Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Vakanties en feestdagen

, jaar

hoi iedereen, Mijn ouders zijn nu al 8 jaar gescheiden met een heftige vechtscheiding. Rechtbanken, stiefmoeder erbij, en vooral veel drama tussen mijn vader en moeder (ook tussen mij en mijn broer want we hebben een verschillende mening over onze ouders). Ik heb al vanaf het begin van de scheiding een gruwelijke hekel gehad aan alle dagen die anders zijn dan een normale schoolweek. Denk aan vakanties, feestdagen zoals kerst en oud en nieuw en het ergste: verjaardagen. Mijn ouders hebben namelijk 8 jaar lang tegen elkaar gestreden om te zorgen dat mijn broer en ik zo veel mogelijk bij een van hun waren tijdens deze feestdagen. Inmiddels ben ik 16 en schuiven ze de verantwoordelijkheid vooral op mij en mijn broer af van waar we zijn. Wat opzich in enkele opzichten beter is, want ze praten niet meer met elkaar dus dat voorkomt ruzie. Maar dit neemt niet weg dat ze boos op ONS worden als we niet bij ze zijn. Wat ik mij afvraag is of ik ooit van feestdagen en vakanties ga kunnen genieten. En dan vooral mijn eigen verjaardag, want wie nodig je later wel en niet uit als de families van je ouders standaard ruzie maken als ze allen al elkaars aura al voelen? Wie gaat er later op je trouwdag komen? Hoe gaat een eindexamenfeest, als je alleen maar aan het voorkomen bent dat ze ruzie krijgen? Wie denkt hier nog meer over na en wie heeft er ook zo'n gruwelijke hekel aan feestdagen en vakanties? Zou dit ooit nog over gaan?
OF

Reacties (3)

Kirsten

meer dan 5 jaar geleden

Lieve Eline, Bedankt voor het delen, ik begrijp je hekel aan deze dagen helemaal. Toen mijn ouders in de zomer van 2017 aangaven te gaan scheiden, ging ik gelijk met mijn decemberplannen aan de slag. Bij mijn moeder is kerstavond een traditie en mijn vader boeit kerst niet..dus die feestdagen zijn voorlopig goed verdeeld. Maar oud en nieuw is maar 1 dag. Dus ik heb dat 2 jaar lang in Oostenrijk gevierd, alleen! Het idee dat ik niet had gekozen, vond ik heel fijn...maar stiekem was ik best eenzaam met oud en nieuw. Stel ik zou oud en nieuw dit jaar willen vieren bij mijn vader, dan weet ik zeker dat mijn moeder beledigd is. Dat is bij jou waarschijnlijk ook de reden dat ze boos worden. Heb je al eens uitgesproken wat hun gedrag tegenover jou doet met jouw plezier in de feest/verjaardagen? (Op een rustig moment? Niet in een ruzie?) Ik deed dit laatst wel, sindsdien telt ze (ja zichtbaar haha) tot 10 voordat ze reageert en verplaatst ze zich in die 10 sec in mij. (Het lukt niet altijd, maar ze probeert het) De toekomst? Het lijkt misschien onmogelijk, maar jij gaat vast in de toekomst weer kunnen genieten van de feestdagen en vakanties. Alleen is de vraag: Wat moet er voor jou veranderen dat jij het weer leuk gaat vinden? Verjaardagen Net als verjaardagen? Wat kan jij doen om jouw verjaardag weer leuk te maken zonder dat het jou te veel moeite/opofferingen kost? Zo heb ik mijn eerste verjaardag om getoverd tot een birthday weekend! Mijn ouders kregen mij niet op mijn dag zelf, wat dat draaide om mij. Ik heb wel bij mijn moeder ontbeten maar ging daarna met vriendinnen een dag weg (was ook vrij. Dus ging makkelijker) en kwam pas einde dag terug. De dag ernaar ben ik wat leuks gaan doen met mijn moeder en de dag erna wat leuks met mijn vader. Feest voor de familie heb ik de week erna gevierd. Kan jij ook zoiets met jouw verjaardag doen? (Dag weg nu gaat niet, maar bijvoorbeeld een sleep over bij/met je BFF?) ย  Voor de verdere toekomstโ€ฆik heb vooral geleerd daar niet te veel over na te denken. Misschien zijn je ouders na 10 jaar ruzie maken het wel zat en komen ze samen wel op je verjaardag. Anders kan je altijd de een de begin middag uitnodigen en de andere later op de dag. Vechten zij die verdeling maar uit.;) Eindexamenfeest en later trouwen En trouwen en eindexamenfeest? Ze houden allebei zoveel van je (daarom zijn ze beledigd dat je bij de ander bent) die kunnen zich echt wel voor dat soort momenten even gedragen hoor. Stel je voor dat ze zoโ€™n dag moeten missen! Dat willen ze niet. Mocht je daar toch erge zorgen overmaken, zeker voor een examenfeest. Dan mag je dat best tegen ze zeggen. Durf/kan je dat? Vertel daarbij ook dat jij niet steeds wilt voorkomen dat en dat je niet de hele tijd op hen gefocust wilt zijn. Vraag het op jou te focussen en samen als ouder met trots naar jou te kijken ipv naar elkaar. Zij hebben jou samen (apart van elkaar) opgevoed, daar zijn ze vast trots op. Dan moet het hen vast lukken om even 2 uurtjes geen ruzie te maken. Dat mag jij ze best vragen. Mijn gedachte bij feestdagen/vakanties/verjaardagen nu? Ja, de feestdagen/vakanties/verjaardagen worden steeds makkelijker en leuker. Ik focus mij gewoon op wat ik wil en vraag mijn ouders daar respect voor te hebben. Dus geef de hoop niet op, maar blijf vooral denken aan wat voor jou nodig is om het leuker te maken. Hopelijk heb ik je een beetje hoop en kracht gegeven. Mocht je het fijn vinden om vaker met iemand te praten, mag je je altijd aanmelden voor een buddy. https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Of gewoon een bericht plaatsen op ons forum! :) Heel veel succes! Laat het ons vooral weten als je er niet uitkomt of nog zorgen hebt. Wij helpen je graag. Veel liefs, Kirsten

Eline

meer dan 5 jaar geleden

Dankjewel voor de reactie! De verjaardagsmethode met het niet hoeven kiezen tussen je ouders op de dag zelf klinkt goed, dat ga ik denk ik nu ook maar doen. Ik hoop dat ik later inderdaad weer een beetje kan genieten van de feestdagen, als is het maar als ik geen paniek aanval dan krijg.

Eline

meer dan 5 jaar geleden

Ik heb al vanaf het begin het gevoel dat mensen mij niet begrijpen en dat ik het alleen heb moeten doen. Ik wil super graag dat ik weer verder kan gaan met mijn leven, want ik ervaar nog dagelijks gevolgen van de scheiding terwijl het al zo lang geleden (daarnaast een mix van andere gebeurtenissen). Maar ik weet gewoon niet hoe ik mijn leven weer leuk kan maken, want ik wacht er al 4 jaar op het moment dat ik gelukkig wordt. Zou je kunnen uitleggen wat zo'n buddy is en hoe het werkt? Ik verlang namelijk erg naar iemand die mij wel begrijpt, als je om hulp vraagt bij docenten is het al gauw oh wat een kut leven heb je tot nu toe. Verder weten ze vaak niks te zeggen, omdat ze het vaak zelf niet hebben meegemaakt. Verder hebben de meeste vrienden van mij geen gescheiden ouders, en zo wel dan geen vechtscheiding. Ik zou gewoon heel erg graag willen dat ik over een jaar kan zeggen: Ja mijn jeugd is kut geweest en niet zo geweest zoals het had moeten zijn, maar nu heb ik het verwerkt en nu ben ik gelukkig. Mijn grootste angst is dan ook dat ik niet meer gelukkig wordt, omdat ze zeggen dat de kindertijd de leukste tijd is. sorry voor dit veel te lange bericht, maar ik heb het idee dat u het gevoel wel begrijpt.

2

๐Ÿ“ Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter