Slecht praten over vader

Haii Anoniem, Super dat je ons gevonden hebt. Ons forum is voor al je vragen. Ik wil eerst even zeggen dat ik het super erg vind voor jou dat je dit moet meemaken. Ik herken het heel goed. Ik heb niet zo'n goede band met mijn vader. Die heb ik nooit echt gehad. Mijn moeder dacht okk altijd dat ze gewoon alles over hem kon zeggen, alleen was dit altijd negatief. Ik snapte heel goed waarom ze al die tijd boos is geweest op mijn vader, maar vond het heel lastig om al die nare opmerkingen aan te horen. Ik heb dit overigens nooit gezegt tegen haar, want ik wilde haar niet kwetsen. Mijn moeder had al zoveel meegemaakt en ook allemaal nare dingen met mijn vader dat ik dacht als ik dit zeg houdt ze niet meer van mij. Dit is natuurlijk helemaal niet waar, maar zo dacht ik wel altijd. Jij zegt dat je niets wilt zeggen, omdat je bang bent dat je mensen kwetst. Nu kwetst iedereen jou en dat is niet goed en niet eerlijk. Ik snap heel goed dat het moeilijk is om hierover te praten met je moeder, maar het is wel heel belangrijk. Ze kan nu niet goed weten dat dit jou zoveel pijn doet, ook al ga je niet vaak naar je vader toe. Je mag het echt wel zeggen tegen je moeder. Dit kan op veel verschillende manieren. Je kan het doen door een gesprek te hebben hierover, waarin je rustig verteld dit doet mij pijn wil je dit niet doen waar ik bij ben. Je kan ook een brief/mail schrijven. Dit is vaak wat makkelijker, omdat het niet meteen zo direct is. Hier op de site is ook van alles te vinden. Je kan hier kijken bij de open brieven. Misschien staat daar wat tussen wat je kan gebruiken om uit te leggen hoe je je er bij voelt. Ik wil je meegeven dat het super belangrijk is dat je het wel bespreekbaar gaat maken. Het kan direcht via jou of via een andere familielid of een leraar op school, zoals je mentor bijvoorbeeld. Ik heb spijt dat ik het niet toen heb gezegt tegen mijn moeder. Als ik het had gezegt zou mij veel pijn bespaard gebleven. Nu ik het mijn moeder heb verteld (pas 1.5 jaar geleden) snapt ze ook beter hoe dat bij mij overkomt. Ik hoop dat het je lukt om het te vertellen. Je kan altijd weer hier schrijven op ons forum of je kan een buddy aanvragen om 1 op 1 te chatten over dit soort zaken. Heel veel succes. You can do this. You are stronger than you think Liefs, Jaimy

Lieve Anoniem, Wat kan ik mij goed vinden in jou verhaal zeg! Zoals je omschrijft hoe het pijn doet als je negatief hoort over mensen aan wie je trouw wilt zijn. Toen mijn ouders uit elkaar gingen, heb ik heel snel de keus gemaakt om bij mijn vader te gaan wonen. De band met mijn moeder was altijd al minder goed, en aangezien zij gelijk een nieuw gezinnetje had was ik redelijk snel klaar met haar. We hebben ongeveer een jaar geen contact gehad, en ondanks dat het mijn eigen keuze was, miste ik haar heel erg. Op momenten dat ik ziek was, miste ik haar zorgzaamheid. En op de momenten dat mijn vader en oma en ik dan bij elkaar zaten en het voorbij kwam wat ze allemaal had geflikt bij mijn oma, en hoe ze mijn vader had behandeld enzo brak stiekem wel mijn hart. Iedereen dacht dat ik ook boos op mijn moeder was, waardoor ze dachten dat ik het wel kon hebben, maar eigenlijk was ik vooral teleurgesteld, en gekwetst. Ik heb op een gegeven moment tegen mijn vader verteld dat ik graag wilde weten als ze ruzie hadden gehad, zodat ik dan mijn vader een beetje meer kon helpen, maar dat hij mij geen details hoefde te vertellen tenzij ik daarom vroeg. Maar dat ik het verder best moeilijk vond om te horen wat ze allemaal deed en gezegd had. Hij begreep dit wel , en gaf ook toe dat hij mij minder moest zien als de volwassenen zoals ik mij gedroeg, en meer als zijn dochter. Dit heeft mij heel erg geholpen. Misschien helpt het jou en je zus ook wel als jullie toch even eerlijk zijn naar jullie moeder. Als ze niet weet wat ze verkeerd doet kan ze het ook niet veranderen. Het staat namelijk niet op je voorhoofd geschreven ;). Verder is het voor jullie misschien wel fijn om je aan te melden voor het Buddy-project. Hierbij word je gekoppeld aan een neutraal iemand die er helemaal alleen voor jou is. Hij of zij luistert naar je en kan je helpen als je ergens mee zit. (www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/). Lieve Anoniem, weet dat je niet alleen bent met je gevoel, en dat je hier altijd terecht kan met je verhaal en je gevoel. Ik hoop dat ik je een beetje geholpen heb. Lieve groetjes, Charlotte

Hi Anoniem, Ik heb in ongeveer dezelfde situatie als jou gezeten. Dat is heel vervelend, omdat je natuurlijk van beide ouders erg veel houdt, ook al zie je de een misschien meer dan de ander. Het helpt om je gevoel juist met deze personen te delen. Ze zijn zich er namelijk niet van bewust dat jij je zo voelt. Je kwetst ze hier niet mee als je het op de juiste manier verwoord en rustig het gesprek aangaat. Ik zou altijd vanuit jezelf spreken, dus "ik voel me er niet fijn bij dat..." of "Het kwetst mij dat...". Zo voelt de andere persoon het niet als een aanval/verwijt. Je zult zien dat ze het zelf niet eens in de gaten hebben dat ze jou daarmee kwetsen en dat ze het daarna (vrijwel) niet meer doen. Ik hoop dat je hier iets aan hebt, bij mij heeft het in elk geval geholpen! Groetjes, Kimberly

Mijn vader praat super stom over mijn moeder