Uit elkaar groeien

Hoi Cindy, Wat goed dat je het forum hebt gevonden om je vraag op te stellen! Ik herken mezelf heel erg in je verhaal. Ik ben nu 18 jaar en mijn ouders zijn gescheiden toen ik 12 jaar was. Nadat mijn ouders mij vertelden dat ze gingen scheiden, ben ik vrij snel bij mijn moeder gaan wonen en zag ik mijn vader minder. Hierdoor merkte ik dat het ongemakkelijk werd tussen mijn vader en mij. Ik vond dat we een beetje geforceerde gesprekken aan het voeren waren, alsof emoties tonen ineens iets heel moeilijks werd. Mijn vader is ook niet echt een prater, en minder contact zorgde er eigenlijk voor dat we (bijna) helemaal niet meer praten over gevoelige onderwerpen. Omdat ik mijn moeder wel vaak zag, groeide die band juist wel. Dit is voor mij eigenlijk nog steeds verwarrend, waardoor ik het moeilijk vind om concrete tips te geven waarvan ik zeker weet dat ze werken. Ik heb wel een aantal dingen die mij hielpen om het ongemakkelijke gevoel te verminderen. Zo heb ik een paar dagen geleden tegen mijn vader verteld dat ik het fijn vind dat ik hem vaker zie. Ik merkte dat hierdoor de sfeer wat ontdooide. Samen wat gaan doen helpt ook voor een luchtigere sfeer. Eerst kwam ik vaak alleen bij mijn vader om te eten, maar nu doen we vaker iets overdag. Dit maakt de sfeer een stuk rustiger. Ik kan me heel goed voorstellen dat het lastig is om je vader vragen te stellen over het uit elkaar groeien. Ik zou zoiets ook heel moeilijk vinden om aan mijn vader te vragen. Als ik kijk naar hoe ik het makkelijk vind om met mijn vader te praten, is dat vaak door niet meteen een gevoelige vraag te stellen, maar te beginnen met wat 'luchtigere' vragen erom heen. Zo zou je niet direct kunnen vragen: "Vind jij ook dat we uit elkaar groeien, pap?", maar zou je kunnen beginnen met "Wat doe jij eigenlijk naast je werk? Ik heb daar eigenlijk niet echt meer een idee van sinds ik je niet meer zo vaak zie." Zo maak je het een stuk makkelijker voor jezelf! Mocht je het bespreken moeilijk vinden en zou je toch aan je vader willen laten weten hoe je erover denkt, zou je het ook kunnen beschrijven in een brief. Hierdoor kun jij je gevoelens uiten zoals jij dat wil, en heeft je vader de tijd om even na te denken over wat hij ervan vindt. Ik hoop dat je iets hebt gehad aan mijn advies en ik wens je veel succes en geluk! Liefs, Sanne

Lieve Cindy, Wat goed dat jij hier je verhaal deelt en je vraag durft te stellen! Ik lees dat je op dit moment in een lastige situatie zit en dat je graag wilt weten hoe je de band zou kunnen verbeteren of het te kunnen bespreken met je vader. Allereerst herken ik de situatie heel erg. Mijn ouders zijn ook al een tijdje gescheiden en na een jaar merkte ik dat ik liever bij mijn moeder wilde wonen. In het begin had ik toen nog veel contact met mijn vader, maar in de loop van de jaren verwaterde dit enorm. In het begin had ik hier best last van, maar nam ik zelf ook geen initiatief. Mijn vader is dus ook totaal geen prater en dan samen met het feit dat ik geen initiatief nam, was dit niet de ideale situatie. Wat mij wel heeft geholpen is dat ik eerst de situatie leerde accepteren zoals die was. Ik was er tevreden mee en was blij als ik hem eens in de zoveel tijd zag. In jouw geval kun jij je afvragen hoe je het vindt, de gehele situatie. Ben je er tevreden mee? Zie je het toch liever heel anders? Je woont nu eenmaal iets verder, dus ik begrijp goed dat het lastig is om zo’n stuk te reizen als je dat vaker zou doen bijvoorbeeld. Verder heb ik het er ook wel eens met mijn vader over gehad, dit was natuurlijk lastig, omdat hij ook totaal geen prater is. Maar uiteindelijk is dat wel datgene wat mij het meeste geholpen heeft en mijn vader ook. We waren allebei blij als we elkaar zagen en eens in de zoveel tijd ga ik eventjes langs. Dan drinken we een kopje koffie of gaan we gewoon gezellig kletsen. Ik ben altijd blij met deze momenten en die koester ik dan ook. Misschien kun jij ook zoiets afspreken met je vader? Je kan bijvoorbeeld kiezen om een bepaalde dag uit te kiezen in de week of de maand en dan op die dag gaan jullie samen iets leuks doen. Dit kan iets kleins zijn, dus lekker gewoon thuis zitten, maar jullie kunnen er ook voor kiezen om ergens een wandeling te maken of een kopje koffie te gaan drinken. Ik denk dat dit meer structuur geeft en dat je bewust tijd voor elkaar maakt, op deze manier kun jij uiteindelijk kiezen of je dit fijn vindt en je dit wil blijven volhouden. Het bespreekbaar maken van bepaalde situaties vond ik ook altijd lastig, maar ik probeerde het altijd maar “gewoon”. Hiermee bedoel ik dat ik meestal het gesprek begon en dan keek waar het op uit liep, je kan bijvoorbeeld gebruik maken van gerichte vragen stellen. Wanneer je gerichte vragen stelt, krijg jij antwoorden op vragen waar je mee zit en is het voor je vader een mooie oefening om misschien er iets meer over te praten. Je kan hierbij ook gebruik maken van open vragen en het doorvragen. Als je hier rustig bij blijft, dan kan dit een heel fijn gesprek opleveren :) Ik hoop dat een gesprek jou ook veel kan helpen. Verder denk ik ook dat het vooral handig kan zijn om in het begin er een structuur in te brengen, dus bijvoorbeeld die dagen af te spreken. Daarnaast zou ik ook proberen er zo luchtig mogelijk in te gaan. Ik ben ook echt altijd iemand die bij moeilijke gesprekken van te voren helemaal gaat denken wat ik moet gaan zeggen, maar uiteindelijk komt het vaak toch goed! Dus maak je geen zorgen over wat je moet zeggen om het gesprek op gang te brengen, maar concentreer je op vragen die je wilt stellen of de vragen waar je graag antwoord op wilt hebben, het gesprek komt dan vanzelf wel Ook hebben wij op de Villa Pinedo site een linkje met open brieven staan. Hier kun je ook gebruik van maken, je kan deze aan hem geven dat hij hem in zichzelf leest en dat je erbij zit. Of je laat de brief bij je vader achter. De open brieven geven vaak andere perspectieven en hebben misschien net de woorden die jij lastig vindt om over te brengen. Op deze manier kan dit toch nog een steuntje in de rug bieden. Ik zal onderaan dit bericht er een linkje van neerzetten! Ik hoop dat ik je heb kunnen helpen en ik heb er alle vertrouwen in dat jij dit kan! Het is al ontzettend dapper dat jij je verhaal en vraag hier deelt, dus jij mag ook zeker trots zijn op jezelf! https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Liefs, Selena