Rekening houden met ons

Hallo Daan, Bedankt voor je bericht en wat een moeilijke situatie! Mijn vader heeft mij vaak wat betreft mijn moeder (dat hij negatief over haar praat) ook niet serieus genomen, ondanks dat ik zei hier veel last te van hebben. Dit vond ik ook enorm vervelend, dus ik ken deze situatie wel. Wat ik heb gedaan en wat mij echt heeft geholpen is een therapie bij een psycholoog. De psycholoog hielp mij om hiermee om te kunnen gaan en mij hiervan minder aan te trekken. Soms is het namelijk echt zo dat je een persoon niet kunt veranderen, aangezien de problematiek van je vader, zal hij het ook niet inzien. Maar daarom is het juist van belang om voor jezelf in beeld te hebben hoe je ermee om kunt gaan en dit kunt loslaten. Ik raad je echt aan om eens met de huisarts naar de mogelijkheden te kijken, er zijn zoveel vormen van therapieën en een neutrale persoon kan vaak enorm goed helpen. Diegene geeft je hele nieuwe inzichten en tips wat je anders zou kunnen gaan doen en dergelijke. Als je eerst even met een persoon die soortgelijke situatie heeft mee gemaakt/of naast een persoon met iemand anders wilt praten, kun je een Buddy aanvragen.Deze Buddy is er voor jou om te luisteren en om regelmatig met jou contact te hebben en je te helpen. Je kunt je hier aanmelden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ik wens je veel liefs. Groet, Anne

Lieve Daan, Bedankt voor jouw berichtje op het forum en wat fijn en knap dat jij hier je verhaal wil delen! Ik ben zelf ook een kind van gescheiden ouders en mijn moeder praatte ook altijd negatief over mijn vader. Ik vond dit altijd heel vervelend om te horen dat zij dit deed. Bij mij hielp het heel erg om dit te zeggen tegen mijn moeder zodat ik in ieder geval mijn hart kon luchten. Heel knap dat jij dit ook al hebt gedaan. Wellicht vind je het fijn om de dingen die je dwars zitten op papier te zetten zodat jij je gevoel op deze manier beter kan omschrijven. Je kan deze brief voor jezelf houden of aan je vader geven, net waar jij je prettig bij voelt! Als je het moeilijk vindt om dit alleen te doen kan je dit misschien samen met je broer doen. Misschien dat je eens met je moeder over de situatie kan praten omdat zij jouw vader kent. Zij kan jou misschien tips geven over hoe je hiermee om kan gaan. Neem voor dit alles de tijd, blijf bij je eigen gevoel en praat er met mensen uit je omgeving over. Je bent nooit alleen! Zoals Anne ook reageerde kan je bij Villa Pinedo een Buddy aanvragen. Met je Buddy kan je over de situatie praten en je hart luchten. https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ik wens je heel veel succes! Liefs

Hoi Daan, bedankt voor je berichtje op het forum. Wat vervelend om te lezen dat je vader geen rekening wilt houden met jou en je broer, en dat terwijl je het wel al met hem hebt besproken (Wat echt heel knap is!). Bij mij is het andersom..mijn moeder s bij mijn vader weggegaan vanwege haar nieuwe vriend, maar kan geen positief woord over mijn vader zeggen. Hij is altijd degene die alles fout doet en ze heeft een erg uitgesproken mening daarover. Ik vind dat erg vervelend, omdat het voelt alsof ik er altijd tussenin sta. Ik heb daar weleens wat van gezegd, maar daar luistert mijn moeder dan niet naar of ze komt met dingen als "ja dat heb ik gehoord van andere mensen, dat is niet mijn mening". Dan schuift ze het dus op een ander af, alsof dat het minder erg maakt. Het kost mijn moeder erg veel moeite om te vragen hoe het met mijn vader is of hoe het was als ik bij hem ben geweest. Ik ben daar dan ook altijd erg kort over, maar het blijft vervelend. Ze zijn nog steeds mijn ouders, ook al zijn ze geen partners meer. En dat is bij jouw ouders ook het geval. Jouw ouders zijn nog steeds jouw ouders, ook al zijn ze niet meer bij elkaar als partners. Blijkbaar heeft jouw vader daar moeite mee en daardoor ontstaat dus spanning. Ik vind het jammer om te lezen dat hij heeft gezegd 'Dat is dan maar zo'. Zeker omdat het echt super goed van je is dat je dit bespreekbaar hebt gemaakt met je vader (daar zou ik zelf nog wat van kunnen leren!). Misschien vindt je vader het lastig om te reageren op wat je zei, omdat hij erdoor overvallen werd. Of hij weet gewoon echt niet zo goed wat hij eraan kan doen om te zorgen voor minder spanningen. Is het een idee om je vader een brief te schrijven hierover? Deze kan hij dan rustig op zijn gemak lezen en wordt hij niet overdonderd door wat er tegen hem wordt gezegd. Hij kan de brief dan zo vaak lezen als hij wil en op zijn tempo. Daarna zouden jullie er dan nog eens met elkaar over kunnen praten. Als je het lastig vindt om zelf een brief te schrijven, kun je kijken naar de brieven die op de site van Villa Pinedo staan. Daar staat misschien wel een brief tussen die je je vader zou kunnen laten lezen: https://www.villapinedo.nl/open-brieven/ Daarnaast kan het ook een idee zijn om er je broer ook bij te vragen, zodat hij van jullie allebei kan horen / lezen hoe jullie je voelen en waar jullie moeite mee hebben. Jullie kunnen dan samen met jullie vader bespreken wat hij graag zou willen en wat jullie graag zouden willen. Ik hoop dat jullie dan samen tot afspraken kunnen komen waar ieder zich prettig bij voelt. Ik hoop dat je hier wat aan hebt en ik wens je veel sterkte! Liefs, Nadine