Vader buitenland

Hoi Sasja, Wat goed dat je ons forum hebt gevonden om je vraag op te stellen! Ik herken mezelf in je verhaal, ook al woont mijn vader niet in het buitenland. Mijn ouders zijn ook al een aantal jaar uit elkaar en ik heb ook lang moeten zoeken naar die fijne balans, zoals jij het mooi omschrijft :). Je zegt dat je deze fijne balans wel weer heb gevonden, super goed! Ik merk aan mezelf ook dat hoe ouder ik word, hoe liever ik de situatie wil veranderen. Zo wil ik nu bijvoorbeeld heel erg graag op kamers gaan. Ik woon in principe bij mijn moeder en eet een paar keer per week bij mijn vader. De momenten dat ik bij mijn vader ben, heb ik altijd het idee dat alles een beetje geforceerd gaat. Elke keer als ik hem zie, zie ik hem maar een paar uur, en in die paar uur hebben we vaak een beetje oppervlakkige gesprekken. Ik heb het idee dat dit komt omdat ik elke keer in mijn achterhoofd houd dat ik 'zo weer weg ga'. Heel lang wist ik niet hoe ik hier het beste mee om kon gaan (en dat weet ik nu eigenlijk nog steeds niet), maar ik heb wel gemerkt dat het helpt om je eigen ding te blijven doen zoals je dit thuis ook zou doen. Zoals je huiswerk maken, met vriendinnen appen, etc. Hierdoor heb ik wel meer rust gevonden. Ik lees in je verhaal dat je graag je best wilt doen om van de vakantie een succes te maken. Wat ik je als advies mee wil geven, is om hier niet te erg op te focussen. Dit omdat het dan sneller kan tegenvallen, maar ook omdat je waarschijnlijk minder van de vakantie kan genieten wanneer je de hele tijd bezig bent met de vakantie een succes te maken. Ik wilde van de vakanties met mijn vader ook altijd graag een succes maken, maar dit is nooit gelukt op de manier zoals ik dat had gewild, omdat ik er zo erg op gefocust was. Je zegt dat je bij hem wil zijn en leuke dingen wil doen en geen zin hebt om dat leuke halve gezinnetje te spelen. Misschien is het iets om dit uit te spreken naar je vader? Wie weet heeft jou vader ook helemaal geen zin om een leuk (half) gezinnetje te spelen, en is hij heel erg opgelucht wanneer je dit bij hem aangeeft. Ik hoop dat je iets hebt aan mijn advies en ik wens je alvast heel veel plezier op vakantie! Liefs, Sanne

Lieve Sasja, Wat een super lastig pakket heb jij. Maar ook: Wat ontzettend herkenbaar dat je zo in twee strijd zit. Ik was ook altijd een papa's kindje voordat hij is vertrokken naar een andere vrouw. Daarna is onze hele relatie veranderd en weet ik vaak ook niet of ik nou wel of niet bij hem wil zijn. Ik wil graag gezien worden voor wie ik ben en heb vaak het idee dat hij alleen maar ziet wat hij wil zien. Graag mooi weer wil spelen en de lieve vrede wil bewaren ondanks dat dat voor mij soms heel lastig is. Omdat ik moet wennen aan situaties met hem of omdat er dan toch weer iets is veranderd waardoor de balans weer zoek is. Ik denk dat het altijd zoeken blijft naar een balans. Je zegt dat je je vader niet zo vaak ziet en als je hem dan ziet het gelijk een hele week is. Ik kan mij goed voorstellen dat jullie allemaal willen dat het heel leuk gaat zijn maar dat je toch weer even moet zoeken. In een jaar verander je onbewust toch veel en daardoor kan je niet meer uitgaan van de balans van een jaar geleden. Als ik mijn vader na een maand weer zie moet ik ook al weer even zoeken hoe we het contact er in steken en hoe we weer samen verder gaan van waar we het hebben achter gelaten. Je vraagt je af wat je van hem kan verwachten en wat je zelf kan doen. Ik ben er altijd voorstander van om je verwachtingen uit te spreken naar de ander. Dat maakt het ook makkelijker om weer een balans te vinden. Bij mij staat mijn vader hier niet echt voor open en dus kijk ik vooral naar hoe het voor mij is en hoe ik het geheel kan accepteren. Soms kan ik makkelijk even mee doen met het ''soort van leuk (half) gezinnetje spelen'' zoals je het mooi noemt. Maar om dit een hele week vol te houden kan best wel intensief zijn. Soms zijn 4 uurtjes zelfs te veel voor mij en soms lukt het wel. Ik zou je zorgen uiten naar hem en er over in gesprek gaan samen. Misschien heeft hij ook goede ideeën voor wat het meer ontspannen kan maken. Of misschien je zus? Ik zou zelf ook kijken naar hoe zo'n weekje weg er uit ziet. Zelf wil ik absoluut niet meer met mijn vader op vakantie. Maar als ik er nu over zou nadenken zou ik een andere slaap plaats willen dan hij zodat ik mij terug kan trekken in een ander hotel bijvoorbeeld. Dan heb ik de avond en de ochtend voor mezelf zodat ik weer even kan opladen. Ook zou ik kijken naar de leuke dingen die jullie dan zouden willen doen. Ik wil best een middag hebben waarin we veel kletsen maar dat wil ik niet alle dagen. Daar zou ik dan meer doe-activiteiten voor uitzoeken en dat per dag een beetje wisselen. Dit is natuurlijk geen formule waarmee het opeens een succes word. Want op het grootste deel heb je helemaal geen invloed maar dit zijn kleine dingen die je er voor jezelf misschien in kan bouwen om wat meer ruimte te nemen voor jezelf zodat je weer kan opladen en je vrolijke zelf kan zijn ipv iemand die probeert het vrolijke (half) gezinnetje te spelen. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en als jullie besluiten op vakantie te gaan met zn allen hoop ik dat het ontspannen is en weer even voelt als beste maatjes. Liefs, Sabine