SOS

Beste Emma, Wat is jou situatie herkenbaar! Ik heb in dezelfde situatie gezeten. Mijn moeder kreeg vrij snel een nieuwe vriend en ik vond hem echt niet aardig. Ik irriteerde mij heel erg aan zijn opmerkingen en als ik dit tegen mijn moeder zei dan kregen we er ruzie over. Wat mij heel erg heeft geholpen is in zo weinig mogelijk aan te trekken van hem. Ik snap dat dit heel moeilijk is maar dit was voor mij wel de beste manier. Ook ben ik toen naar een psycholoog geweest. Dit heeft mij heel erg geholpen. Je kan ook bij Villa Pinedo een buddy aanvragen. Een buddy heeft zelf ook gescheiden ouders een weet dus hoe jij je voelt! https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Hopelijk helpen deze tips ook voor jou! Veel succes verder, Groetjes, Lisa

Lieve Emma, Voor hulp ben je hier altijd heel erg welkom. Je geeft aan dat je een lastige relatie hebt met de nieuwe vriend van jouw moeder. Ook vertel je dat je hem eigenlijk best aardig vind. Ik heb het zelf niet op die manier ervaren, dus heb ik er een tijdje over na zitten denken. Jouw ouders zijn nog maar heel kort uit elkaar. Het kan dan ook zijn dat je nog niet alles hebt verwerkt en misschien nog wel zo veel wilt vragen en over dingen wilt praten. Het kan een hele tijd duren voordat je er aan bent gewend. Ik kan mij dan ook voorstellen dat het lastig is voor jou dat jouw moeder al een nieuwe vriend heeft. Kan dat misschien een reden zijn dat jij je zo afzet tegen hem, omdat het jouw vader niet is? Zou je het fijn vinden om daar eens over na te denken? Misschien helpt het ook al als je op een blaadje schrijft wat je allemaal zo leuk vindt aan de nieuwe vriend van jouw moeder. Zoals je zelf al aangaf, vind je hem niet gemeen en zelfs aardig! Zie je ook dat hij jouw mama weer gelukkig maakt? Het zelfde kun je ook doen bij jouw vader! Want ondanks jouw ouders uit elkaar zijn, je hebt nog steeds jouw papa en die heeft ook goede kwaliteiten! Je hebt een echte papa en dat zal altijd zo blijven. Maar een tweede vader, of stiefvader of bonusvader (hoe je hem het liefste wilt noemen) kan soms een cadeautje zijn! Mijn moeder heeft nu zo'n 8 jaar een nieuwe vriend. Het is niet mijn echte vader en noem hem ook liever geen stiefvader, dat vind ik zo gek klinken. Hij is eigenlijk een grote vriend. Ik kan alles tegen hem vertellen en hij zal altijd naar mij luisteren. Ook staat hij altijd voor mij klaar en is eerlijk tegen mij. Meer verwacht ik ook niet van de vriend van mijn moeder. Ik denk dat het heel goed is voor jou en voor jouw moeder, dat je haar vertelt dat je hem eigenlijk heel aardig vind. Maar dat je het nog lastig vind en vertel haar ook waarom! Dan weet zij ook wat er in jou omgaat en zal ze misschien minder boos worden de volgende keer, omdat ze weet dat je het niet op die manier bedoelt. En je zou ook met jouw moeder kunnen afspreken om eens in de zoveel tijd met z'n twee wat leuks te gaan doen, een meiden dag! Lieve Emma, ik hoop dat je wat aan mijn tips en eigen ervaring hebt! Mocht je nog meer tips willen of verhalen willen delen, ben je hier altijd welkom. Lisa heeft jou al een link gestuurd voor een Buddy! Ik wens je veel succes. Veel liefs Mandy

Beste Emma, ik herken mij absoluut in jouw verhaal. Ik ben altijd papa's kleine meid geweest waardoor ik het altijd lastig heb gevonden om om te gaan met de nieuwe relaties van mijn vader. Zijn huidige vriendin is de liefste vrouw die ik ken en doet alles voor me. En toch doe ik soms heel naar tegen haar. Ik heb het net als jou in de gaten dat ik vervelend doe... Alleen ik doe het een beetje onbewust. Het gekke is dat ik 22 jaar oud ben en dan zou je zeggen dat ik op die leeftijd wel normaal kan doen. Maar het blijft nog altijd lastig om mijn lieve vader te moeten delen met een andere vrouw. Ik heb hierover gepraat met mij vader. Dit doe ik meerdere keren als ik er heel veel last van heb en dan plannen papa en ik gewoon extra avondjes samen waar we leuke dingen met zijn tweetjes doen. Misschien kun jij dat ook doen? Liefs Melissa

Hallo Emma, Wat vervelend dat je zo voelt. Ik heb geen ervaring met stiefouders. Maar ik snap wel dat het voor je lastig is om hem te accepteren. Want de scheiding is ook nog niet zo heel lang geleden. Ik zou dan ook tegen je moeder duidelijk maken dat jij ook gewoon nog het een en ander moet verwerken en dat het tijd nodig heeft. Ik denk wel als je vaker met hem praat of leuke dingen gaat doen, dat je hem ook beter zult leren kennen en dat er dan ook een klik zou kunnen ontstaan. Maar ik denk dat het heel normaal is dat je tijd nodig hebt. Ik wens je veel liefs, Anne