Sip

hey Lisa, Goed dat je hier je vraag stelt. Jammer dat je altijd een ouder mist. Dat is in het begin vooral heel erg wennen, daar had ik ook heel erg last van. Ik ga om het weekend naar mijn vader en miste hem enorm. Later toen ik eraan gewend was om hem niet zo vaak te zien kreeg ik weer heimwee als ik bij hem was omdat ik mama miste. Dat maakte mij toen ook sip, ik snap je helemaal! Gelukkig kan ik je vertellen dat het vanzelf went. Mijn ouders zijn nu al 11 jaar uit elkaar en ik kan nu al een hele tijd zonder naar gevoel van de ene naar de ander ouder. Wat voor mij in die tijd heel erg hielp was om dat te vertellen tegen mijn ouders. Ze wisten dat ik het heel erg vervelend vond en dat ik er verdrietig van werd. Toen ze het wisten hebben ze me proberen te helpen door me t helpen met pakken, door erover te praten en door een beetje afleiding te creëren. Ik heb bij mama een foto van papa op mijn nachtkastje staan, en andersom. Dat heeft mij ook geholpen, zo voelde het alsof de ene ouder er toch een beetje bij was. En natuurlijk kun je contact opzoeken als je ze mist! Ik bel vaak met mijn vader of we Skypen. Tussendoor appen we wel eens en zo hoeven we elkaar niet te missen en blijven op de hoogte val alles wat er gebeurt. Dat vind ik ook fijn. Misschien kun je met je ouders bepaalde momenten afspreken waarop je ze kunt bellen, dan is weet je zeker dat ze tijd hebben en dan heb je iets om naar uit te kijken. Hopelijk heb je hier wat aan en went het snel, Liefs, Amélie

Hoi Lisa, wat vervelend dat je je sip voelt als je bij de ene ouder bent en je de ander dan mist. Goed dat je een berichtje plaatst op het forum! Misschien heb je een leuke foto van jou en je moeder en eentje van jou en je vader. Dan kan je die met je vader bij je moeder thuis in je slaapkamer zetten en andersom. Ook zou het misschien wel fijn zijn als je af en toe kan bellen met de ouder die je op dat moment mist. Ik hoop dat je iets met mijn tips kan, sterkte! Veel liefs, Felicia