Uitbarstingen

Lieve Jada, Wat goed en dapper dat je hier je vraag hebt gesteld! Ik kan me heel goed voorstellen dat het soms even te veel wordt en dat je een uitbarsting krijgt. Het is natuurlijk ook niet niks. Zelf herken ik heel goed wat je zegt. Op het ene moment is er niks aan de hand en het volgende moment gaat alles fout en zou ik het liefst ontploffen. Er bestaat helaas niet één goed advies voor en bij iedereen helpt er iets anders! Zelf als ik voel dat er een uitbarsting aankomt, dan probeer ik even alleen te zijn, het liefst met muziek en mijn hond om me heen. Dus als ik bij mijn moeder ben ga ik dan vaak met de hond wandelen, dan vertel ik de hond wat me allemaal dwarszit en na de wandeling ben ik vaak wel weer opgeklaard. Als er geen hond in de buurt is dan trek ik mij vaak terug op een plek die ik goed ken en waar ik helemaal alleen kan zijn. Zo ga ik weleens op bed liggen en dan op mijn mobiel filmpjes kijken of muziek luisteren tot ik voel dat het weer rustig wordt. Misschien dat het bij jou ook helpt, als je even in je eigen wereld kunt zitten, of misschien heb je een hond waar je mee kunt wandelen. Of misschien een konijn die je dan kunt knuffelen? Mijn advies is, probeer iets te vinden dat jou rustig maakt op het moment dat je een uitbarsting hebt, of voelt opkomen. Is er misschien iemand met wie je hierover kunt praten? Een volwassene in je omgeving, bijvoorbeeld je ouders, ooms en tantes, andere familieleden, of zelfs een docent op school? Ik hoop dat je iets aan mijn advies hebt! En mocht je nog een vraag hebben, dan kun je hem altijd stellen op het forum, of hier een berichtje onder plaatsen! Liefs, Maureen

Hey lieve Jada, Super dapper dat je dit met ons deelt hier! Wat vervelend voor jou dat je sinds de scheiding steeds uitbarstingen hebt. Ik begrijp erg goed dat je niet weet hoe je daar mee om moet gaan. Zelf ben ik af en toe heel erg geïrriteerd tegenover mijn moeder, hierdoor kan ik niet veel hebben van haar. Als ze vervolgens om iets kleins vraagt, terwijl ik bijvoorbeeld net wil gaan douchen kan ik op dat moment ook ontzettend geïrriteerd op haar reageren. Achteraf voel ik me dan weer schuldig, omdat ik weet dat ze het goed bedoelt, maar toch irriteer ik me veel aan haar. Het heeft mij hierbij geholpen om te onderzoeken waar deze irritatie nou precies vandaan kwam en hierover te praten met mijn moeder zelf. Ik merkte dat het hielp om het hierover te hebben met mijn moeder, ik was toen ook minder geïrriteerd. Weet jij waardoor je steeds deze uitbarstingen hebt? Je hebt ze sinds de scheiding van je ouders, kan het daar iets mee te maken hebben? Misschien lucht het voor jou ook op om te praten en kun je zo je uitbarstingen verminderen. Zou je het fijn vinden om hier vaker over te praten, met een van ons? Via www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ kun je je aanmelden voor een buddy, dat is een jongere die zelf ook gescheiden ouders heeft. Hij of zij is er speciaal voor jou, om naar je te luisteren en je vragen te beantwoorden. Zou je dat fijn vinden, Jada? Ik hoop dat je hier iets mee kunt en je snel minder uitbarstingen hebt, dat zou fijn zijn! Je bent in ieder geval altijd welkom om hier je vraag te stellen, we helpen je graag! Veel liefs, Nicole

Hallo Jada, Bedankt voor je bericht. Ik snap je heel goed, want na een scheiding kunnen heel veel gevoelens omhoog komen. Er is ook ineens veel veranderd en dit is niet zomaar iets. . Wat precies helpt om hier van af te komen, kan ik je niet vertellen. Dat is van persoon tot persoon verschillend. Voor mij helpt het goed om mij af te leiden door bijvoorbeeld leuke dingen te doen of muziek te luisteren. Maar ook praten over mijn gevoelens helpt mij ook goed. Dus dat zou je ook eens kunnen proberen. Ik wens je veel liefs, Anne