Is dit normaal

Hoi anoniem, Wat je beschrijft in je bericht is niet oké. Je stiefvader mag dit niet doen. Ik vind het heel erg knap dat je dit hebt durven schrijven op onze website, want dit moet stoppen. Als je maar één ding weet: jij hebt niets fout gedaan/doet niets fout! Het is heel belangrijk dat je hier niet alleen mee blijft rondlopen, want dit moest zo snel mogelijk stoppen. Je zal iemand in vertrouwen moeten nemen die jou kan helpen dit te stoppen. Denk je dat je dit tegen je moeder durft te vertellen? Ik kan me voorstellen dat je dat misschien heel moeilijk vindt omdat je bang bent haar te laten schrikken of te kwetsen. Als je het niet durft bij je moeder, is er dan een andere volwassene die je vertrouwt? Misschien je vader, of een tante, oma, opa, een moeder van een goede vriendin van jou? Of misschien een docent op school? Bedenk voor jezelf wie jij het meest vertrouwt om dit te vertellen. Als je dit moeilijk vindt of je weet niet zo goed hoe je dit moet doen, dan kun je altijd onze hulp inschakelen. Je staat er niet alleen voor! En stel nou in het ergste geval dat je het iemand van hebt verteld en hij of zij gelooft je niet, stop dan niet met hulp zoeken! In dat geval kun je altijd weer ons mailen. Ik hoop dat je hier iets mee kan. Als we je nog ergens bij kunnen helpen, laat ons dat dan weten. Ik vind het echt heel knap dat je dit hebt durven schrijven op onze website, maar nu de volgende stap nog. Ik wens je heel veel succes en sterkte!!

Hi Anoniem, Ik ben heel, heel erg blij dat je hier terecht bent gekomen met je probleem. Echt supergoed van je dat je dit met ons deelt. Het eerste wat je moet weten: dit is NIET okee. Dit mag ABSOLUUT niet en het moet zo snel mogelijk stoppen. Je lichaam is van jou en daar moet hij vanaf blijven als jij het niet wilt. Geef ook aan dat je het niet prettig vindt! Dat moet je zeker tegen hem zeggen als het weer gebeurt! Alsjeblieft, alsjeblieft praat er met iemand over. Het is echt HEEL erg belangrijk dat dat zo snel mogelijk gebeurt. Misschien heb je wel een vertrouwenspersoon op school, of een leraar waarmee je goed op kunt schieten, een goede vriendin (of diens ouders!), een opa, een oma, misschien je biologische vader als je nog contact met hem hebt? Ik weet niet of je met je moeder kunt praten, dat lijkt me heel moeilijk, maar probeer het alsjeblieft toch. En stel je voor ze gelooft je niet: praat met iemand anders. Uberhaupt, als iemand je niet gelooft: Niet opgeven, ga dan alsjeblieft gewoon door met hulp zoeken. Trek aan de bel, want dit is absoluut niet okee en een volwassene kan je hier verder mee helpen. Ik sluit me voor de rest helemaal aan bij Tessa; je kunt hier altijd terecht voor hulp. Je staat er niet alleen voor. Heel erg veel succes en sterkte! Liefs, Emma

Hoi anoniem, Wat goed dat je dit hier hebt gedeeld. Dat je het niet helemaal voor je hebt gehouden en ermee in stilte bent gaan leven! Ik sluit me volledig aan bij de eerdere reacties. Want dit is zeker niet oké! Gelukkig geeft je eigen gevoel dit ook aan. Belangrijk dat je hiernaar geluisterd hebt. In het begin leek het nog even zo. Zo kon je stiefvader ook verder gaan. Maar elke stap hierin was niet oké. Dit kan ook zeker niet doorgaan. Maar kan me voorstellen hoe lastig het is voor je hoe je hiermee verder moet. Eén van de belangrijkste stappen heb je gezet. Dat is om het te delen. Nu is het zoals ook in de andere reacties is gezet kijken bij wie jij je prettig genoeg voelt. En met deze persoon in gesprek gaan en hetzelfde zeggen als dat je hier op de site hebt geschreven. Dan kan deze persoon je verder helpen. En inderdaad wordt je door wie dan ook niet geloofd, niet opgeven. Het is niet makkelijk, maar probeer na deze goede stap van je. Zo snel mogelijk ook met iemand nu te gaan praten. En weet dat het zeer zeker niet oké is! En nogmaals wat wel oké is, is dat je het hier gedeeld hebt! Heel goed. Mocht je niemand weten of hebben in je omgeving waarbij jij het vertrouwen hebt om dit te delen. Reageer dan wederom zo snel mogelijk hier. Dan kan men hier je verder helpen. Blijf er niet alleen mee zitten. Heel veel sterkte! Dapper dat je dit gedeeld hebt. Erik

Hi, Wat ontzettend goed van je dat je jouw verhaal deelt om te checken wat je hiermee kan doen. Ik werk heel veel met meisjes (en jongens) die een zelfde soort verhaal hebben als jij. Een volwassene mag nooit, nooit, nooit aan je komen op de manier zoals jij dat omschrijft. Ik denk dat jij goed hebt aangevoeld dat dit NIET OK is. In Nederland hebben we dit zelfs zo met elkaar afgesproken in regels die 'wetten' heten en iedereen moet zich daar aan houden. We hebben ook afspraken met elkaar gemaakt dat kinderen met zulke ervaringen altijd gehoord en geholpen moeten worden. Ik zou je willen vragen om zo snel mogelijk op school te praten met de Intern begeleider, je mentor of een andere vertrouwenspersoon. Samen kunnen jullie een plan maken hoe jullie er voor kunnen zorgen dat je stiefvader stopt met jou op deze manier te benaderen, wie jullie daarmee kan helpen (je moeder? een opa of oma? een moeder van een vriendin?) en op welke manier. Jullie kunnen er bijv. voor kiezen om samen een gesprek te vragen bij Bureau Jeugdzorg, een instelling die er speciaal is voor kinderen waarmee korte of langere tijd niet goed gaat, zorgen hebben of vragen hebben. Als je het te spannend vindt om het gesprek alleen op school te voeren, vraag dan een goede vriendin of vriend mee. Als je op school niet durft te praten, dan kun je ook zelf bellen met Bureau Jeugdzorg of het AMK. Iedere stad of dorp in Nederland is aangesloten bij deze organisaties. Een telefoonnummer kun je makkelijk op het internet vinden, afhankelijk van je woonplaats. Ik hoop dat je een volgende stap kan gaan zetten zodat je je thuis weer altijd op je gemak en fijn kan voelen. Ik wens je alle goeds!

Hoi Anoniem, Het is al gezegd in de reacties van anderen. Wat hij doet is echt niet oke. Dit mag niet! Dit mag nooit! Heel dapper dat je het hier hebt durven vertellen. Deze stap heb je durven zetten. En nu is het inderdaad heel belangrijk dat je hulp zoekt bij iemand die je vertrouwt. Een lerares, mentor, tante, moeder van een vriendin. En als je het niet durft te zeggen, dan kan je jouw stukje hier op de website laten lezen. Of je stuurt een mail. Maar, vraag om hulp. En het klopt dat er soms mensen zijn die het niet geloven. Weet dan dat dit niet aan jou ligt. Dan zijn zij niet de juiste persoon om je te helpen. Geef dan niet op en zoek iemand anders. Heel veel sterkte meid. Monique

Het is echt niet normaal als je stiefvader aan je borsten zit!

Hi allemaal, bedank dat jullie hier op hebben gereageerd. Ik heb het een tijdje geleden tegen mijn vriendin gezegd, ik zei dat ze dit nog niet tegen mijn moeder mocht zeggen. Ik ging de dag daarna naar athene. Mijn vriendin was, na de dag dat ik weg was gegaan, naar mijn moeder gegaan en ze heeft alles verteld. Toen ik in Athene zat had ik ook alles aan mijn zus verteld, ze zei dat ik gewoon moest zeggen dat ik het niet wou. Toen voelde ik me echt heel dom. Dat ik me gewoon aanstelde. Toen ik terug kwam zei me moeder het meteen dat ze het wist. En ik vertelde haar alles. Toen kwam mijn stiefvader. Hij legde uit dat hij graag van masseren hield en dat hij gewoon aan mensen zit omdat hij zo is en hij dat gewoon altijd doet enzow. En dat over die vragen, omdat hij gewoon nieuwsgierig was. Mijn moeder moest huilen en ik haatte mezelf dat ik dit tegen iemand had gezegd. Ik weet niet wat er gebeurde maar ik geloofde mijn stiefvader toch maar. Maar nu weet ik het niet meer zeker. Hij is ook al een keer vreemd gegaan en mijn moeder heeft heel veel ruzie met hem(over iets anders). Dus ik zit er eigenlijk nog wel mee, ookal is het soort van uitgesproken. Ik wil het niet tegen mijn moeder zeggen dat het toch niet lekker zit, want ze is al zo depri. Echt bedankt voor jullie reacties, maar het gaat er mij niet om dat ik het kan zeggen of niet, maar het gaat er mij om dat ik mijn moeder pijn doe. Ik wil niet alleen aan mezelf denken. Mijn stiefvader zit nooit meer aan me en misschien bedoelde hij het ook niet zo. Misschien vertelde hij gewoon de waarheid. Als ik dan weer ga zeuren...... Ik vind het allemaal gewoon zo zielig voor mijn moeder, maar ik loop er nog wel mee... Ik heb echt geen idee wat ik nu moet doen..... Misschien gaat mijn stiefvader wel gewoon weg, maar ik loop er dan nog wel mee aoihgtlajoirjgalojkirgej ik weet het echt niet meer

Het antwoord van je stiefvader klopt niet. Hij heeft nooit zomaar het recht om kinderen seksueel aan te raken!!! Dat jij er nog mee zit dat klopt. Je zou een mail kunnen sturen naar Stichting Project Speak Now. Zij hebben mij ook heel erg goed geholpen. Ik heb hun toen mijn verhaal geschreven en gevraagd om hulp van een gesprekscoach. Dat heeft mij heel erg geholpen. Wat betreft je moeder, het is te begrijpen dat je je zo voelt ten opzichte van haar. Daar hebben veel kinderen last van. Het klopt niet. Hoe hard het ook klinkt, maar jij bent niet haar moeder. Zij is jouw moeder en jij hebt haar terecht nodig na wat er is gebeurd! Ik heb 39 jaren overleefd. Als jij nu de juiste hulp vraagt en krijgt, dan komt het bij jou snel weer goed. Wat je nu voelt, stop dat alsjeblieft niet weg. Jij bent niet schuldig. Je stiefvader absoluut wel. Je kan ook een mail sturen naar info@tebeyo.nl Sterkte, Monique Amber