Kan ik opener zijn

Hoi Danae, Wat een vervelende situatie zeg... Je vader zo weinig zien is niet niks. Ook een vader heb je nodig als je kind bent. Wel ontzettend dapper dat je dit hebt durven te delen, hoor! Ik kan mij voorstellen dat het erg gek is om nu opeens weer contact met je vader te hebben. Het is logisch dat je het lastig vindt om dingen over jezelf te vertellen. Je leert elkaar toch een beetje kennen en dit zorgt voor allerlei emoties! Het is bovendien erg wennen, lijkt mij... Luister naar je zelf nu je weer contact met hem hebt. Vertel geen dingen waar je nog niet aan toe bent, maar alleen wat je zelf echt wil vertellen. Dit heeft tijd nodig, je leert elkaar tenslotte nu echt pas kennen. Als je iemand anders leert kennen, vertel je ook niet meteen alles over jezelf. Als je vader dingen vraagt waar jij liever nog geen antwoord op wilt geven, doe dit dan ook niet. Je kunt je vader uitleggen dat je hier nog niet aan toe bent. Ik snap wel dat je het spannend zou vinden om dit te zeggen, maar ik weet zeker dat je vader dit echt niet gek zal vinden. Bovendien kan het erg opluchten als je eerlijk bent tegenover je vader waar je mee zit, dan kan hij hier rekening mee houden. Ik weet niet of je hier verder met anderen over praat, bijvoorbeeld je vrienden of familie? Misschien helpt het je om je probleem eens te delen met hen. Zij kennen jou namelijk het beste en kunnen je vast en zeker verder helpen! Succes... Groetjes Anouk

Hee Danae, Dankjewel voor je berichtje op het forum. Ik herken mezelf enorm in jouw berichtje. Ik heb ook heel lang geen contact gehad met mijn vader waardoor ik mezelf in de steek gelaten heb gevoeld. Net als jij vind ik het, nog steeds, moeilijk om mijn vader dingen over mezelf en over mijn leven te vertellen. Dat komt inderdaad door wat jij zegt, hij heeft nooit een vader rol voor mij gehad. Ik heb er op mijn 15e voor gekozen om toch contact te gaan hebben met met mijn vader omdat ik nieuwsgierig was en omdat ik het een kans wilde geven. Ik merkte daarna al wel heel snel dat de de band tussen mij en mijn vader moeilijk op gang kwam en dat ik er soms heel verdrietig van werd. Daarom heb ik er nu voor besloten dat even geen contact met mijn vader beter is voor mij. Ik vertel dit tegen jou omdat ik hoop dat je op deze manier ziet dat je er niet alleen voor staat en dat er meer kinderen zijn die dit hebben. Ik denk dat het het allerbelangrijkste is om goed naar jouw eigen gevoel te luisteren! Hoe voelde die drie keer bij je vader? En hoe voel je je bij het idee dat je hem vaker gaat zien. Als je dit voor jezelf een stukje duidelijker hebt dan kun je aan de hand daarvan een keuze maken wat je met jouw vader wil. Als je hebt besloten dat je hem vaker wilt gaan zien dan zou ik hem vragen hoe hij daar tegenover staat. Lieve Danae, doe vooral wat jij zelf wilt en voelt. Probeer je naar niemand verplicht te voelen om bepaalde keuzes te maken. Het gaat er om dat jij je uiteindelijk goed voelt bij de situatie. Heel veel sterkte en succes! Als je wilt vertellen hoe het over een tijdje is of als je nog vragen hebt dan mag dat hier altijd :) Groetjes, Nina

Hoi Danae, Wat goed dat je hier om advies komt vragen! Ik kan me voorstellen dat je het echt even niet meer weet, het lijkt me enorm verwarrend om in jouw situatie te zitten. Ondanks dat ik in deze situatie geen ervaringsdeskundige ben, ben ik het wel eens met Nina: het belangrijkste is dat je naar jouw eigen gevoel luistert. Je vertelt dat je het lastig vond om dingen over jezelf te vertellen, omdat je hem eigenlijk helemaal niet goed kent. Het is belangrijk om te beseffen waar jij je het beste bij voelt, want het is nou eenmaal niet fijn om je open te stellen naar iemand waar je eigenlijk helemaal dat vertrouwen niet bij voelt. Ook al is het je vader. Misschien wel juist omdat het je vader is. Net als wat Nina schreef: dat zou natuurlijk ook verdriet met zich mee kunnen brengen. Weet wel dat het natuurlijk ook kan dat het misschien tijd nodig heeft. Je kunt hem de kans geven om je beter te leren kennen (en andersom), wie weet bouwen jullie wel een fijne band op. Je hoeft niet van het ergste uit te gaan en je hoeft ook niet overhaast te beslissen :). Ik weet niet of je wat aan mijn berichtje hebt gehad, maar ik hoop wel dat je weet dat je hier altijd je verhaal kwijt kunt. Veel succes Danae! Liefs, Femke