Stiefmoeder bepaalt alles

Hoi Lisa, Allereerst wil je bedanken voor het opzoeken van ons forum, fijn dat je ons hebt weten te vinden. Zelf heb ik ook een stiefmoeder gehad die in haar keuzes altijd gesteund werd door mijn vader, daardoor herken ik heel erg dat jij het gevoel krijgt dat jij en je broertje er dan even alleen voor staan. Ik lees ook terug dat je het lastig vindt om je mening te uiten bij je vader thuis, dit lijkt me ook lastig als je stiefmoeder er ook is.Zeker als je daarvan het gevoel krijgt dat je niet zoveel goed kan zeggen. Misschien is er een momentje waarop je even alleen bent met je vader, of is er een manier om ervoor te zorgen dat je even alleen bent met je vader. Mijn ervaring is namelijk dat toen ik het 1 op 1 aan mijn vader heb aangekaart hij eigenlijk helemaal niet zo goed in de gaten dat hij dat deed. Toen het eenmaal bespreekbaar was gemaakt was het ook makkelijker voor mij om er later in een gesprek of bijvoorbeeld zo'n zelfde situatie op terug te komen. Zodat ook je vader goed gaat in zien wat jij precies bedoeld en waarom jij je zo voelt. Probeer te praten over dingen die je niet leuk vindt of die jou een naar gevoel geven, ook voor je vader is het misschien zoeken naar een juiste balans en het helpt denk ik als je vader weet wat er in je koppie om gaat. Dan geef je hem de kans om zijn gedrag daar op aan te passen. Jij bent het waard en hoe jij je bij je vader voelt is hartstikke belangrijk, en voor je vader ongetwijfeld ook. Ik hoop dat ik hiermee je vraag heb beantwoord, anders mag je natuurlijk altijd weer terugkomen naar ons forum. Ook voor andere vragen ben je van harte welkom. Liefs Joost

Hey lieve Lisa, wat fijn dat je het forum op Villa Pinedo hebt gevonden :) En heel moedig van je dat je dit deelt. Jeetje dat klinkt als een vervelende situatie. Ik zou me denk ik precies zoals jij voelen. Het is natuurlijk niet helemaal eerlijk dat jouw stiefmoeder alles bepaalt en je daardoor ook het gevoel hebt dat je je mening niet kan uiten. Het is belangrijk dat jij je gevoelens en mening kwijt kan, al helemaal in je eigen thuis! Dat je hier iets aan wil veranderen snap ik dan ook volkomen. Ik denk dat het een goede begin stap is om het eens te hebben over deze gevoelens met iemand waar je je fijn bij voelt. Kan je misschien eens proberen met je vader te gaan zitten als je je hier comfortabel bij voelt? Dat kan misschien lastig zijn, maar ik denk dat jouw vader misschien niet eens door heeft wat er speelt en hoe jij je erover voelt. Als je aankaart wat je hierboven ook hebt opgeschreven, kan dit er voor zorgen dat hij je beter begrijpt en kan hij je dus ook beter helpen. Ik weet zeker dat jouw vader je zal begrijpen en hij heeft natuurlijk altijd het beste met je voor. Grote kans van slagen dus! Als je het moeilijk vind om hierover te praten, kan je misschien je gevoelens opschrijven. Dit doe ik zelf ook wel eens als ik niet zo goed weet hoe ik iets moet vertellen aan mijn ouders. Dan ga ik er gewoon even in mijn eentje voor zitten en zet ik al mijn gedachtes op papier. Wie weet helpt dat je verder om te zeggen wat je dwars zit. Naast het uiten van je gedachtes/gevoelens, kan je misschien ook proberen op een vriendelijke manier eens voor te leggen wat jij zou willen doen op een dag. Dat zou je kunnen doen door bijvoorbeeld te zeggen: "Dat klinkt als een goed idee, maar mij lijkt het ook wel eens leuk om ... of ... te doen. Wat vinden jullie daarvan?" Hierdoor geef je een alternatief waardoor jouw stiefmoeder hopelijk stof tot nadenken krijgt en jouw alternatief zal overwegen. Ik hoop dat ik je hiermee een beetje help. Ik ben erg benieuwd wat je precies gaat doen in deze situatie. Als je wil laten weten hoe het is gegaan hoor ik het graag, maar voel je niet verplicht :) Dikke knuffel, Laura