je moeder praten. In het gesprek met je moeder kun je aangeven dat je verdrietig wordt als je bij je vader bent en je moeder niet kan zien. Misschien dat jullie samen kunnen kijken naar een oplossing? Eventueel bellen of misschien de regeling in overleg veranderen? Hoe is de band tussen je vader en moeder? Misschien wil je moeder wel in overleg gaan met je vader over de week op week af regeling? Ik heb samen met mij vader en moeder besloten om eerst bij mijn vader te gaan wonen. Mijn moeder was wel verdrietig maar ze was niet boos op mij omdat ik goed aangaf waarom en hoe ik mij voelde. Misschien helpt dit om de stap naar het praten met je vader te verkleinen? Ik hoop dat je iets hebt aan deze tips en dat je snel minder verdrietig zult zijn! Ik ben benieuwd wat je gaat doen, laat je weten of het gelukt is? Als je toch nog behoefte hebt om er over te praten met iemand dan kun je altijd besluiten een buddy te nemen. Een buddy is iemand die iets soortgelijks meegemaakt heeft en waar je mee kan praten over de scheiding maar ook over leuke dingen! Via deze link kun je een buddy aanvragen: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/. Veel succes Summer, je staat er niet alleen voor! (: Liefs, Sangita