Tip

Lieve Inaya, Wat vervelend dat je je familie zo mist, ik snap dat je veel aan ze denkt. Dat had ik in het begin van de scheiding ook. Ik miste altijd de ene ouder als ik bij de ander was. Inderdaad vooral ‘s nachts, als je geen afleiding mer hebt en je gedachten maar niet van je familie kan afhouden. Wat ik vaak deed was dan even een hoofdstuk van een boek lezen of eventjes muziek luisteren zodat ik was afgeleid en ergens anders over kon denken. Als het gemis echt heel erg was dan haalde ik een van mijn ouders erbij zodat ik even kon praten en knuffelen. Soms schreef ik mijn gevoelens op papier, om het “van me af te schrijven”, dat hielp soms ook. Je gaf aan dat je het ook lastig vindt om zo vaak van huis te wisselen. Dat snap ik heel goed, dat wordt vermoeiend. Misschien kan je er met je ouders eens over praten. Vertel ze dat je er last van hebt dat je zo vaak van huis wisselt rn dat je graag meer vastheid wil. Hopelijk kun je dan afspreken dan je een paar dagen achter elkaar bij de ene ouder blijft en dan pas wisselt, of zelfs een hele week bij de een en dan de ander. Je kunt hrt altijd aangeven, je ouders zullen dat vast niet erg vinden dat je voor jezelf opkomt. Mijn ouders vonden het zelfs heel fijn als ik mijn mening gaf of als iets me dwarszat, dan kondrn ze er wat aan doen! Succes, Amélie

Hoi lieve Inaya, Goed dat je hier op het forum je vraag durft te stellen! Vervelend dat je zo last hebt van het wisselen van huis steeds en alles wat er gebeurd is. Ik herken het wel hoor, dat je in de nacht vaak aan die dingen moet denken. Overdag had ik vaak genoeg afleiding, en in de nacht als ik niet kon slapen ging ik nadenken. Vaak hielp het mij om dan ook even wat afleiding te zoeken. Zo ging ik bijvoorbeeld vaak slapen met muziek aan, daardoor ging ik al wat minder nadenken. Misschien dat dat ook een idee voor je is? Wel een beetje vrolijke muziek natuurlijk haha :) Verder hielp het door overdag veel te praten met mensen over mijn gevoelens en gedachten, daardoor voelde het alsof ik mijn hoofd een beetje kon legen. Heb je mensen in je omgeving die je vertrouwt? Bij wie je een fijn gevoel hebt? Ik had bijvoorbeeld mijn opa en oma met wie ik heel goed kon praten over de scheiding, maar ook een hele goede vriendin. En zij kunnen de situatie niet veranderen, maar ze kunnen wel naar je luisteren. En dat geeft al een heel fijn en opgelucht gevoel. Ik denk dat dat je ook wel zou kunnen helpen. Ook hielp het mij om elke dag voordat ik ging slapen, 5 dingen te bedenken die heel fijn waren aan die dag. Deze dingen schreef ik vaak op, in mijn fijne-dingen-boekje. Door daar over na te denken, was mijn hoofd alleen nog maar bezig met fijne en leuke dingen en gedachten, en daardoor dacht ik minder aan de vervelende dingen. Als laatste wil ik je als tip geven om met je ouders te praten. Je schrijft dat je het verwarrend vindt om steeds te moeten wisselen. Als je dit aangeeft bij je ouders, kunnen zij misschien kijken of het ook anders kan? Zodat je misschien minder vaak wisselt en meer regelmaat hebt. Dan wordt alles misschien wat minder verwarrend. Mijn ouders vonden het heel fijn om te horen wanneer ik ergens mee zat, zodat ze er wat aan konden doen. En als je het een beetje eng of spannend vindt om te praten met je ouders, dan zou je het ook op een briefje kunnen schrijven voor ze. Dat is wat ik altijd deed wanneer ik iets te moeilijk vond om echt te zeggen. Dat was voor mij net even wat makkelijker, en misschien voor jou ook wel. Ik hoop dat ik je een beetje heb geholpen zo. Als je meer vragen hebt, dan mag je ze altijd stellen hier op het forum. Of als je gewoon even je verhaal kwijt wilt, dan mag dat natuurlijk ook hier :) Veel liefs, Samantha

Lieve Inaya Wat dapper van jou dat je dit met ons komt delen. Wanneer je alleen bent, bijvoorbeeld 's avonds in bed, heb je veel tijd om over dingen na te denken. Is er iemand waar je dingen mee kunt delen? Je papa, mama, iemand in de familie, een juf of meester op school of misschien wel een buurvrouw? Toen ik iemand op school vond waar ik mijn verdriet mee kon delen, ging ik er op rustige momenten minder over nadenken. Door te delen, luchtte het bij mij heel erg op. Via https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ kun jij je eventueel aanmelden voor een buddy. Hij of zij staat altijd voor je klaar om naar je te luisteren en je misschien wel adviezen kan geven. Via een speciale app heb je dan contact. Dat maakt het voor jou misschien al wel minder spannend! Veel liefs Mandy

Lieve inaya, wat fijn dat je jouw vraag met ons wilt delen en durft te delen. ik kan heel goed begrijpen wat je bedoeld, ik had hier ook altijd last van in de avond of nacht. dan ging ik naar bed, en kon ik echt over van alles nadenken waardoor ik heel verdrietig werd. wat bij mij heel erg hielp was als ik een luister cd op zetten. dan wordt er eigenlijk een soort boek voorgelezen. wanneer ik dat aan had ging ik mijn gedachten veeeel meer focussen op het verhaal dat werd verteld, dan dat ik na ging denken over papa of over mama. hierdoor viel ik altijd heel snel in slaap, en dit heeft mij echt heel erg geholpen. misschien dat jij ook zoiets zou kunnen proberen? Liefs, kaylee