Stress van wisselen

Hooi Lisa! Wat goed dat je geschreven hebt, ik denk dat heel veel kinderen het moeilijk vinden om zoiets tegen hun ouders te zeggen. Ik begrijp je helemaal, je wilt je vader niet kwetsen maar je wilt ook niet meer zoveel stress hebben. Ik wil je eerst vertellen dat het helemaal niet erg is dat je liever bij je moeder wilt wonen, jouw ouders willen jou waarschijnlijk zo gelukkig mogelijk zien, ook als dat ten koste gaat van de tijd die je bij de een of de ander bent. Je hoeft je niet te verontschuldigen voor je gevoel, dus ik zou dat ook vooral niet doen tijdens het gesprek. Als je bang bent dat je misschien niet zo goed weet wat je tijdens het gesprek moet zeggen kun je. het natuurlijk ook voorbereiden. Verwerk in het gesprek (of de voorbereiding) hoe jij.je voelt, dat zullen je ouders vast wel begrijpen. Stel dan je plan aan hun voor. Toen ik laatst iets aan mijn moeder moest vertellen wat ik heel moeilijk vond heb ik eerst een brief geschreven over hoe ik me voel en hoe ik dingen wil veranderen. Ik heb toen aan haar gevraagd of we die middag even konden praten, ik heb haar toen de brief voorgelezen en dat ging eigenlijk super goed. Misschien kun je het eerst aan je moeder vertellen en kan zij je helpen met de opzet, als dat iets is waar jij je natuurlijk goed bij voelt. Ik wens je heel veel succes en denk goed aan jezelf! Hannah

Hi Lisa! Wat goed dat je jouw vraag hier met ons wil delen op het forum van Villa Pinedo. Jij beschrijft een situatie en dilemma wat voor mijn gevoel heel vaak voorkomt. Ik begrijp en herken jouw situatie in ieder geval heel erg! Toen ik nog thuis woonde toen ik op de middelbare school zat, vond ik het ook heel erg vervelend om op vrijdagmiddag weer mijn tas in te moeten pakken om naar mijn vader te gaan. Dat maakte het voor mij al eigenlijk niet meer leuk om naar mijn vader te gaan: het weekendje weg bij papa begon voor mij daardoor al negatief. En dat is natuurlijk niet de bedoeling! Zoals ik begrijp uit jouw forumbericht ben je het gesprek met allebei je ouders nog niet aangegaan, omdat je bang bent voor de reactie van je vader als je hem vertelt dat je eigenlijk op één plek zou willen wonen: bij je moeder. Volgens mij heb jij een hele fijne band met jouw moeder, wellicht begrijpt zij de situatie en kan zij jou helpen in de eerste stap het fijner te maken naar jouw vader te gaan! Daarnaast is het misschien een tip om zo veel mogelijk spullen al bij je vader te hebben liggen zodat je dat niet elk weekend weer mee hoeft te nemen. Dat scheelt weer inpakken! Probeer deze vraag te delen met je ouders, zij zullen dit hopelijk begrijpen! Succes lieve Lisa! Liefs Amber

Hoihoi Lisa, Fijn dat je dit wil delen op het forum! Ik kan me heel goed voorstellen dat je stress krijgt van het elke keer inpakken en wisselen elke week! Zelf woonde ik vroeger bij mijn moeder en ging ik om het weekend naar mijn vader. Dit was zo omdat dat gewoon zo geregeld was in die tijd, maar ik vond dat eigenlijk lange tijd prima. Ook omdat ik dan inderdaad niet elke week weer alles moest mee verhuizen. Is dit iets wat jou ook fijn lijkt? Of misschien dat je dan bij je moeder kan wonen en elk weekend naar je vader gaat? Er zijn vast mogelijkheden zat (: Nu snap ik wel dat je dit lastig vindt, omdat je je vader niet wil kwetsen. Heb je het al eens met hem besproken? Meestal hebben ouders namelijk het beste met je voor en willen ze graag dat jij gelukkig bent. Als je aan je vader kan uitleggen hoe jij de dingen ziet en wat jij graag zou willen, dan heb je het in ieder geval al bespreekbaar gemaakt, dat is al een eerste mooie stap! Ik kan jouw gevoel namelijk heel goed begrijpen, dat je graag op één plek wil wonen. Het kan zijn dat je vader dit in het begin misschien niet zo leuk vindt, maar ik denk dat hij dit uiteindelijk goed zal begrijpen. Jouw geluk staat dan ook voorop (: Ik hoop dat je hier iets aan gehad hebt! En je kan altijd nog meer berichtjes sturen als je dat wil natuurlijk! Lieve groetjes, Sandra

hoihoi Toen mijn ouders gescheiden zijn was ik 10 jaar en toen woonde ik om de week bij mijn vader en andersom. Net zoals jij vond ik dat best een gedoe worden met alle spullen, zodra ik naar de middelbare school ging gaf mij dit te veel stress. Ik ben toen met mijn moeder in gesprek gegaan omdat ik net als jij volgens mij het erg goed kan vinden met mijn moeder. Zij zei toen tegen mij dat ze vond dat ik moest doen waar ik me het beste bij voelde, toen ik mijn besluit samen met mijn moeder had genomen heb ik hierover met papa gepraat. Ik heb hierbij gezegd dat ik deze keuze puur maakte omdat het ge-heen-en-weer me teveel stress gaf en absoluut niet omdat ik mama leuker vind dan papa ofzo. Hij vond het zeker jammer, maar snapte mij volledig. Ik verwacht dat jouw vader je ook volledig zal begrijpen, als jij het niet fijn vind om heen en weer te moeten tussen je ouders snappen je beide ouders vast wel dat op één plek wonen jou meer rust geeft en dat je dan ook meer lol hebt om naar de ander toe te gaan. veel succes meid! komt vast goed. groetjes :)

Ik heb het zelfde