Rechten
hoi allemaal,
mijn ouders zijn gescheiden toen ik drie jaar oud was. Ik kan me er niet veel meer van herinneren. mijn vader heeft me na de scheiding een half jaar niet gezien of gesproken. gelukkig kwam daar verandering in!! Mijn moeder heeft na de scheiding echt laten blijken dat ze een hekel heeft aan mijn vader. ze liet me niet bellen, mailen of sms'en. Als ik haar eindelijk iets durfde vertellen, en ze daar gewoon op reageerde, liet mijn stiefmoeder mij een mailtje zien met nogal gemene woorden over dat onderwerp waar we zo fijn over hadden gepraat. Mijn moeder dacht alleen maar aan zichzelf. ze heeft zelf gezegd dat mijn vader een nachtje in de gevangenis kom verblijven! omg, ik was echt boos!!! Ik hou van mijn moeder, en ze gebruikte dat een beetje. ze probeerde me van mijn vader los te trekken. dat is haar gelukkig nooit gelukt. mijn stiefmoeder en mijn vader praatte er met mij over en daarom realiseerde ik dat mijn moeder gemeen deed tegen mensen waar ik van hield. lang bleef dat zo doorgaan, 8 jaar lang is en een vechtscheiding geweest. ik vond het verschrikkelijk. ik begon mijn vader stiekem te bellen en te mailen. ik vond het fijn om tussendoor contact te hebben met mijn vader en stiefmoeder. maar mijn moeder kwam er achter en ze verbood het. ook mochten papa en mijn stiefmoeder niet meer op sportwedstrijden/demonstraties komen. maar omdat papa en mijn stiefmoeder mij lef inpompten, bleef ik doorgaan met mailen en bellen.
ik heb nog steeds een ringetje van mijn vader. mijn moeder verbood me om dat ringetje te dragen. daar hebben we vaak veel ruzie over gehad, meer steeds gaf ik toe en deed ik hem af. Maar ik bleef er over ruzie maken met mama. maar op een gegeven moment begon ze niet meer over het ringetje en ik hield hem om. dus blijven volhouden! de aanhouder wint!
Ik heb op een gegeven moment met mama durven praten. twee keer hebben we een echt gesprek gehad. de eerste heeft niet echt veel, ik heb een stiefvader die ik papa moest noemen en heb toen gezegd dat ik dat niet wou. het hielp niets. ik moest hem papa blijven noemen. ze luisterde niet naar wat ik zei, ze hoorde het alleen maar aan. maar het tweede gesprek was anders. op een gegeven moment zei ze:
'wil je bij je vader wonen?' ik had er al eerder over nagedacht en ik wist het antwoord al een half jaar. ik heb het nooit tegen iemand gezegd, zelfs niet tegen papa. ik zei: 'ja' mijn moeder zei dat ik er nog goed over na moest denken en liep toen weg. de volgende ochtend zei mama opeens: 'Ik heb je vader een mailtje gestuurd dat ik akkoord ga met het feit dat je daar gaat wonen.' ik was even verbaasd en knikte toen ja. eindelijk was ik van de vechtscheiding af. ik ga binnenkort naar mijn vader toe. hij heeft 8 jaar voor mij gevochten. ik ben trots op hem en ik hou van hem. mijn stiefmoeder heeft me altijd met de scheiding geholpen. ik hou ook enorm veel van haar. hopelijk heeft iedereen die er ook over denkt om ergens anders te gaan wonen iets opgestoken. veel succes
X
Nienke
0