Met een rotgevoel naar huis

Lieve Anoniem, Wat rot dat je je zo voelt :( Ten eerste vind ik het goed dat je je verhalen met je opa en oma deelt. Vervelend dat je het gevoel hebt dat ze je moeder meer steunen. Denk je dat je opa en oma echt door hebben hoe erg je het eigenlijk vindt? Weten ze bijvoorbeeld dat je met zo'n rotgevoel naar huis gaat? Als je dit niet zeker weet, kan het misschien helpen om dat nog eens extra te benadrukken. Je zou kunnen zeggen dat je heel graag wilt dat het beter wordt en vragen of ze je daarbij willen helpen. Misschien kunnen jullie dan samen, als jullie dat nog niet gedaan hebben, met jouw moeder praten? Ik zelf geloof dat elke moeder diep in haar hart van haar kinderen houdt. Ik vraag me dan ook af of er misschien iets met je moeder aan de hand is waardoor ze zich anders gedraagt? Bijvoorbeeld dat ze nog stress heeft door de scheiding of door iets anders. Dan doet ze misschien vervelende dingen door stress en niet omdat ze jou haat en jou wil kwellen. Verder vind ik het lief van je dat je je zorgen maakt om je vader. Je wilt hem niet nog meer stress bezorgen door jouw probleem met hem te delen. Toch denk ik dat je vader niet zou willen dat jij met jouw probleem blijft zitten. Ik denk dat hij, hoeveel stress hij ook heeft, altijd zou willen helpen als jij ergens mee zit. Of in ieder geval dat hij altijd wil luisteren naar jouw verhalen. Als je de ideeën die ik net allemaal genoemd heb toch liever niet wilt proberen, zou je ervoor kunnen kiezen om hulp te vragen aan iemand die iets verder van je familie afstaat. Hierbij kun je bijvoorbeeld denken aan een vertrouwenspersoon op school, maar ook aan één van de jongeren van Villa Pinedo. Wel denk ik dat het belangrijk is om in ieder geval iemand om hulp te vragen, wie je ook kiest, zodat het hopelijk snel wat beter gaat! Heel veel succes. Liefs Romie