Relatie met vader

Lieve Jaimy, Supertof dat je de vraag hebt durven stellen op het forum. Ik wil je graag iets van mijn ervaring delen. Mijn vader en moeder zijn gescheiden toen ik 8 was. Ik heb een jonger zusje en een oudere zus, die allebei bij ons thuis woonden. Mijn oudste zus heeft een andere moeder en mocht veel meer van mijn vader. Ze mocht vaak tot laat op stap, kreeg andere dingen voor verjaardagen dab ik en had veel minder regels dan ik. Dat vond ik erg moeilijk, maar ik liet dat nooit merken. Ik herken jouw gevoel. Je zegt dat je het idee hebt dat jij een soort afdankertje bent; dat had ik ook. Ik heb hier nooit over gepraat met iemand, tot ik op mijn 16e hele erge ruzie kreeg met mijn vader en nieuwe stiefmoeder. Dat ging weer over alle regels en toen heb ik alles eruit gegooid van vroeger. Mijn vader schrok hiervan en wist niet dat ik mijzelf zo voelde. Ik ben 2 maanden later op kamers gegaan en heb mijn vader en stiefmoeder toen lang niet gesproken. Dat deed mij ook pijn. Ik wilde ze graag vertellen hoe het met me ging, maar ik was ook te koppig om de eerste stap te zetten. Dat vond ik doodeng! Hoe vind jij het om met jouw vader te praten hierover? Ik heb uiteindelijk toch de stap gezet om met mijn vader en stiefmoeder te praten. We hebben het over van alles gehad en ook over dat ik mij vaak minder voelde. Mijn vaded had dit nooit zo bedoeld en sinds dat gesprek gaat alles een stuk beter. Wat hoop jij uit het gesprek te halen als je met je vader gaat praten? Ik kan me goed voorstellen dat het superspannend voor je is. Hier kun je 10 tips vinden om met jouw ouders te praten. Misschien heb je daar iets aan! https://www.villapinedo.nl/blog/10-tips-hoe-kunt-praten-ouders/ Als je graag met iemand wil praten die een soortgelijke ervaring heeft als jij, kun je ook met een buddy praten. Dat is iemand die er voor jou is en jou kan helpen. Hier kun je meer informatie vinden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Mij heeft het uiteindelijk heel goed gedaan om mijn gevoel tegen mijn vader te vertellen, maar het heeft wel even geduurd. Achteraf had ik graag eerder met hem willen praten, maar ik ben blij dat het nu goed gaat. Ik hoop dat het bij jou in de toekomst ook goed mag gaan. Heel veel liefs, Evelien

Hi lieve Jaimy, Wat mooi dat je jouw verhaal hier op het forum hebt gedeeld. Ik moet eerlijk zeggen dat ik meteen een aantal dingen eruit herkende. Daarom wil ik je als eerste zeggen dat je hier niet alleen in bent. Ik lees dat je schrijft dat je vaak het gevoel hebt dat jouw vader jou het mindere kind vindt. Wat een vreselijk naar gevoel is dat. Ik herken dit gevoel ook heel erg. Wat je schrijft over dat je oudere zussen meer krijgen klinkt voor mij op een bepaalde manier heel herkenbaar. Mijn broer en zus krijgen niet zo zeer meer spullen of geld, maar lijken wel meer liefde te krijgen. Lieve berichtjes, een knuffel of een compliment krijgen zij misschien wel 10x vaker dan ik. Naar gevoel is het hè, als het voelt alsof je ouder meer voor een broer of zus lijkt te doen? Dit is nog steeds iets waar ikzelf ook af en toe nog tegenaan loop. Inmiddels heb ik het wel een keer bespreekbaar gemaakt bij mijn vader. Ik vond dit heel moeilijk en ook spannend, maar samen met mijn vriend durfde ik het op een avond ineens. Ik vertelde toen dat ik dat gevoel al van jongs af aan heb en dat ik het gevoel soms heb dat ik moet ‘werken’ voor dezelfde liefde als wat mijn broer en zus ‘zomaar’ krijgen. Mijn vader kon dat niet zo goed hebben en liep toen weg. Gelukkig riep mijn stiefmoeder toen dat hij terug moest komen, omdat ik gehoord wilde worden en dat ik dat ook echt verdiende. Uiteindelijk heb ik daar alles over kunnen delen. Mijn vader zei dat hij dat helemaal niet zo voelde en dat dat niet de bedoeling was. Hij beloofde me toen ook erop te letten. Het is natuurlijk best spannend dit te doen, maar soms (in mijn geval dus) kan het ook heel erg opluchten en misschien zelf verschil maken. Ik kan me alsnog heel goed voorstellen dat je niet goed weet hoe je hiermee om moet gaan. Je moeder zegt hetzelfde als jij geef je aan, maar is er misschien nog iemand ‘onpartijdig’ in jouw omgeving waarmee je hierover kan praten? Een docent op school, een familielid of misschien een vertrouwenspersoon? Zoals in het vorige bericht al stond, kan je je ook altijd aanmelden voor een Buddy. Misschien dat dat al heel erg kan opluchten. Ik hoop voor jou een hele fijne, mooie uitkomst en heel veel geluk. Veel liefs, Nikki