Hier heb ik moeite mee

Hoi Frank, Dat is een hoop om mee te dealen inderdaad.. Het lastige is alleen dat je zelf vrij weinig kunt doen aan het gedrag van je vader (en bovendien is dat natuurlijk ook helemaal niet jouw verantwoordelijkheid). Wat ik jou vooral zou adviseren om te doen is praten met een vertrouwenspersoon op school. Dan kan je dit allemaal op een veilige plek kwijt en krijg je ook de steun die je nodig hebt. Hiernaast is het fijn als er iemand helemaal voor jou is, die niet ook een kant van de ouders kiest, maar aan jouw kant staat. Bovendien heb ik zelf ook ervaren dat het heel handig is als iemand op school van de situatie afweet. Als er dan iets misgaat kan het veel beter geregeld worden. Bijvoorbeeld met de excursie, dan hoef je niet aan de school uit te leggen waarom dit is, en kunnen ze misschien iets verzinnen om je te helpen. Of als het op een andere manier thuis fout gaat en je niet goed kan leren kan er misschien geregeld worden dat je de toest een andere keer doet. Dit kan ik niet garanderen natuurlijk, ik weet niet hoe ze dat op jouw school zouden doen, maar het helpt in elk geval als ze op de hoogte zijn, zodat ze jou kunnen helpen en steunen. Zo heb je ook een vangnet, anders zijn het wel heel veel dingen om je zorgen over te maken. Wat betreft het leren bij je moeder snap ik je ook geheel. Dat had ik zelf ook, en tijdens mijn eindexamens heb ik alleen maar bij mijn vader gezeten, anders was het mij niet gelukt. Maar hoe je dit aan je vader verteld kan jij het best inschatten denk ik. Als je vrij zeker weet dat het helemaal mis gaat en jij daar de dupe van bent, kan je misschien met je moeder bespreken of zij het met hem kan discussiëren. Anders werkt het voor mij soms beter om het gesprek geschreven te starten, hem een emailtje sturen dus. Focus in elk geval op het feit dat het niet is dat je daar niet wilt zijn, maar dat dit belangrijk is voor jou en dat je wat rust nodig hebt om goed te leren. Dat je daarna weer terug komt. Hierdoor leg je de focus simpelweg op waarom het eigenlijk goed is voor jou en laat je weten dat je hem niet in de steek laat. Ik hoop dat dit een beetje helpt Veel succes en veel sterkte!!

Hi Frank, Allereerst wil ik zeggen dat ik het knap vind dat je dit deelt en advies vraagt op ons forum. Ik kan me voorstellen dat het moeilijk is om hier tussen te staan. Ik vind het best heftig dat jij hier allemaal weet van hebt en dat jij hier zelf een oplossing voor aan het zoeken bent. Maar zeker heel knap van jou en ik hoop dat je verder kunt met onze tips. Net als Dara, wil ik jou ook graag meegeven om met je mentor of een ander vertrouwenspersoon te praten. Dit zal waarschijnlijke een hele last van je schouders zijn omdat ik verwacht dat deze vertrouwenspersoon jou zal helpen waar nodig is. En dit heb jij zeker even nodig. Ook kun je proberen om met je ouders in gesprek te gaan (apart of samen) en uitleggen dat jij hier allemaal erg mee zit en of ze dit onderling kunnen oplossen, want dit is eigenlijk niet aan jou. Wat jammer dat je nauwelijks steun ervaart van je zus, helaas gaat iedereen hiermee om op zijn eigen manier. Ik denk dat jouw zus uiteindelijk wel zal bijdraaien want nu is ze het alleen maar aan het wegstoppen. Dit herken ik heel goed, dit deed ik vroeger ook altijd en daarom voelde mijn zus zich ook alsof ze het alleen moest doen. Misschien moet je dit eens uitspreken naar jouw zus? Hopelijk steunt ze jou dan beter. Heel goed dat je aan een goede studieplek denkt voor dit komende jaar en dit heb je ook zeker nodig. Als jij tegen je vader zegt dat het niet aan hem ligt maar dat jij een belangrijk jaar voor de boeg hebt en daarom af en toe in alle rust wilt studeren bij je moeder, zal hij je vast begrijpen. Ik hoop dat dit gaat lukken. Frank, hopelijk kun je verder met deze tips. Als je nog vragen hebt of een verhaal kwijt wilt kun je dit altijd hier doen. Heel veel succes dit komende jaar en vergeet niet te genieten, je bent nog zo jong! Liefs Celeste

Hoi Frank, Wat vervelend dat het nu zo gaat en dat je al die problemen krijgt te horen van je ouders over het geld. Eigenlijk zouden dit problemen moeten zijn die je ouders samen op een eerlijke manier op zouden moeten lossen, maar ik begrijp heel goed dat jij je hier nu ook mee bezig houdt. Ik denk dat het misschien een idee zal zijn om zelf naar je vader toe te stappen, hem te vertellen wat je van de situatie vindt en te zeggen dat je hier erg mee zit. Dit zal hij waarschijnlijk eerder verwachten van je moeder, dan van jou. Vaak is het zo dat vreemde ogen dwingen, al is het in dit geval niet helemaal vreemd, maar misschien dat hij hierdoor inziet dat de situatie zo wel vervelend is en het hierdoor eerder zou willen veranderen. Verder denk ik wel dat het het beste is als je de geldproblemen voor de rest overlaat aan je ouders. Op deze leeftijd hoor jij hier, gelukkig, nog helemaal niet over na te denken. Dat je bij je moeder hebt aangegeven dat je tijdens je toetsweek liever bij haar thuis zou komen leren, dat is alleen maar goed! Je kiest hierbij wat het beste is voor jezelf en hier is helemaal niks raars aan. Als je vader dit niet oké vindt, zal dit alleen maar raar zijn. Hier moet je dan vooral ook niet druk om gaan maken en zou ik me voor die tijd vooral richten op je toetsweek. De rest komt daarna wel weer! Ik wens je veel succes, Nadia