Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Uit huis gezet

, jaar

Hallo ik vind dit een lastig iets om het goed te vertellen het gaat meer over mijn broertje 17. Mijn broertje is sinds kort uit huis gezet door mijn moeder (had geen contact met pap nu inmiddels wel weer hij kan hier gewoon terrecht) ik woon ook bij papa wel nog contact met mama maar geen idee voor hoelang. Nou nu dat mijn broertje bij ons woont gaat het op heden goed. Maar mijn vader en moeder is haat en neit.. Mijn vader wilt na mijn moeder en stiefvader gaan om wat pakken slaag uit te delen... Ik heb al gezegd ja en wat schiet je daar mee op? Maar dat negeert die volkomen. Ik wordt er moe van dat ik het steeds aan moet horen terwijl ik er buiten sta. Want er staan nog spullen bij mijn moeder van me broertje die we op willen halen maar mam die denkt dat ze alle tijd van de wereld heeft... Pap mag de spullen niet voor de deue ophalen dat wil mama niet. Ik heb inkorte tijd me helemaal moeten switchen dat mijn broertje hier kwam. Onderandere moest ik een deel van mijn bed afstaan en dat bed vanijn broertje moeten we nog ophalen. Help ik weet het even niet meer wat ik moet doen
OF

Reacties (2)

Hilde

meer dan 5 jaar geleden

Hoi Diann, Wat fijn dat je het forum hebt gevonden en wat knap dat je je verhaal hier doet! Het klinkt echt als een lastige, vervelende situatie voor jullie allemaal. Ik vind het ook logisch dat je even niet meer weet wat je moet doen, je leven staat zo te horen op zo'n kop. Voel jij dat ook zo? Je hebt helemaal moeten switchen en een deel van je bed moeten afstaan. Je broertje is uit huis gezet en heeft halsoverkop moeten verhuizen, en hij mist zijn spullen nog. Heb je al met je broertje kunnen praten over hoe hij zich voelt? Het is voor jullie allebei vast een rare, moeilijke en chaotische tijd. Zou jij er met hem over willen praten? Ik weet nog dat mijn zusje besloot geen contact meer te hebben met onze vader, dat vond ik erg lastig. We kunnen er gelukkig wel samen over praten en dat heeft het voor ons allebei makkelijker gemaakt. Je geeft aan dat je bij je vader woont, maar dat je broertje een tijd geen contact heeft gehad met je vader. Nu weer wel, want je broertje woont nu bij jullie. Hoe gaat dat? Ik kan me voorstellen dat er iets gebeurd is waarom je broertje en je vader geen contact hadden, maar nu wonen ze opeens samen. Hoe voel jij je erbij? Heb je het gevoel dat jullie wel goed met z'n drieën om kunnen gaan en kunnen samenwonen? Zoals ik al zei heeft mij zusje geen contact meer met onze vader, en ze zou echt niet bij hem willen wonen als ze nu kon kiezen. Ik liever ook niet. Ik kan me alleen niet voorstellen hoe het zou zijn in zo'n noodgeval, zoals wat nu is gebeurd met je broertje. Ik ben benieuwd hoe jij dat ziet, en hoe het nu bij jullie thuis gaat kwa communicatie. Ik zou zeggen: praat erover! Het is nu een hele chaotische en misschien wel enge periode voor jullie allemaal: voor jou, voor je broertje en voor jullie vader. Ik voel me persoonlijk altijd een stuk geruster als ik ergens erover gepraat heb, misschien voelen jullie dat ook wel zo. Als je er 1-op-1 met iemand over wil praten, kan je ook een Buddy aanvragen bij Villa Pinedo. Een Buddy is iemand die ook gescheiden ouders heeft, dus die je een beetje begrijpt. Meer informatie vind je hier: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Heel veel succes in deze rare tijd! Laat je weten hoe het verder met je gaat? Liefs, Hilde

0

Quinty

meer dan 5 jaar geleden

Hoi lieve Diann,  Wat een verhaal, maar fijn dat je hem deelt. Ik had je berichtje al eerder gezien, maar ik vond het moeilijk om te reageren. Ik heb niet in dezelfde soort situatie als jij gezeten. Dus ik dacht dat ik je moeilijk persoonlijk advies kon geven. Maar ik wilde toch graag reageren.  Ik vind het echt heel rot voor jou dat je ouders zo naar tegen elkaar doen en dat jij overal tussen wordt gehaald. Ik kan me voorstellen dat je daar moe van wordt. Ik vind het daarom ook rot dat je niet weet voor hoe lang je nog contact hebt met je moeder. Is dit iets wat je wel zou willen houden? Het is namelijk niet jouw taak om dat geruzie tussen je ouders op te lossen, ookal voelt dat soms wel zo. Dat wilde ik je sowieso meegeven.  Je zegt ook dat je in korte tijd helemaal hebt moeten switchen. Dat is ook niet niks. Weet dat het oké is om het daar moeilijk mee te hebben. Je mag daar echt de tijd voor nemen. Als alles verandert duurt dat gewoon even voordat dingen weer normaal voelen.  Ik vroeg me ook af of je iemand hebt die naar jou luistert, die je helpt alles een beetje een plekje te geven, wanneer het je allemaal te veel wordt. Bijvoorbeeld een opa of oma of een vriend of vriendin. Ik vind het belangrijk dat jij je gevoel ergens kwijt kan, zodat jij de problemen van je ouders minder op je schouders hoeft te dragen. Dat mag natuurlijk ook altijd hier op het forum, maar we hebben ook een mooi buddyprogramma.  Als laatste wil ik nog zeggen dat ik hoop dat je goed voor jezelf blijft zorgen in dit alles. Want soms kan het zijn dat we zo opgaan in de ruzies van onze ouders dat we onszelf een beetje kwijtraken. Dat is in ieder geval wat er bij mij gebeurde. Voor mij hielp het dan heel erg om in ieder geval elke dag tijd te maken voor iets wat mij plezier en rust geeft en om over al mijn zorgen te praten. Vergeet dus niet dat jij ook belangrijk bent.  Ik weet dat dit wat algemenere tips zijn en ik vind het jammer dat ik je niet specifieker kan helpen met jouw situatie. Maar ik hoop dat je er iets aan hebt en als je nog vragen hebt of nog wat kwijt wilt, mag dat natuurlijk altijd hier weer. We willen allemaal graag naar je luisteren en je proberen te helpen.  Liefs,  Quinty 

0

📝 Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter