Angst dat mijn vader en zijn vriendin gaan samen wonen
Louèn, 16 jaar
Reacties (4)
ongeveer 1 jaar geleden
Lieve Louèn, wat super goed dat je het forum hebt gevonden en deze vraag hier deelt! Ik kan mij voorstellen dat deze situatie lastig kan zijn en dat je hier ook veel over na aan het denken bent, dat herken ik tenminste heel erg! Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was, van dit moment weet ik niet zoveel meer. Wat ik mij wel heel erg goed kan herinneren is dat mijn vader en moeder allebei best snel een nieuwe partner hadden. Ik begreep niet hoe dit kon, want ik zat nog volop in het proces van 'mijn ouders komen niet meer bij elkaar'. Kortom; het ging mij echt te snel. Wat mij hierin heel erg heeft geholpen is om dit te vertellen tegen mijn vader en moeder. Ik vertelde dan dat het echt te snel ging en dat ik het niet zag zitten om gelijk al samen te wonen met deze nieuwe partners, ook al gunde ik hun natuurlijk wel het geluk. Eigenlijk begrepen ze dit heel erg goed en hebben ze in overleg met mij alles heel rustig aan gedaan. Kan jij er denk je over praten met je vader?
Wat je al heel goed aangeeft is om erover te praten met andere mensen, als je het misschien spannend vindt om het gelijk tegen je vader te vertellen kan dat heel erg goed werken! Ik praatte vroeger ook met iemand op school en diegene heeft mij heel erg geholpen, waardoor ik ook betere concentratie had op school en meer rust ervaarde. Ik hoop dat dit voor jou ook werkt!
Wat misschien verder kan helpen om wat meer rust te ervaren is om al je gedachtes op te schrijven in een boekje. Ik deed dit vroeger ook heel erg vaak en daardoor gingen mijn gedachtes uit mijn hoofd en in het boekje, waardoor ik het idee had dat ze eventjes weg waren. Op die momenten kon ik veel beter leren voor school en was het rustiger in mijn hoofd. Heb jij misschien een boekje waarin je dit kan opschrijven?
Ik hoop dat je hier iets aan hebt en als je nog andere vragen hebt, mag je altijd hieronder reageren! Ik denk graag met je mee!
Veel liefs, Sanne ❤️❤️
ongeveer 1 jaar geleden
Hey Sanne, bedankt voor je reactie!
Ik herken dat, ook al zijn ze al zo lang gescheiden, het verwerken dat ze niet meer samenkomen blijft lastig, ook al is er veel ruzie.
Goed dat jij dat wel kon en het geholpen heeft! Ik vind het te lastig om met mijn vader erover te praten, omdat mijn vader helemaal op een roze wolk zit en zijn vriendin dat ze niet zoveel doorhebben hoe het voor ons kan zijn, (UGHGH) mn pa had ook heel random leek het een whatapp status gemaakt over dat haar dat ik dacht van, 'heeft ie haar ten huwelijk gevraagd ofzo (of zij hem) of gaan ze samenwonen want hij zet dat soort dingen er meestal niet op en het was geen speciale dag ofzoiets.
Gelukkig hielp het praten met anderen bij jou. Ik vergeet vaak dingen op te schrijven, ook al heb ik vaker die tip gekregen en helpt het ook, ik heb wel schrijfboekjes dus dat komt goed (alleen nog weer beginnen)
Bedankt!❤❤ Veel liefs terug!!
ongeveer 1 jaar geleden
Hoi Louèn,
Wat vervelend dat je last hebt van het piekeren. Heel goed dat je met je Buddy en SMW-er kunt praten! Ik zat ook met de scheiding tijdens mijn examenjaar en zat vaak in m’n hoofd te piekeren over alle dingen waar ik me zorgen over kon maken. Ik heb toen wat vaker afleiding gezocht en was ook begonnen met mediteren (een paar keer per week voor enkele minuten) om tot rust te komen.
Kun je je angst over de woonsituatie met je vader delen? Als je hem vertelt dat je je zorgen maakt over verandering, kan hij daar rekening mee houden. Dat kan misschien je piekergedachten weer geruststellen.
Als je het spannend vindt om dat in een gesprek aan te geven, kan dat bijvoorbeeld ook door hem een brief te schrijven en die op de woontafel neer te leggen ofzo.
Veel liefs en succes thuis en op school!
Groetjes,
Marlies
ongeveer 1 jaar geleden
Hoi Marlies,
Dat is vervelend ja, dat herken ik, gelukkig zakken mijn cijfers niet maar het is behoorlijk rot. Ik probeer afleiding te zoeken, vooral in sporten en met kleding bezig zijn (ik ga een fashionopleiding doen dus dan is dat dubbel handig om te doen, om de zorgen even te vergeten en omdat je met kleding ontwerpen/maken meters moet maken om beter te worden)
Zoals ik ook net tegen Sanne zei, (dat wist je natuurlijk nog niet toen je dit schreef) vind ik het lastig om met mijn ouders dingen te bespreken, zeker omdat mijn pa en zijn vriendin op een roze wolk zitten en dingen niet zien/doorhebben of minder goed begrijpen ( Weer UHGH)
Een brief schrijven voelt heel raar, sorry, ook al kan het natuurlijk helpend zijn. Er is ook zo'n brief van Villa Pinedo voor de partners van de ouders maar ik wil niet dat als ik die brief aan haar geef dat ze, mn pa zn vriendin, dat met mijn vader bespreekt omdat ze met hun scheidingen en kinderen en langeafstandsrelatie al genoeg mee bezig zijn.
Veel liefs terug! Erg bedankt, de laatste loodjes alleen nog voor school!
Groetjes,
Louèn
1
1