Stiefmoeder bepaald

Lieve Myrthe, Wat goed dat jij hier je vragen stelt, echt top! Je vraagt wat je kan doen tegen een stiefmoeder die dingen voor een ander bepaald en waarom haar mening van belang is. Bepaald jouw stiefmoeder veel dingen voor jou? Begrijp ik dat goed? Ik herken je vragen heel erg, als ik ze goed begrijp. Toen ik jouw leeftijd had bepaalde mijn stiefmoeder eigenlijk meer in huis dan mijn vader. Ik vond dat heel vervelend omdat hij bijna nooit meer iets zei, bijvoorbeeld als we ruzie hadden. Ik wilde dat hij voor mij op zou komen, maar dat deed hij niet, hij zei niets. Ik had graag gewild dat hij wat meer aanwezig was als mijn opvoeder, dan mijn stiefmoeder. Wat zou jij willen in deze situatie? Je vraagt ook waarom haar mening van belang is. Heb je het gevoel dat jouw mening niet van belang is? Dat lijkt me super vervelend. Als je dat gevoel hebt, op wat voor momenten merk je dat? Ik ben erg benieuwd. Als ik je vragen zo lees, denk ik dat het voor jou heel erg fijn kan zijn om hier wat vaker met een van ons over te spreken. We hebben daar toevallig een speciale chat-app voor, zó handig! Je kan dan met ons praten, wij zijn allemaal kinderen van gescheiden ouders, maar dan wat ouder, wij zijn tussen de 18 en 27 jaar oud. Lijkt dat je wat? Je kunt hier meer informatie over vinden op: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Het is ook zeker goed om eens naar (een van) onze brieven te kijken. Hier vind je ze allemaal: https://www.villapinedo.nl/open-brieven/ Veel liefs en een dikke knuffel van mij, Nine

Hee Myrthe, Wat herkenbaar wat je schrijft, dit had ik ook met mijn stiefmoeder. Zij bepaalde altijd alles en ging ook altijd mee met uitjes die wij met onze vader gingen doen. Echt zo irritant vond ik dat altijd, alsof mijn vader ineens niet meer een eigen mening had over dingen en wij ook niets meer konden zeggen. Herken je dat? Wat je kan doen is het eerlijk aan je vader vertellen, misschien kan hij het dan rustig met haar erover hebben. Je zou bijvoorbeeld een paar concrete voorbeelden kunnen opschrijven want anders wordt het echt zo'n welles nietes verhaal.. Misschien heeft zij het niet eens zo door van zichzelf, dat was namelijk bij mij het geval. Toen ik een paar voorbeelden gaf waaruit bleek dat zij echt heel vaak alles bepaalde en mijn vader nooit meer even 1 op 1 liet zijn met mij werd het wel minder, en snapte ze wat ik bedoelde. Als je dit spannend vind zou je het ook altijd in een (aardige) brief kunnen schrijven met daarbij wat tips hoe je het graag wel zou willen zien, zodat zij er ook echt iets mee kan. Hopelijk heb je iets aan mijn tips. Als je meer vragen hebt hoor ik het graag! Veel liefs en succes:)