Terugsturen naar moeder

Hi Nikki,   Bedankt voor het delen van je vraag.   Ik kan me heel goed voorstellen dat dit een erg lastige situatie is, zeker wanneer jij nog wel bij je vader wilt zijn deze week maar dat hij dat liever niet heeft.   Zelf kom ik ook uit een gescheiden familie waarbij mijn vader een sterke haat had/heeft tegenover mijn moeder en dat uitte in mijn bijzijn. Telkens als ik daar tegenin ging kreeg ik net als jij de wind van voren en werd het probleem alleen nog maar groter. Met de tijd kwam ik erachter dat de haat van mijn vader richting mijn moeder zo diep geworteld zat dat hij niet langer voor rede vatbaar was en daar tegenin gaan de situatie niet verhielp.   Hoewel dit geen oplossing voor het probleem gaf, kreeg ik wel de realisatie dat ik als kind niet alsmaar de verantwoordelijkheid moet dragen voor de acties van mijn ouders tijdens en na de scheiding, hoe stom die soms ook zijn. Dus ik stopte ermee om het te proberen op te lossen en gaf aan dat ik niet langer wil dat ze in mijn bijzijn kwaad over elkaar spreken.   En dit advies wil ik ook graag aan jou geven. Het is heel moedig dat je het zo opneemt voor je moeder maar uiteindelijk is dit een ruzie tussen jouw ouders die jij niet voor hun hoeft/kunt oplossen.   Wil je er toch wat van zeggen en je vader stuurt je terug naar je moeder, dan is zelf aan jou de keus om terug te gaan naar je moeder of niet. Maar wel wil ik je adviseren dat als de ruzie te heftig wordt als gevolg van deze discussie dat het soms verstandig kan zijn om elkaar wat tijd en ruimte te geven om erger te voorkomen.   Hopelijk helpt dit, Nikki. Als je graag meer advies wilt of vaker met vragen zit, misschien is chatten met een buddy via de website dan wat voor jou of stuur gerust nog een bericht.   Groetjes,   Stan    

Hoi Nikki,   Fijn dat je het forum hebt gevonden! Jeetje, dit klinkt echt niet fijn voor je. Ik kan me goed voorstellen dat je dan ook niet weet waar je recht op hebt en wat je moet doen.   Het klinkt alsof je vader nare dingen zij over je moeder, klopt dat? Wat dapper dat je dan tegen hem in gaat. Maar wat naar als je zulke dingen moet aanhoren van een van je ouders, over de anderen. Dat zou je namelijk helemaal niet moeten aanhoren, het is niet jouw taak om daarnaar te luisteren. Toen ik jong was zeiden mijn ouders geen nare dingen over elkaar en daar ben ik achteraf heel blij mee. Ik wist natuurlijk dat ze niet meer samen waren, maar het feit dat ze wel beleefd naar elkaar waren heeft mij heel veel rust gegeven. Pas toen ik volwassen werd, ongeveer 18 was, begonnen ze zich was vrijer uit te spreken. Nu ik op mezelf woon kan ik daar wel makkelijker mee om gaan.   Heeft je vader tegen je gezegd waarom hij wil dat je teruggaat? Kan je er met hem over praten? Je mag namelijk gewoon tegen hem zeggen dat je geen negatieve uitspraken over je moeder wil horen. Je hoeft haar niet gelijk te verdedigen, maar elke keer als hij iets negatiefs zegt zou je kunnen zeggen dat je het niet fijn vindt als hij zulke dingen zegt. Misschien snapt hij dat beter dan als je er alleen maar tegenin gaat. Ik kan me namelijk goed voorstellen dat, als mijn vader echt negatieve dingen over mijn moeder zou zeggen, dat ik dan heel erg boos zou worden en er een heftige ruzie zou ontstaan. Hebben jullie ook ruzie gehad?   Wat betreft je rechten: tot je 18e mogen je ouders beslissen waar jij woont, maar je mag natuurlijk wel je mening geven. Echter moeten je ouders het samen regelen. Nu is het wel zo dat je vader de plicht heeft om voor je te zorgen: hij mag je niet zomaar ergens achterlaten of op straat zetten als je dan niet meer thuis (bij je moeder) kan komen. Mijn ouders hadden beslist dat mijn zusje en ik om het weekend naar mijn vader moesten en dat hebben we gedaan totdat ik uit huis ging, maar naarmate ik ouder werd werd het wel minder leuk, omdat we geen goede band met hem hadden. Als je niet tevreden bent met de huidige regeling heb je zeker het recht om dat aan te geven, maar je kan het niet afdwingen.   Veel succes! Laat je weten hoe het is gegaan? Liefs, Hilde

Thanks voor jullie reactie! Inmiddels is het allemaal al weer wat tot bedaren gekomen. Mijn vader heeft wel vaker van dit soort uitbarstingen dat hij zegt dat hij me niet meer wil. Vooral als ik iets doe wat hem niet zint. Ik heb al een paar keer met psychologen en hulp gepraat over de scheiding en over de situatie met mijn ouders, en elke keer zeggen ze dat ik de meest verstandige ben in deze situatie, iets wat ik niet zou moeten zijn maar wat wel zo is. Doordat ik steeds meer van dit soort reacties krijg, waaronder die van jullie ben ik me gaan realiseren dat ik meer waard ben dan dat zij mij behandelen :) Maar de situatie op dat moment was dat mijn moeder iets slechts gezegd zou hebben over mijn vader, en toen deed hij dat terug bij haar. Ik wees hem erop om de volwassene te zijn in de situatie en het goede voorbeeld te geven door het niet zelf terug te doen, hier kon hij niet tegen. Ik denk dat ik de tijd tot ik uit huis ga maar even moet uitzitten en dat ik er daarna een stuk minder last van zal hebben, al zal ik de zorgen om mijn broertje en zusje ook nog wel op mij dragen. Gelukkig zal het niet lang meer duren want ik ben 17 en van plan om volgend jaar op kamers te gaan wonen!   Mijn vraag was vooral geschreven op een moment van stress en ook boosheid en dat ik wilde weten of dat hij het recht wel had om mij thuis te weigeren.   Nogmaals bedankt!