Ruzie's en rechtszaken

Hi Anna, Wat een verhaal zeg.. Ten eerste super goed dat je het allemaal hebt kunnen opschrijven, want ik kan me voorstellen dat dat best lastig kan zijn. Ik begrijp je best wel goed. Mijn ouders hebben ook jaren lang een vecht scheiding gehad (veel ruzie en rechtzaken) en mijn zusjes en ik moesten steeds heen en weer verhuizen, dan weer bij mama en dan weer bij papa. Echt vermoeiend. Daarnaast ging ook alles via ons. Ik vind het echt naar voor je dat jij dit ook moet meemaken. Maar ik zal je wat advies proberen te geven:

• Schrijf op wat je precies vervelend vind, een dagboekje bijhouden kan helpen om je wat beter te voelen en je gevoelens meer op een rijtje te hebben.
• de mensen die komen praten (hoe irritant het ook kan zijn) zijn er wel echt om je te helpen, wees dus vooral SUPER eerlijk tegen hen. Zij kunnen namelijk weer met je ouders praten en hopelijk duidelijk maken wat zij echt anders moeten doen.
• je mag ook nee tegen je ouders zeggen, dus als zij bijvoorbeeld weer aan het zeuren zijn over elkaar, kun je zeggen dat je het niet wilt horen. Dat ze maar tegen een ander volwassenen moeten gaan praten maar niet tegen jou. (dat is namelijk jouw taak niet, je bent geen zeurpaal maar hun kind!)
• blijf je realiseren dat hoe zij zich gedragen NIKS met jou te maken heeft, en het is echt vervelend dat jij hier zo de dupe van bent, maar dat is hun probleem en niet de jouwe.
• als je een volwassene in je omgeving hebt waar je mee kan praten, doe dat vooral (denk aan een tante of oom, juf of meester) het is namelijk belangrijk dat mensen weten wat er aan de hand is thuis.

Ik hoop dat je wat hebt aan deze tips, verder heel veel succes. En ook al voelt het niet zo, op een gegeven moment komt er een einde aan hoor!! Als je er behoefte aan hebt, zijn er ook buddy's voor je om je te helpen. Je kunt met iemand chatten en alles vertellen wat je maar wilt. Wij zijn er voor je! Je kunt even een kijkje nemen op: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Liefs, D.

Jeetje lieve Anna, wat moet het frustrerend voor je zijn dat het maar niet beter gaat! We zijn er hier graag om naar je te luisteren, je bent niet alleen. Er is meteen een vraag die in mijn naar boven komt: ik vind namelijk dat je zo duidelijk weet te schrijven wat je dwars zit en wat je moeilijk vindt, heb je dit ook al eens zo aan je ouders verteld, wat je hier schrijft? Ik heb zelf nooit te maken gehad met rechtszaken, maar mijn ouders ruzieden ook heeeeel veel. Ik vond dat altijd zooo stom. Het maakte me best verdrietig. Ik had daardoor ook altijd heel erg het gevoel dat ik tussen mijn ouders in stond, herken jij dat ook? Een paar jaar geleden heb ik een brief van Villa Pinedo aan mijn ouders laten lezen die erg binnen kwam bij mijn ouders. Het zorgde ervoor dat mijn ouders ineens beseften hoe moeilijk het allemaal voor mij moet zijn geweest. Er staan namelijk veel dingen in die wij als kinderen met gescheiden ouders herkennen, maar wat ouders niet altijd inzien. Misschien als je de brief laat lezen aan je ouders dat het kan helpen om hen in te laten zien hoe jij je als kind voelt. Hier kun je hem lezen: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Ik zie dat D je ook al veel tips heeft gegeven. Ik hoop dat je iets hebt aan onze verhalen. Laat je het weten? Dikke knuffel!