Strijd om alimentatie

Hee Nina, Wat een heel erg moeilijke situatie zit jij in zeg! Je vertelt dat je moeder vindt dat je vader meer alimentatie moet betalen en dat ze jou vraagt om daar wat van te zeggen tegen je vader. Ik heb zelf ook veel tussen mijn ouders in gestaan en toen ik 17 was heb ik bemiddeld over de alimentatie omdat mijn ouders er samen niet uitkwamen. Uiteindelijk waren we tot een afspraak gekomen, maar later zei mijn moeder ineens dat die afspraak niet klopte. Ze zei toen dat ik het met papa moest oplossen en dat ze kleedgeld zou inhouden als ik het niet met hem zou regelen. Ik begon heel erg aan mezelf te twijfelen. Als ik hieraan terug denk, voel ik weer de onzekerheid en verwarring die ik toen voelde. Deze situatie en nog veel andere situaties zorgden ervoor dat ik elke keer tussen mijn ouders in stond en steeds iets moest doen wat niet goed voelde. Voor mijn gevoel kon ik het nooit voor allebei goed doen, want zij wilden altijd allebei iets anders. Herken jij dat? Elke keer opnieuw zeiden mijn ouders slechte dingen over elkaar en moest ik dingen regelen die zij samen hoorden te regelen. Ik zat daardoor niet goed in mijn vel en was vaak verdrietig. Op een gegeven moment heb ik gezegd tegen ze dat ze moesten stoppen met slechte dingen zeggen over elkaar en dat ik niet elke keer tussen hen in wilde staan. Ik heb dat vaak moeten zeggen, maar uiteindelijk zijn ze het minder vaak gaan doen. Wat hieraan heeft bijgedragen, is dat een hulpverlener met mijn moeder heeft gepraat. Zij heeft aan mijn moeder uitgelegd dat mijn ouders mij niet moesten belasten met al die volwassen zaken. Ook jij mag hier niet mee belast worden. Jouw moeder vraagt jou nu om met je vader te praten over de alimentatie. Jouw ouders zijn gescheiden, maar zijn nog altijd samen jouw vader en moeder. Dingen regelen moeten zij samen doen, ookal is dat moeilijk. Hoe is het contact verder tussen jou en je ouders? Vind jij het belangrijk om ze allebei te blijven zien? Durf je bij je moeder aan te geven dat je last hebt van de situatie? En dat jij hier niet tussenin wil zitten? Of is er misschien iemand in jouw omgeving die je vertrouwt, die jou kan helpen? Samen met iemand praten met je moeder kan wel fijn zijn, omdat je dan steun hebt. Wat misschien ook kan helpen, is om de open brief aan alle gescheiden ouders te laten lezen aan je moeder (en eventueel je vader). Deze brief is gemaakt door de jongeren van Villa Pinedo en er staan hele belangrijke tips in voor ouders. Via deze link kun je hem downloaden: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-kinderen-van-gescheiden-ouders/ Lieve Nina, super dapper dat je hier je verhaal met ons deelt. Je bent niet alleen! Het is echt heel erg moeilijk, maar je mag vertellen aan je ouders hoe jij de situatie ervaart, hoe jij je voelt en wat jij wel en niet fijn vindt. Als je ouders weten dat je er last van hebt, kunnen ze er rekening mee houden. Laat je ons weten hoe het is afgelopen? Heel veel succes! Liefs, Bente

hee tis niet jou besluit dat je ouders gingen scheiden … zeg tegen je moeder hoe je erover voelt en kijk dan veder

Lieve Nina, Wat sterk van je dat je dit met ons deelt! De ruzie om alimentatie en jouw gevoel dat je er tussenin zit... wat vervelend voor je! Ik denk dat bijna elk kind van gescheiden ouders wel eens het gevoel heeft er tussenin te zitten, dat hij/zij een kant moet kiezen. En de één ervaart dat meer dan de ander. Ik herken jouw gevoelens erg goed, omdat mijn ouders een hele lange tijd ruzie hadden na hun scheiding, en aan mij goed lieten merken dat ze elkaar niet aardig vonden. ''Wil je tegen je vader zeggen dat ...?'' of ''Ik snap niet waarom je moeder ... doet'', en nog meer zinnen die voor kinderen niet fijn zijn. Ik kon voor mijn gevoel tegen mijn vader niets vertellen over mijn moeder of mijn leven bij haar, omdat ik niet wilde dat hij iets negatiefs over haar zou zeggen.En zo zijn er nog veel meer situaties waarin ik het gevoel had dat ik er tussen zat. Dus ik snap helemaal dat je niets tegen je vader wilt zeggen over de alimentatie. Mijn vader en moeder hadden ook wel eens ruzie over alimentatie, omdat mijn vader een tijd niet genoeg kon betalen vanwege zijn werk. Maar in principe bepaalt een rechter vaak hoeveel alimentatie een ouder moet betalen. Dus als jouw vader betaalt wat hij van de rechter moet betalen, dan kan je moeder wel om meer vragen, maar heeft ze daar geen recht op. Maar ik kan me goed voorstellen dat jij hier niet eens over na wilt denken, en dat zou ook helemaal niet nodig moeten zijn! Heb je wel eens aan je moeder verteld hoe je je hierover voelt? Weet zij hoe vervelend je het vindt? Ik denk dat je moeder zich gewoon erg zorgen maakt over geld, en dat ze niet echt wilt dat jij bij je vader gaat wonen. Wat ik wel eens heb gedaan is met mijn oma praten over de situatie. Zij kon mij erg goed advies geven en daarna durfde ik beter mijn gevoelens te uiten. Maar ik snap het ook goed als je het lastig vindt om erover te praten. Misschien is er een familielid die jij vertrouwt die met je moeder kan praten? En zoals Bente (zie de reactie hieronder) al zei, misschien kun je de open brief aan alle gescheiden ouders aan je moeder geven? Ik hoop dat de situatie snel beter wordt voor je! Bij mij is het uiteindelijk goed gekomen, maar ik weet dat dat soms onmogelijk kan voelen... Veel liefs, Fabiënne