Ruzie met mijn moeder

hoi anoniem, ik heb precies dezelfde situatie meegemaakt.... nou eigenlijk zit ik er nog in ik had ook veel ruzie met mijn moeder. ik ben toen verhuisd naar mijn vader, toen ik voor het eerst het gevoel had dat ik het niet fijn had bij mijn moeder heb ik dit bespreekbaar gemaakt, eerst met mijn vader en toen met mijn moeder, bij mijn moeder werkte het in het begin, maar je moet wel echt heel duidelijk zijn, geef je grenzen aan en neem de regie als je moeder er overheen praat door bijvoorbeeld je vader de schuld te geven, moet je heel duidelijk aangeven dat het daar niet om gaat. Bij mij hielp het maar niet altijd daarom geef ik je nu de tip om heel duidelijk te zijn want ik was dat niet....... Heel veel succes! Liefs

Lieve anoniem, wat vervelend voor je dat je steeds ruzie hebt met je moeder en je niet zo fijn voelt thuis. Ruzie thuis is natuurlijk nooit leuk! Ik kan me wel voorstellen dat je door de ruzies nu minder graag bij je moeder bent. Ik herken dat wel een beetje. Vroeger had ik nog wel eens ruzie met één van mijn ouders en dan vond ik het veel fijner om daarna een tijdje bij de andere ouder te zijn, met wie ik dan geen ruzie had. Klinkt misschien gek, maar dat vond ik altijd wel een voordeel van twee huizen hebben. Ik hoop dus ook voor jou dat je een beetje kunt bijkomen als je bij je vader en zijn vriendin bent. Ik kon door even in een andere omgeving te zijn, daarna weer met een prettiger gevoel terug naar mijn moeder. Misschien herken jij dat ook wel? Ik weet natuurlijk niet hoe de omgangsregeling bij jullie is en hoe vaak je bij je moeder bent en hoe vaak bij je vader. Maar ook al even gaan sporten, naar een vriend(in), opa/oma is al lekker afleiding. Naast dat even in een andere omgeving zijn je kan helpen om je wat prettiger te voelen, heb ik ook gemerkt dat het goed is om open te zijn en dingen bespreekbaar te maken. Als ik ruzie had met één van mijn ouders, begreep ik ze vaak voor geen meter. Zij vonden mij dan een puber, terwijl ik dacht: luister nou eens naar me! Vaak liepen dit soort ruzies uit op elkaar negeren of spanningen. Maar achteraf konden mijn ouders en ik daar altijd wel goed over praten. Bij mij waren er ook momenten waarop we het gezellig hadden thuis (ik hoop bij jou ook!). Op zo'n moment bespraken we dan de ruzie. Ik sprak bijvoorbeeld van te voren met mijn moeder af dat we elkaar zouden laten uitpraten en niet zouden schreeuwen. Op zo'n "gezellig" moment (bijvoorbeeld thee drinken op de bank) begrepen we elkaar vaak veel beter dan kort na een ruzie/uitbarsting en konden we nieuwe afspraken maken. Je zou ook kunnen opschrijven waar je mee zit, dat heb ik ook wel eens gedaan als ik het lastig vond om iets hardop te zeggen omdat ik bang was dat het uit zou lopen op een ruzie. Bij een brief hebben ouders meer tijd om rustig te lezen wat je wilt zeggen en kunnen ze vaak nadenken voordat ze reageren. Dus ook dat is een fijne manier om dingen te bespreken! Want ik denk dat als je het niet bespreekt, er ook niet veel veranderd. Ik hoop dat het delen van mijn ervaring je een beetje helpt. Mocht je nou nog ergens mee zitten of een vraag hebben, dan kun je natuurlijk altijd opnieuw een berichtje plaatsen! Ik wens je veel succes en hoop dat je het snel wat fijner hebt thuis. Liefs, Demi