Hoe ga ik hier mee om?
Elise, 19 jaar
Reacties (4)
11 maanden geleden
Lieve Elise,
Fijn dat je je vraag deelt op het forum. Wat onwijs naar dat je niet lekker in je vel zit. Je benoemd heel duidelijk dat het tempo van jou en jouw vader en zijn vriendin niet gelijk is. Dat is niet makkelijk.
Mijn ouders zijn 5 jaar geleden gescheiden en mijn vader had ook na zo'n 3 jaar een nieuwe vriendin. Hij deed heel veel met haar en pushte een beetje om een band tussen haar en mij op te bouwen. Dit ging mij toentertijd ook te snel. Ik heb toen heel eerlijk aangegeven dat ik het fijn voor hem vond dat hij een nieuwe relatie kreeg maar zelf (nog) geen behoefte had om een innige band met haar op te bouwen. Hierin heb ik hem verteld dat het best wennen is om hem met een nieuw iemand te zien maar dat ik wel op mijn tempo graag met haar een band wilde opbouwen. Ik heb het toen zelf geïnitieerd door laagdrempelig contact te zoeken met zijn vriendin. Van echt 10 minuutjes kletsen naar een keer een theetje drinken thuis (veilige omgeving), af en toe een appje heen en weer, en zoeken naar raakvlakken.
Het vergt tijd en veel emotionele moeite. Zeg vooral ook wat jij graag zou willen en ga samen opzoek naar een passend ritme in de nieuwe situatie. (Dat schept ook weer een band ;) )
Mocht je het spannend vinden en meer tips willen, laat maar weten. Ik denk graag met je mee.
Liefs, Sterre
11 maanden geleden
Het Elise,
Ik ben het helemaal eens met wat Sterre schrijft. Stapje voor stapje! En dat is niet makkelijk. Een nieuwe partner van je ouder(s) is altijd zoeken. Dat herken ik ook. Heel lief dat je aan je vader denkt, maar jouw gevoelens zijn ook heel belangrijk. Naast de tips van Sterre kun je ook de open brief van Villa Pinedo aan de nieuwe partners van ouders bekijken. Hier staat misschien nog wel iets tussen waar je op terug kunt vallen.
Liefs,
Demi
10 maanden geleden
Lieve Sterre,
Bedankt voor je reactie. Toch altijd fijn om te lezen dat er mensen zijn die hetzelfde voelen als ik. Ik merk dat ik hier vaak mee struggle omdat mensen vaak zeggen: “ ja maar het is nu toch 3 jaar geleden.” Of omdat de kinderen van de vriendin van mijn vader juist heel makkelijk in de situatie staan. Ik voel me dan vaak teveel of aanstellerig. Dus fijn om te weten dat andere mensen door hetzelfde zijn gegaan en het dus hopelijk beter word. En ook fijn om iemand die wat ouder is hier over te horen. Vaak scheiden ouder op jonge leeftijd dus voel me als 19 jarige vaak alleen.
Ik heb een paar dagen geleden ook met mijn vader gepraat en gezegd dat het mischien een beter idee is als zijn vriendin binnenkort toch maar een nachtje komt slapen. Zo ben ik van de stress af dat ik in de weg sta en te sloom ga ( en krijg ik dit ook niet meer te horen en staat het mischien minder tussen mij en papa in) want ik merk dat dit ook een grote last is. Nu wilde ik alleen vragen. Heb jij of mischien iemand anders die dit leest ervaring met de situatie van het begin dat er een nieuwe partner in je huis komt? Ik merk dat ik er tegen op zie. Op de momenten dat ze er nu al is ben ik emotioneel uitgeput wanneer ze weg gaat en kost het me veel moeite.
Ik stugge met mijn vader intiem met haar zien maar ook het feit dat ze in ons huis is en op plekken zit waar mama eerst zat. Al helemaal als ze straks blijft slapen en letterlijk op “ mama’s plekje” ligt. Het voelt gewoon heel gek om dat met zijn 4e hier in huis te zijn terwijl we eerst met zijn 4e met mama waren. Daarnaast voelt het ook raar om bij haar en mijn vader te gaan zitten. ‘s avonds zit ik vaak beneden maar wanneer zij er is voelt het heel verveld en niet als mijn huis. Ook tegen bijvoorbeeld douchen terwijl ik weet dat zij daar dan ook doucht heeft kijk ik op, geeft me een vies gevoel. Klinkt mischien heel gek allemaal maar mischien ook niet..
Nogmaals bedankt voor de super lieve reactie!
Elise
11 maanden geleden
Hey meid! Ik snap je helemaal ik heb een scheithekel aan de vriendin van mn vader en ik mag haar totaal niet ik word al boos als ik alleen al aan haar denk, terwijl zij in kwestie niks verkeerds heeft gedaan…
Hoe ga je er mee om? Tja.. dat is voor iedereen anders. Mij helpt het vaak om hier met mijn vader over te praten, hij word dan vaak wel boos maar het is toch egt ze eigen schuld dat hij met haar heeft daar heeft hij voor gekozen. En dat je niet wil dat ze bij hem slaapt snap ik super goed! Je kan hem vertellen dat je het lastig vind dat ze het “niet snel genoeg vinden gaan” en of je vader niet bij haar kan slapen. Want zij mag niet zomaar in jou leven stappen
En bedenk; dat zij dit nu zo hebben is hun schuld niet die van jou want hij wil met haar en jij hebt er nooit voor gekozen, dat je het moeilijk vind is super normaal!!
0
2