Vader gaat bij opa wonen

Beste anoniem, Och, wat klinkt dat als een vervelende situatie! Ik kan me voorstellen dat je je hier ontzettend verdrietig over voelt, het is niet niks! Als ik jou was, zou ik me vooral afvragen wat je graag wil doen. Ik kan me ook voorstellen dat je mama heel erg verdrietig is, maar vergeet dan niet dat jij ook nog bestaat! In dit soort vervelende situaties mag je nog steeds met je mama gaan praten, want je bent haar dochter en hopelijk kunnen jullie zo elkaar helpen! Het belangrijkste is, denk ik, wees eerlijk naar jezelf toe: wat wil jij? Als je dat weet is het soms makkelijker om dit ook voor elkaar te krijgen en hier met je ouders open over te praten. Als je dit lastig vind kan je misschien een brief naar je ouders schrijven, dit kan voor jezelf veel duidelijk maken maar is ook een fijne manier om alles wat je voelt te kunnen delen met zowel je papa als je mama. Vergeet vooral niet dat jij er in deze situatie ook toe doet, wat voor keuzes je papa en mama ook maken, jij mag je mening gewoon geven als jij dat wil. Ik hoop dat je hier iets aan hebt, maar kijk vooral naar wat voor jou werkt. Mocht het toch nog steeds moeilijk zijn, mag je altijd nog een berichtje sturen! Liefs, Laila

Lieve anoniem, wat goed dat je hier een berichtje plaatst! Ik leef erg met je mee. Ik vind het heel vervelend voor jou dat je zo verdrietig bent nu, en dat je vader bij je opa gaat wonen. En waarschijnlijk zal je moeder ook wel verdrietig zijn... Dat alles bij elkaar is natuurlijk niet niks. Mijn vader is ook ineens ergens anders gaan wonen en achteraf hoorde ik dat dat ook met een andere vrouw te maken had. Ik weet nog hoe rot ik me voelde en hoe onzeker de hele situatie was. Ik dacht ook echt dat ik iets moest gaan doen om alles beter te maken en om voor mijn ouders te gaan zorgen. Maar het is NIET de taak van een kind om een moeder of vader te troosten, of om keihard je best te gaan doen om het allemaal beter te maken. Jij mag gewoon hetzelfde blijven als dat je al was. Het is heel terecht en logisch dat je verdrietig bent en soms moet huilen. Dat hoort erbij en is niet gek, want ineens staat jullie gezin een beetje op z'n kop. Wat je daarbij wel kunt doen, is goed voor jezelf zorgen. Dat kan op heel veel vlakken, bijvoorbeeld door er met je ouders over te praten hoe je je voelt, een vriend of vriendin in vertrouwen te nemen, door te gaan met je hobby, dingen te doen waar je blij van wordt. Als je verdrietig bent heb je soms helemaal geen zin in leuke dingen en ik ben toen mijn vader ergens anders woonde heel lang gestopt met leuke dingen doen omdat ik verdrietig was, maar nu achteraf kan ik zeggen dat ik daar alleen nog maar meer verdrietiger van werd! En ik kropte alles op en praatte met niemand over hoe ik me voelde, en dat hielp niet! Toen ik er uiteindelijk over kon praten (ik koos ervoor omdat met een fijne leraar te delen), luchtte het juist op. En daarom vind ik het ook zo goed van je dat je hier een berichtje hebt geplaatst, want het kan heel erg helpen om even van je af te schrijven!! Daarom moet je weten dat je altijd welkom bent bij Villa Pinedo. Wij zijn er altijd voor jou, hoe deze situatie met je ouders dan ook afloopt. En ik hoop oprecht voor jou dat het allemaal weer goed komt. Laat je binnenkort nog eens weten hoe het met je gaat in een berichtje op het forum of een reactie op dit bericht? Heel veel liefs voor jou! Demi