Schuld moeder

Hallo Bella, Wat ben je moedig! Dat je in deze situatie hulp durft te vragen, juist als je zo kwetsbaar bent! Het is op de eerste plaats goed om te beseffen dat er geen verantwoordelijkheid bij jou ligt, maar ik begrijp heel goed dat dat anders voelt! Ik kan je aanraden om ook hulp te zoeken (bijvoorbeeld via de huisarts) als je je kwetsbaar en depressief blijft voelen. Het is belangrijk dat je zelf ‘gezond’ blijft, niet alleen lichamelijk maar ook psychisch! De huisarts kan je daarbij goed helpen. Ik kan me jou vragen heel goed voorstellen en eigenlijk zou ik willen zeggen dat het niet jouw verantwoordelijkheid is, maar ik snap dat dat heel moeilijk is om te bedenken. Er zijn gelukkig wel instanties die je moeder zou kunnen bellen om haar te helpen in deze vervelende situatie. Als kind voel je je vaak verantwoordelijk voor de situatie van je ouders. Ik wilde bijvoorbeeld ook altijd dat het goed ging met mijn ouders als ze boos of verdrietig waren. Je voelt dat je iets wil of moet doen, maar je weet niet goed wat of hoe. Dat is een heel vervelend gevoel. Het helpt om dan te denken dat jij niet diegene bent die er iets aan moet veranderen. Het helpt ook om erover te praten! Als je de stap naar de huisarts of een instelling die hulp biedt (bijv. Bij een psycholoog) nog te eng of te groot vind, kun je ook met mij praten als je dat wilt.

Lieve Bella, Wat ontzettend goed dat je je vraag hier op het forum stelt. Poeh, dat is wel een stressvolle situatie waar je je nu in bevindt. Wat heftig dat het zover heeft moeten komen dat er misschien een deurwaarder langs komt. Ik herken deze situatie heel erg. Mijn stiefvader heeft jarenlang op het geld van mijn moeder geleefd, en geld weggesluisd. Hierdoor is er ook gedreigd met de komst van een deurwaarder, en dat is echt heel erg stressvol. Hoe is jouw band met je vader, zie je hem nog? Eigenlijk de enige manier waarop de deurwaarder niet langs komt, is dat de rekeningen worden betaald. Het is heel erg fout dat je vader die schuld niet op zich heeft genomen, omdat het voor een onrustige thuissituatie bij jou zorgt. Er moet een gesprek komen met je vader waardoor hij het wel doet. Maar dan nog is dit niet jouw taak! Kijk dit filmpje maar even voor jezelf: https://www.villapinedo.nl/blog/filmpjes/animatie-niet-jouw-taak/. Het is, hoe moeilijk ook, iets tussen je vader en je moeder, en zij moeten tot een oplossing komen dat je vader de schuld wel op zich neemt. Misschien is er juridisch wel iets waardoor de schuld naar je vader gaat, omdat de rechter dat al heeft bepaald. Hier bij Villa Pinedo kan je je aanmelden voor een Buddy. Dit is een jongere die ook gescheiden ouders heeft en soortgelijke dingen heeft meegemaakt als jij. Dit is de link: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/. Zo kan je chatten wanneer je wilt en je verhaal kwijt. Deze Buddy heeft misschien wel goede tips over hoe je het beste met deze situatie om kan gaan. Heel veel succes lieve Bella, ik hoop dat jij en je moeder geen bezoek van de deurwaarder krijgen en het weer rustig wordt thuis. Veel liefs, Daniëlle

Hey lieve Bella, Jeejtje, wat knap dat je deze vraag durft te stellen en wat goed dat je ons forum hebt gevonden. Ik snap heel goed hoe jij je voelt. Voordat mijn ouders gingen scheiden, ging het bedrijf van mijn vader failliet. Hierdoor hebben wij jaren met het probleem gezeten dat er een deurwaarder langs zou komen. Ik vond dit altijd heel eng en vervelend, want ik wilde helemaal niet dat vreemde mensen aan mijn spullen kwamen en mijn kamer binnen zouden komen. Gelukkig zijn er nooit echt mensen aan de deur geweest en heb ik altijd mijn spulletjes gewoon kunnen houden. Mijn ouders gingen een jaar na het failliesement scheiden. Ze bleven helaas beide met heel veel schulden zitten en daar hadden ze altijd ruzie over. Ik ben zelf ook in bijna alle geldzaken betrokken. Ze vertelden me altijd alles. Dit was echt niet goed voor mij en het gaf mij zoveel stress dat ik niet goed wist hoe ik er mee om moest gaan. Later ben ik er achter gekomen dat mijn ouders mij er nooit zo hadden bij moeten betrekken. Zoals Daniëlle al zegt in het vorige berichtje: het is niet jouw taak! Wat lief van je dat je jouw moeder zo graag wil helpen. Dat geeft zeker aan dat je veel om haar geeft. Het zal dan ook echt niet eerlijk voelen hoe jouw vader nu met de situatie omgaat en dat snap ik echt heel goed. Het is alleen een hele lastige zaak en dat is iets wat jouw moeder moet uitzoeken. Zij kan natuurlijk wel hulp vragen aan andere mensen die er goed verstand van hebben. Misschien kan je dat aan je moeder voorstellen? Ik begrijp dat je je nu depressief en kwetsbaar voelt. Het lijkt net alsof heel je leven kan veranderen in maar een deurbel van de deurwaarder. Wat mij heel erg heeft geholpen is dat ik mijn eigen zaken wel goed op orde had. Nu zie ik dat je nog maar 14 bent en je (denk ik ;) ) nog geen bijbaantje hebt. Mijn tip zou zijn om als je 15 jaar wordt een klein bijbaantje te nemen. Zo heb je altijd je eigen geld waar niemand aan kan komen. Zou je dat iets vinden? Wat je nu ook kan doen is je best proberen te doen op school. Het klinkt misschien een beetje vreemd, maar mij hielp het heel erg om goed mijn best te doen op school. Zo voelde ik mij daar niet onzeker over mijn toekomst. Lieve Bella, ik snap dat deze situatie echt niet leuk is. Weet dat Villa Pinedo altijd een luisterend oor kan bieden. Je kan namelijk je aanmelden voor ons buddy programma. Via een app kan je dan chatten met jongeren die ook gescheiden ouders heeft en waarmee je dus je ervaringen kan delen. Hier is de link: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ik hoop zo dat je iets aan mijn berichtje hebt gehad. Als je nog vragen hebt of gewoon nog even je verhaal kwijt wil, kan je altijd op mijn berichtje reageren. Veel liefs, Manon