Vakantie zonder ouders

Lieve Michèlle, Oh wat gaaf dat je een leuk vakantie plan hebt en stoer dat je dat samen met een vriendin gaat doen! Wat fijn dat je vader jou hierin support en achter jouw keuze staat en wat jammer dat je moeder het niet ziet zitten. Ik kan het ergens ook wel snappen want het is ook heel spannend voor jouw moeder. Ik ben zelf voor het eerst alleen op vakantie gegaan toen ik 18 was maar mijn zusje vloog met 17 in haar eentje naar Azië (voor haar toen ook 3 haar geleden dat onze ouders gingen scheiden). Of bijna in haar eentje want ik ging de eerste maand samen met haar reizen. Hierdoor hadden onze ouders het idee dat ik er eerst nog was als ''verantwoordelijke'' (ik was 20). En dat mijn zusje daarvan kon leren en dan ook zelf wel verder zou kunnen reizen. Ik weet niet waar je naar toe wilt gaan maar het hielp voor onze moeder om te laten zien dat we ons goed voorbereiden. Dat we wisten hoe het zat met de veiligheid in het land en dat we ergens op terug konden vallen. Zo hadden we alle Nederlandse ambassades al gevonden en alle belangrijke telefoonnummers van verzekeringen en bankzaken geregeld. Visums wisten we hoe we die moesten aanvragen en we hadden verhalen van vrienden (liefst vrienden van ouders) die ook in die landen zijn geweest die konden zeggen dat het veilig was. Wat ook kan helpen is je moeder mee nemen in dit proces zodat ze het idee heeft ook een beetje controle te hebben. Dat maakt het voor haar misschien minder eng om haar kind alleen op pad te laten gaan. Het is vervelend dat je ouders niet met elkaar praten maar jij kan zelf best in gesprek aangeven met je moeder hoe je de reis voor je ziet. Het is natuurlijk super lastig en je kan altijd de hulp van je vader proberen te vragen. Als het goed is hebben allebei je ouders het beste met je voor en in dit geval wil je ze allebei achter je hebben staan. Misschien kan je vader uitleggen waarom hij er vertrouwen in heeft? Heel veel succes en ik hoop dat ik je gewoon alvast een hele fijne vakantie kan wensen. Liefs, Sabine