Spanning en ruzie

Lieve Simone, Wat vervelend om te horen dat je door deze situatie heen moet gaan, goed dat je hier om tips komt vragen! Zoals jij het verhaal beschrijft snap ik inderdaad dat het in jou ogen overkomt alsof jouw moeder de boosdoener. Natuurlijk weet ik niet wat er allemaal speelt maar een verhaal kan altijd twee kanten hebben, je weet niet of er misschien iets is voorgevallen waarom je moeder zo doet. Als ik jou was zou ik gewoon eens met je moeder gaan praten over wat er gaande is. Je kunt aangeven dat je het erg vervelend en lastig vindt als ze zo praat in jou bijzijn. Eigenlijk zou ze een keer goed met je vader moeten praten om te kijken wat ze samen willen en om er eventueel uit te komen. Mocht je dit moeilijk vinden dan kun je haar bijvoorbeeld ook een brief schrijven, dat maakt het vaak toch iets makkelijker ;) Ik hoop dat je wat aan mijn advies hebt! Mocht je nog meer vragen hebben of meer advies nodig zijn dan kun je altijd hier op het forum bij ons terecht. Groetjes Danny

Beste Simone, Ik herken mezelf in de situatie die je beschrijft. Telkens als mijn ouders ergens ruzie over hadden, ging het eigenlijk helemaal nergens over en wees mijn moeder mijn vader altijd als de schuldige aan. Mijn moeder heeft uiteindelijk de keuze gemaakt te gaan scheiden, met als reden dat het tussen haar en mijn vader geen klik meer is. Ik heb vaak gezien dat mijn moeder mijn vader kwetste en mentaal pijn deed, als een reactie op een onbenullige kwestie. Mijn grootouders hebben me verteld dat mijn moeder haar uitbarstingen zich, al sinds dat ik geboren was, frequent voordeden en dat mijn grootouders dit erg vervelend vonden voor mijn vader, hoofdzakelijk omdat deze uitbarstingen zich zonder goede aanleiding voordeden en mijn moeder haar kinderen gebruikte om hem pijn te doen. Ik heb vele jaren dezelfde spanning gevoeld, die jij ook elke dag voelt, en om eerlijk te zijn ben ik erg blij dat mijn ouders eindelijk een punt achter hun relatie hebben gezet en apart zijn gaan wonen, omdat dit voor zoveel rust zorgt in het huis waar ik op dat moment verblijf. Ik heb vroeger toen ik klein was vaak gehoopt dat de relatie tussen mijn ouders snel zou verbeteren en ze weer écht van elkaar zouden gaan houden, net zoals vroeger. Ook heb ik een poging gedaan zelf bij te dragen aan het versterken en ondersteunen van de wankele relatie tussen mijn ouders. Nu ik daar op terug kijk, vind ik het naïef van mezelf dat ik zo gedacht heb. Het versterken en ondersteunen van de wankele relatie tussen mijn ouders is nooit mijn taak geweest, ook al heb ik dat voor lange tijd wel gedacht. Mijn ouders zijn zelf verantwoordelijk voor de staat waarin hun relatie verkeert. Dit geldt voor elke andere relatie, dus ook voor die van jouw ouders. Ik denk dat je er goed aan zou doen om geen pogingen te doen om de relatie tussen je ouders te versterken en daarnaast ook géén partij te kiezen. Je zou wel kunnen overwegen om je ouders steun te bieden en ze te laten merken dat wat voor keuze ze ook maken omtrent hun relatie, jij achter die keuze zult staan, hoe moeilijk het ook zal zijn, als ze uiteindelijk de keuze maken om te gaan scheiden. Die keuze is uiteindelijk hún keuze, daarnaast denk ik niet dat iemand in jouw gezin er iets mee op zal schieten als jouw ouders, in het belang van het gezin, de keuze maken om niet te scheiden en in plaats daarvan hun tijd en middelen te steken in het versterken van hun relatie. Ik ben sceptisch als het gaat om het versterken van een wankele relatie, omdat mijn ouders dit ook hebben geprobeerd en alles wat ze ondernomen hebben de onherroepelijke beslissing van het scheiden alleen maar heeft uitgesteld. Ik hoop dat je iets zult hebben aan verhaal. Heel veel succes met deze lastige situatie. Liefs, Ruben.

Hallo Simone, Ik vind het heel vervelend dat je dit zo voelt en ziet. Ik zou denk ik toch maar met iemand die je heel goed vertrouwt over praten. Ten eerste lucht dit vaak op en ten tweede heeft deze persoon misschien ook handige tips. Als je lastig moeilijk vindt, zou je ook naar je ouders of alleen moeder een brief kunnen schrijven, waarin je uitlegt wat je ziet en denkt. Ik wens je veel liefs, Anne

Aanvulling op mijn brief/vraag 3 juni Hoi iedereen, ik heb weer even een toevoeging aan mijn brief/vraag. Mijn ouders zijn weer samen naar vrienden geweest en toen ze thuis kwamen vond mama weer dat papa haar altijd zo voor schud zet. Dit heb ik mijn vader nog nooit bij vrienden zien doen. Mijn vader is daarna ook maar meteen naar bed gegaan en mijn moeder bleef nog beneden. Nu blijkt het dus dat ze beneden op de bank slaapt. Dit is voor mij niet echt bepaalt een goed gevoel... Aankomende maandag ga ik ook een dagje weg met mijn ouders en een vriendin, waar ik eigenlijk best bang voor ben en steeds minder zin in krijg. Want mijn ouders staan er om bekent om heel aardig en niet streng te zijn. Dus ik vind het gewoon eng om mijn vriendin te laten weten dat het helemaal niet zo goed gaat tussen mijn ouders. Ik denk dat de beste optie is dat ze gewoon gaan scheiden: weg van dat gezeik en geruzie. Misshien komt er dan eindelijk weer rust. Groetjes Simone

praat er gewoon over dan ben je het kwijt